Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Jane Thynne, ΜΑΥΡΑ ΡΟΔΑ- (ή..."Το αντίπαλον δέος του ΦΙΛΙΠ ΚΕΡΡ"!!!)

                                                                                                       Μαύρα Ρόδα, Jane Τhynne
                                           Eίδος Νουάρ
                                           Βαθμολογία: 8/10
Αποτέλεσμα εικόνας για μαυρα ροδα κεδρος

Πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα κρύβεται μια γυναίκα...
              Το ίδιο ισχύει και για τον δημοφιλή συγγραφέα νουάρ μυθιστορημάτων, τον Φίλιπ Κερρ που κατέκτησε το αναγνωστικό κοινό με τον Γερμανό ντέτεκτιβ, Μπέρνι Γκούντερ.(Μοιραία Πράγα ,Τριλογία του Βερολίνου, Γυναίκα Απο το Ζάγκρεμπ)
           Μονάχα που η... σύζυγός του, Jane Thynne- "έμπνευσή του" και συγγραφέας η ίδια - αποφάσισε να βγει στο προσκήνιο δυναμικά και, κινούμενη στα "ίδια θεματικά λημέρια", δημιουργεί τη "θηλυκή απάντηση" στον Γκούντερ.
          Η σαγηνευτική της "Κλάρα Βάιν" λοιπόν αναζητά καριέρα ηθοποιού στα κινηματογραφικά στούντιο UFA τιου Γκαίμπελς και περιπλανιέται στη ναζιστική Γερμανία, εκεί που και τα "Ρόδα" είναι- "κι αυτά"- "Μαύρα".

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
1933. Η ευαίσθητη Βρετανίδα ηθοποιός, Κλάρα Βάιν, αποζητά διαφυγή από το ασφυκτικό περιβάλλον της επιφανούς της οικογένειας και την προοπτική ενός "συμβατικού γάμου χωρίς αγάπη"
και ταξιδεύει στη Γερμανία για την προοπτική ενός νέου ρόλου στην ταινία "Μαύρα Ρόδα"...
           Εκεί η Κλάρα συναντά την ελίτ του νεοσύστατου ναζιστικού καθεστώτος, ενόσο αυτό απλώνει τη σιδερένια σκιά του πάνω από τη γερμανική επικράτεια με τρόπο αναπόδραστο.
Η γοητεία της δε θα αφήσει ασυγκίνητο τον Γιόζεφ Γκαίμπελς, ενώ θα τη θέσει στο στόχαστρο του σκληρού υπασπιστή του.
           Σύντομα, θα κερδίσει την εμπιστοσύνη της ισχυρής Μάγδας Γκαίμπελς, συζύγου του Υπουργού Προπαγάνδας, που θα τής εμπιστευτεί ένα μυστικό βαθιά ανθρώπινο και συνάμα θανάσιμο...
           Παράλληλα θα την προσέγγισει ο μυστηριώδης Λίο, Βρετανός πράκτορας, που εργάζεται στο Υπουργείο Εξωτερικών, εμπλέκοντάς την στα δίχτυα μιας επικίνδυνης αποστολής αλλά και του έρωτα...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η Jane Thynne λοιπόν συνθέτει ένα νουάρ διαθέσεων  μυθιστόρημα, τα "Μαύρα Ρόδα" που ακολουθούν τον δρόμο που χάραξε ο σύζυγός της ο Φίλιπ Κερρ...
            Μια προσωποκεντρική- ρομαντικής υφής- ιστορία με στοιχεία πολιτικής ίντριγκας φερμένη από το Γ Ράιχ
            Η σύγκριση με τον Κερρ είναι αναπόφευκτη καθώς υπάρχει μια ομολογία προς την υπέροχη σειρά με τον Γκούντερ και τη σύμπραξη Ιστορίας με μυστήριο -εντούτοις εδώ συνατάμε το μοτίβο αυτό, διαποτισμένο από μια τρυφερή, γυναικεία αύρα, που λειαίνει τις γωνίες αλλά ίσως μετριάζει κάποιες εντάσεις. 
             Η Jane Thynne δημιουργεί το αντίπαλον δέος του Μπέρνι Γκόυντερ, με μια ηρωίδα γλυκιά, αξιολάτρευτη, η οποία αναπτύσσει δράση στα χρόνια που ο Χίτλερ εγκαθιδρύει την εφιαλτική κυριαρχία του.
Πιο συμβατική από τον κυνικό και ιδιότυπα ευσυνείδητο αντιήρωα  Μπέρνι Γκούντερ, η όμορφη Βρετανίδα Κλάρα Βαίν είναι μια "ευανάγνωστη" ηρωίδα, το πρότυπο του "καλού κοριτσιού", με την ψυχική ευγένεια να αποτελεί κύριο συστατικο της γοητείας της.
Συνιστά το τυπικό καταπιεσμένο κορίτσι με τον ήπιο ανιτσυμβατισμό που δεν υπερβάινει κάποια όρια και τις απαλές πληγές, που συμπονά αυτές των άλλων...
     Η συγγραφική ματιά της Thynne φτάνει πολύ βαθιά συνθέτοντας ένα πλήρες ψυχογράφημα της πρωταγωνίστριάς της!
         Η άλλη ενδιαφέρουσα ομοιότητα προς τον Φίλιπ Κερρ είναι η εποχή και η ιστορική ενημερότητα που χαρακτηρίζει το έργο...
Και στα "Μαύρα Ρόδα" βλέπουμε να ξεπηδούν πολύτιμες πληροφορίες από τα ενδότερα του ναζιστικού καθεστώτος. 
Ο κλιμακούμενος τρόμος, η προσήλωση στιςε συλλογικότητες, το ατσάλινο πάθος και η έπαρση των Ες Ες , η ροπή προςε τον αποκρυφισμό είναι καταστάσεις που ξετυλίγονται πολύ έυστοχα γύρω από την Κλάρα Βάιν...
              Δεσπόζοντα ρόλο όμως διαδραματίζει η Γυναίκα κι αυτό ακριβώς επιχειρεί η συγγραφέας πίσω από το προφανές πρόσχημα της ιστορίάς της'':
            Να αναπαραστήσει ένα κοινωνιόγραμμα γύρω από τη θέση της Γυναίκας στο Γ Ράιχ...
   Έτσι έχουμε τις γυναίικες των κυβερνώντων ,τις καιθημερινές γυναίκες του λαού και πώς προετοιμάζονταν να υπηρετήσουν το σύνθημα Kinder ,Κirche, Kueche, που προδιέγραφε το γυναικείο πεπρωμένο ως υπηρεσία στο Κράτος και τον Άνδρα
        Στα "Μαύρα Ρόδα" συναντούμε σε πρώτο πλάνο την αινιγματική Μάγδα Γκαίμπελς.
Μια αμφιλεγόμενη φιγούρα που νυμφέυθηκε τον καχεκτικό και χωλό δαιμόνιο Υπουργό Προπαγάνδας για να βρεθεί στον κύκλο του απόλυτου, του νοσηρού έρωτά της, του Αδόλφου Χίτλερ, με τον οποίο διατηρούσε μια πλατωνικόυ τύπου, αλλά αμοιβαία και δυνατή σχέση προσήλωσης και φιλίας...
Ήταν τόση  η αφοσίωσή της στον Χίτλερ, που τις μέρες της Πτώσης αυτοκτόνησε μαζί  με τον σύζυγό της αφού ειχε δηλητηριάσει και τα εφτά παιδιά τους!
             Τούτη την φιγούρα μας συστήνει η Τhynne τις λαμπερές της μέρες και γύρω της τον θλιβερό "χορό" άλλων σημαντικών γυναικών- υπουργών κ αξιωματούχων που ζούσαν μέσα στην τρυφηλότητα και την ψευδαίσθηση μιας αγάπης που δεν ήρθε!
Στα "Μαύρα Ρόδα" συνατούμε στιγμιότυπα από την καθημερινότητα των ναζί αξιωματούχων, όπως μικρές τους συνήθειες ή το αγαπημένο ζώο του επηρμένου εκκεντρικού Γκαίρινγκ.
Οι περιπέτειες της Βάιν μου θύμισαν το συγγραμμα της Άγκελα Λάκμπεργκ "Η Χαμένη Ζωή Της Εύας Μπράουν" , που ανιχνεύει με πολύ τρυφερό κι έγκυρο τρόπο τις προσωπικόπτητες των γυναικών γύρω από τους ηγέτες του Ναζιστικού Κόμματος.
         Είναι προφανές ότι η πλοκή στα "Μαύρα Ρόδα" είναι ένα πρόσχημα για να αναδυθεί αυτό το πληροφοριακό υλικό και προβάλλει κάπως ισχνή, χωρίς εξάρσεις ή συναρπαστικές ανατροπές... 
          Εντούτοις ο τρόπος γραφής γοητέυει και κυλάει ευχάριστα - με τις τελευταίες σελίδες να φέρνουν κάποια κορύφωση που υποσχεται ενδιαφέρουσα συνέχεια...
             Είναι γνωστή η πρόθεση της Jane Thynne να συνεχίσει τα βιβλία με την Κλάρα, φτιάχνοντας μια σειρά περιπετειών γύρω απο τη γοητευτική Βρετανίδα ηθοποιό...
          Επίκειται, μάλιστα, άμεσα έκδοση του δεύτερου βιβλίου με την Κλάρα Βάιν, που προβάλλει πολύ πιο δυναμική και συναρπαστική.
Ο τίτλος του; Επίσης "ανθισμένος"! 
Αναμένοντας με ενδιαφέρον, ας πάρουμε μια ιδέα

Άνθη του χειμώνα (Μτφρ.: Φίλιππος Χρυσόπουλος) 
Βερολίνο, 1937. Η πόλη ακτινοβολεί αίγλη και φιλοδοξία. Όμως ο κίνδυνος παραμονεύει σε κάθε σκιά... 
Το πρωί, η Κλάρα Βάιν είναι ηθοποιός στα διάσημα στούντιο της Ufa, ενώ το βράδυ μεταμορφώνεται σε μυστική πράκτορα για λογαριασμό της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Όταν μια κοπέλα βρίσκεται άγρια δολοφονημένη στον κήπο της φημισμένης Σχολής για Νύφες στο Βερολίνο, όπου νεαρές γυναίκες εκπαιδεύονται για να γίνουν σύζυγοι αξιωματικών των Ες Ες, η Κλάρα σύντομα ανακαλύπτει ότι ο φόνος συνδέεται με ένα πολύ πιο απειλητικό μυστικό. 
Καθώς ο Έντουαρντ ο Όγδοος, ο οποίος έχει παραιτηθεί πρόσφατα από τον θρόνο, και η σύζυγός του, Γουόλις, ετοιμάζονται να επισκεφθούν το Βερολίνο, κι ενώ οι αδελφές Μίτφορντ μαγεύουν την κοινωνική σκηνή, η Κλάρα πρέπει να κινηθεί με άκρα μυστικότητα για να μάθει την αλήθεια και κατόπιν να τη μεταφέρει στο Λονδίνο. Το μονοπάτι που ακολουθεί είναι γεμάτο κινδύνους, και θα χρειαστεί να επιστρατεύσει όλες τις δυνάμεις της για να επιβιώσει...


Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Κεκροπούλου Ελένη, Αγγέλικα η Μαντενούτα

                                    Αγγέλικα, Η Μαντενούτα, Κεκροπούλου Ελένη 
                                     Ιστορικό/Βιογραφικό Μυθιστόρημα
                                     Βαθμολογία 10/10
Σχετική εικόνα

Αριθμός Σελίδων 562

Εκδόσεις Ωκεανός
Τιμή 19 ευρώ- 13ευρώ

Κάθε Έλληνας κουβαλάει  στο DNA του την "ωδή" του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού προς την Ελευθερία,που σε λίγους στίχους ορίζει το πεπρωμένο της Ελλάδας και σε μουσική Νικόλαου Μάντζαρη συνθέτει τον Εθνικό Μας Ύμνο που ταξιδεύει στα πέρατα τη φωνή της πατρίδας μας..
Κάθε Έλληνας θυμάται την πένα του να συμπυκνώνει την την πεισματική προσήλωση του Έλληνα στην "αξιοπρέπεια των Θερμοπυλών", ξετυλίγοντας μοναδικά την τραγωδία του Μεσολογγίου σε ημιτελή κομμάτια ποιητικής τελειότητας.
             Στο ξεχωριστό ιστορικό μυθιστόρημα "Αγγέλικα ,Η Μαντενούτα" μάς συστήνεται μια άλλη πλευρά του Ποιητή της Ελευθερίας- σκοτεινή και θλιβερή, που μάς εκπλήσσει...
Με κεντρικό άξονα την τρυφερή φιγούρα της βασανισμένης μητέρας του Διονύσιου Σολωμού, Αγγέλικας Νίκλη, η Ελένη Κεκροπούλου μας σεργιανά στα Επτάνησα και μας προσφέρει μια αξέχαστη ιστορία που δικαίως έγινε best seller στα ράφια των βιβλιοπωλείων και στις καρδιές του κοινού.
Ένα βιβλίο όπου η Γυναίκα προβάλλει σφάγιο του Ανδρός ακι του Χρήματος...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλη του 18ου αιώνα.
Στη Ζάκυνθο, καταφθάνει από τον τουρκοκρατούμενο Μωριά ο πολύτεκνος Δημήτριος Νίκλης
με την έφηβη κόρη του,
 που το όνομά της έχει αποτυπωθεί στο απίθανο κάλλος της.
        Η φτώχεια οδηγεί τον Δημήτριο να θυσιάσει την πανώρια κόρη του, Αγγελική,
στον βωμό μιας ανίερης συμφωνίας με τον μεσήλικα Κόντε Νικόλαο Σαλαμόν -ισχυρό παράγοντα του νησιού.
         Η μικρή Αγγελική θα προσληφθεί υπηρέτρια στο αρχοντικό των Σαλαμόν, όμως εκεί την περιμένει ο ρόλος της οδαλίσκης και της επίσημης ερωμένης- κάτω από τα βλέμματα του νεαρού γιου της οικογένειας, Ροβέρτου, και της πονεμένης μητέρας του Μαρέτας
Η εκθαμβωτική ομορφιά της θα υποδουλώσει το κορμί και την καρδιά του ζηλότυπου κόντε Σαλαμόν, που θα της χαρίσει τη ζωή μαις 'φυλακισμένης πριγκίπισσας".
Από την ένωσή τους θα γεννηθούν 3 αγόρια.
Ο Διονύσιος Σαλαμόν, κορυφαίος ποιητής της Ελλάδας 
ο Δημήτρης Σαλαμόν-επιφανής πολιτικός 
κι ο μεταθανάτιος γιος του Κόντε, ο Ιωάννης που θα διαπρέψει στη Νομική!
Κι όμως, ο έρωτας θα βρει τον τρόπο να διαπεράσει τα χρυσά κάγκελα αυτού του κλουβιού...
Ένα καπρίτσιο της μοίρας και η ανθρώπινη απληστία θα κάνουν την αδελφική αντιζηλία και την κοινωνική κατακραυγή όχημα της πιο πολύκροτης δικαστικής διαμάχης που συντάραξε την κοινωνία των Επτανήσων

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η "Αγγελικα, η Μαντενούτα" της Ελένης Κεκροπόυλου δεν είναι απλά ένα από τα πιο ξεχωριστά ιστορικά μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων, αλλά και ένα βιβλίο μεγάλης τόλμης
Ένα βιβλίο πόνου και προδοσίας-ίσως κι απομυθοποίησης!
Πρόκειται για την οικογενειακή ιστορία πίσω από την εμβληματική φιγούρα του Διονυσίου Σολωμού!
         Εντούτοις, δεν "χοροστατεί" ο λαοφιλής ποιητής, όπως θα ήταν ίσως το προφανές κι αυτό κάνει το "Αγγελικα,η Μαντενούτα" μοναδικό:
Στο επίκεντρο του βιβλίου, η συγγραφέας φέρνει ένα προσωπο τριπλά αδικημένο- από τη ζωή, τις κοινωνικές ανισότητες και την προκατάληψη.
Πρόκειται για την υπηρέτρια Αγγελική Νίκλη ,μια κοπέλα στιγματισμένη από τη μοίρα της που μετέτρεψε την  απίθανη ομορφιά της ίσως σε κατάρα της.
Μια "Ιφιγένεια" που ο πατέρας της παρέδωσε για να σώσει τα άλλα του παιδιά από την εξαθλίωση...
Ένα αθώο περιστέρι που ακούσια εκπορνέυτηκε σε ένα αδίστακρο αρπακτικό πορωμένο από την ανομία του πλούτου και μεθυσμένο από το Κάλλος της αγνότητας και της νιότης.
Διαβατήριο κι ανάχωμα μαζί για τα παιδιά  που γέννησε προς την κοινωνική καταξίωση.
Αντικείμενο συναλλαγής κι αχαριστίας.
Η Ελένη Κεκροπούλου μετά από μια επίπονη έρευνα και προσβαση σε σπάνια ντοκουμέντα μάς παραθέτει τη ζωή της Νίκλη -υπηρέτριας του κόντε Σάλαμον.
           Μέσα  από αυτή αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της προσωπικής ζωής του Διονύσιου Σολωμού, ιχνηλατώντας πληγές ανομολόγητες, αδυναμίες και πάθη που γέννησαν αριστουργήματα λόγου και... "τερατουργηματα ζωής":
H συγγραφέας εναλλάσσει την ιστορική εγκυρότητα με μια σχεδόν βιωματική αφήγηση, χαρτογραφώντας σκεψεις και χαρακτήρες με τρόπο σαγηνευτικό.
Στο κείμενό της εντάσσονται αρμονικά αυθεντικές επιστολές, έγγραφα και πλήθος άλλα τεκμήρια, ζωντανεύοντας ψυχές και γεγονότα, με τρόπο που συνδυάζει την αναγνωστική τέρψη, το σκίρτημα της καρδιάς και την ιστορική γνώση-σε συνύπαρξη αριστοτεχνική!
Από τη μια συναντάμε τον δημοτικιστή ποιητή με τις ευαισθησίες και τον πατριωτισμό που ανέβασε τον Αγώνα των Ελλήνων ως την Αθανασία με τη δύναμη του λόγου του!
Στο ίδιο πρόσωπο όμως ελλοχεύει ένας άπληστος και συμπλεγματικός άνθρωπος που δε δίστασε να διασύρει και κατόπιν να εγκαταλείψει την ίδια του τη μάνα, με τρόπο που αναγλυφα περιγράφεται στο εξαίσιο μυθιστόρημα της Ελένης Κκεροπούλου.
Περίπτωση που αποδεικνύει πως, ενίοτε η προσωπικότητα του δημιουργού πρέπει να διαχωρίζεται από την Τέχνη του, [έστω κι εγείροντας αλλο φιλολογικό διάλογο "κατά πόσον μπορεί όντως να συμβαίνει αυτό και ως πού μπορείνα απομονώνονται προσωπικές επιλογές από το έργο που παρσδίδει ο κάθε δημιουργός"....]
Επιπλεόν , αναδεικνύεται η ισχυρή θέση της οικογενειας Σαλαμόν στην επτανησιακή κοινότητα ολάκερη ,και οι πολιτικές μηχανορραφίες που τη διατήρησαν...
Με τρόπο εύληπτο, που γοητεύει τον αναγνώστη, αναπαρίσταται το πολιτικό πορτρέτο μιας κοινωνίας πολύπλοκης όπως τα Επτάνησα που γνώρισαν εναλλασσόμενη κυριαρχία από συγκρουόμενες δυνάμεις της Δύσης.
Βενετοί, Γάλλοι στους ναπολεόντειους πολέμους και Εγγλέζοι όρισαν την τύχη τους...
Ακόμη διακρίνουμε συγκρουόμενους πόλους εκείνων που διατήρησαν την εθνική συνείδηση και αποζητούσαν να συνδράμουν στον Ξεσηκωμό κατά των Τούρκων
με τους Ελληνες εκείνους που περιφρονούσαν την Οθωμανοκρατούμενη πατρίδα τους-σε σημείο να συνασπιστούν ακόμη κ με τουςε Τούτρκους(Ναυμαχία Ναυπάκτου)!
Ταυτόχρονα καταρρίπτεται ο μύθος της ανώδυνης κατοχής των Δυτικών , καθώς υπάρχουν πλήθος εξεγέρσεων , στιγμές σκληρότητας του κατακτητή και κοινωνική αδικία:
Μπορεί συγκριτικά με την οθωμανική κυριαρχία να υπάρχει μια πολιτισμική άνθιση μεγαλύτερη κι ένα πλαίσιο πιο συγκρόοτημένο, όμως αυτή αφορά περισσότερο της ανώτερες τάξεις.
Ο φτωχός λαός πάντα αντιμετώπιζόταν ως υποζύγιο,χωρίς νομοθετική κατοχύρωση -είτε ως "ρουμ μιλιέτ"(των Τούρκων) είτε ως "popolo'(των Δυτικών), ενώ η επτανησιακή κοινωνία διατήρησε τους νοσηρούς κι απαράβατους  διαχωρισμούς της Δύσης με βάση την κοινωνική τάξη-όπως το πονειδος της καταταξης των αθρώπων με βάση τη θέση τους η μη στο  LibroD'Oro.
          Όλα αυτά κατονομάζονται μέσα από μια περιήγηση στις βασικότερες ιστορικές στιγμές της εποχής στα Επτάνησα ,ερμηνεύοντας την κατάσταση, πάντα σε συνάρτηση με την οικογενειακή ιστορία του Σολωμού.
Είναι φυσικά σαφές ότι κυριαρχούν τα πρόσωπα και το οικογενειακό δράμα πίσω από αυτά με πλήθος προσωπικών στιγνών , απωλειών και θλίψεων.
Πίσω από τη βιογραφική και ηθογραφική διάσταση όμως, στη Μαντενούτα της Κεκροπούλου ενυπάρχει μια άλλη στοχοθεσία!
Η Αγγελικα της Ελένης Κεκροπούλου συνιστά το δεύτερο-βιογραφικής χροιας- βιβλίο που καταγγέλλει τόσο ηχηρά την καταπίεση που υπέστη η Γυναίκα παντοιοτρόπως στην επτανησιακή κοινωνία.
Το πρωτο θεματολογικά παρεμφερές βιβλίο ήταν η αυτοβιογραφία της τραγικής ζακυνθινής Ελισάβετ Μουτζάν- Μαρτινένγκο που υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα πεζογράφος και είδε τη βούλησή της να συντρίβεται από την αντρικές επιταγές κατά τρόπο ολέθριο.
Φυλακισμένη κι αυτή στα χέρια του πατέρα πρώτα, που της τσάκισε τον πρώτο της ευγενικό έρωτα, 
κι επειτα ενός ψυχρού, προικοθήρα συζύγου ,του Νικολάου(!),
ιδιότυπα "προδομένη" κι από τον ίδιο της τον γιο-επίσης ποιητή ,Ελισαβέτιο, που περιέκοψε νευραλγικα σημεία του έργου της, προτού το παραδώσει στις επόμενες γενιές!
(Προσωπικότητα που την έθιξε και η κορυφαία λογοτέχνιδά μας ,Διδω Σωτηριου στο εφηβικό "Οι Επισκέπτες")
           Παρότι τις χωρίζει η κοινωνική επιφάνεια της Μαρτινέγκο, και η φτωχή Νίκλη, και η ζακυνθινή διανοούμενη, τελικα, έζησαν επί της ουσίας σε κοινωνική ομηρία -έρμαια των προκαταλήψεων και των Ανδρών που τελικά τους στέρησαν το δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης, άρα και της Ευτυχίας.Και οι δυο προδόθηκαν από τα αρσενικά μέλη της οικογνειας τους.
Καπου ανάμεσά τους η παραγκωνισμένη κοντέσσα Μαρέτα...
               Αυτό ήταν το πεπρωμένο των γυναικών-πλούσιων ή φτωχών-κι η αδικία αυτή προβάλλει άφοβα στις σελίδες της "Μαντενούτας".
Μέσο πλουτισμού με τον ταπεινωτικό θεσμό της προίκας, είδος προς πώληση σε άνομα χέρια ,χωρίς δικαιωμα επιλογής του συντρόφου που θα όριζε τη ζωή της, χωρίς λόγο στις επιλογές -ενίοτε κ ατασθαλίες του αντρός της, δεκτης βίας και χειροδικίας που κατακρεουργεί ψυχή κ σώμα,
η Γυναίκα στην Κεκροπούλου αποκτά φωνή και αναδεικνύει το σιωπηλό εγκλημα διαρκείας σε βαρος της-κι όχι μόνο μέσα από την Αγγελικα δυστυχώς...
Η Γυναίκα ως αντικείμενο συναλλαγής χυδαίας,μια άβουλη κούκλα , ένα αιώνιο θύμα χρόνια φιμωμένο κι αλυσοδεμένο, όπως το περιγράφει η Δημουλά στο ποιημα Σημειο Αναγνωρίσεως κι όπως εδώ το προσωποποιεί κυρίως η Νίκλη, συγκλονιστικά σμιλεμένη από την πένα της συγγραφέως...
     Ένας προβληματισμός που η ελληνική μυθιστοριογραφία τον εκτοξευσε με το υπαρξιακό δράμα του Παπαδιαμάντη "Η Φόνισσα"!
Σε αυτό συνίσταται η τόλμη της Ελένης Κεκροπούλου που με την Μαντερνούτα μας έδωσε ένα εργο μεστό σε νοήματα, γνωσεις ,συναισθήματα και κοινωνικούς προβληματισμούς -εστω κ αποδομώντας μια κορυφαία προσωπικότητα των Γραμμάτων.
Η Αγγελικα Η Μαντενούτα έτσι , πέρα από την ιστορική της αξία και τη δύναμη των συναισθημάτων της, ανάγεται εν τέλει σε ένα ράπισμα κατά της κοινωνικής αδικίας και της γυναικείας καταπίεσης, που μεταμφιεσμένη σε άλλα προσχήματα, υπάρχει ακόμη και λαβώνει τις κοινωνίες...
Μια υπέροχη έκδοση με ένα εξαίσιο εξώφυλλο που αποδίδει πλήρως τη γλυκύτητα, την αθωότητα  και τη  οδύνη της ηρωίδας του...
Ανακαλύψτε λοιπόν  ενα βιβλίο που δεν πρέπει να απουσιάζει από καμιά ελληνική βιβλιοθήκη!

Το βιβλιο υπήρξε κ θεατρική παράσταση.Περισσότερα εδω

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Κωνσταντίνος Τρικουνάκης, ΜΙΣΤΙΚΟ

                                                   Μίστικο, Κωνσταντίνος Τρικουνάκης
                                            Είδος: Iστορικό Μυθιστόρημα
                                            Βαθμολογία : 8,5/10


Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΣΤΙΚΟ

Σελίδες 448
Εκδ Κλειδάριθμος
Τιμή 15,50-13,50 

Όχι δεν πρόκειται για... ανορθογραφία-ούτε για αμιγώς ξενόγλωσσο όνομα:
"Μίστικο" είναι το όνομα του ξεχωριστού καραβιού που θα μας σεργιανίσει στα κύματα της Βυζαντινής Ιστορίας τον πολυτάραχο 9ο αιώνα, που οι Άραβες κυριαρχούσαν στην Κρήτη-  με "τιμονιέρη" τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Τρικουνάκη και "συνταξιδιώτες" τους πολύ ξεχωριστούς χαρακτήρες του βιβλίου.
           Ένα από τα πιο όμορφα  ιστορικά μυθιστορήματα της χρονιάς-από κείνα που κάνουν τη διαφορά!


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κρήτη, 9ος αιώνας.
Στην Κρήτη συνυπάρχουν Χριστιανοί αλλά και οπαδοί της εθνικής θρησκείας-όχι πάντα αρμονικα...
Όλοι τους υποφέρουν όμως κάτω από τη σκληρή φορολογία του Βυζαντινού Αυτοκράτορα...
Όλα αλλάζουν όταν καράβια Σαρακηνών καταφθάνουν κάτω από τον δόλιο άρχοντα, Απόχαψη που αναζητά νέα εδάφη να κυριαρχήσει, μετά τη ρήξη του με το χαλιφάτο της Κόρδοβας.
Δύο αδέλφια ο Λέων και η Άρτεμη καλούνται να δώσουν την ατομική τους μάχη.
Ο σκληροτράχηλος κι αντιδραστικός Λέων υπηρετεί ως μισθοφόρος των Βυζαντινών, ενώ η Άρτεμη ιέρεια της θεάς Άρτεμιδος, συχνά μπαίνει στο στόχαστρο φανατικών χριστιανών, όμως διατηρεί άσβεστη μια φλόγα στην ψυχή.
             Οι Σαρακηνοί αρχίζουν να κατακτούν σταδιακά τα κρητικά εδάφη και τα δυο αδέλφια θα μπουν στο στόχαστρο του πρίγκιπα Αζίζ.
         Όσο οι νέοι κατακτητές- αδίστακτοι κι αιμοσταγείς- εξαπλώνουν την εξουσία τους,ο Λέων θα διαφύγει για να δώσει την προσωπική του μάχη στα ελεύθερα εδάφη και θα γνωρίσει τη γοητεία της θάλσσας που θα τον κρατήσει δέσμιό της για πάντα.
Δε θα ξεχάσει, όμως, το μίσος του για τον μεγάλο του εχθρό, τον Αζίζ...

Η Άρτεμη, όμως, θα αιχμαλωτιστεί από τον Άραβα πρίγκιπα και θα αμφιταλαντευτεί ανάμεσα στην παλιά της πίστη και τα βαθιά του μάτια...
           Τα χρόνια περνούν και στις θάλασσες κάνει την εμφάνισή του ένα μυστηριώδες καράβι μοναδικών τεχνικών προδιαγραφων, φόβητρο και φθόνος Βυζαντινών κι Αράβων, που θα τραβήξει ως και την προσοχή του θρυλικού αυτοκράτορα Θεόφιλου, μεσουσης της Εικονομαχίας...
       Η μοίρα ωστόσο θα ετοιμάσει το πεδίο για τη θανάσιμη μονομαχία των δύο εχθρών, που θα κορυφωθεί με αμφίβολη έκβαση, αναδεικνύοντας έναν "νικητή" γεμάτο πληγές...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Το Μίστικο του Τρικουνάκη αποτελεί ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που ισορροπεί ανάμεσα στην ιστορική γνώση και στην περιπετειώδη, πολυεπίπεδη πλοκή,με τα αλησμόνητα πρόσωπα! 
Ένα βιβλίο ποτισμένο από αίμα, αλμύρα και την ευωδία του έρωτα...
Το φρόνημα του πολεμιστή αντάμα με τη γυναικεία τρυφερότητα κι η πατρική αγάπη, απέναντι στην λαχτάρα των ταξιδιών και των "μεγάλων πόντων" του ποιητή...
          Χαρακτήρες αποκτούν ειδικό βάρος αν και είναι σαφές πως η έμφαση δίνεται στα τρία κεντρικά πρόσωπα.
Η Άρτεμη, σαν αρχαία θεά κι η ίδια:
Λυγερή , ευφυής και πεφήφανη για να θυμίζει τη θέα που υπηρετεί- με κάτι από τη γλύκα της Αφροδίτης και την αφοσίωση της Εστίας...
Ο Λέων κρύβει ένα ασυμβίβαστο αγρίμι με το ανυποκτακτο πνευμα του ταξιδευτή.
Η έκπληξη είναι ο μοναδικά μεγαλόψυχος Σαρακηνός πρίγκιπας Αζίζ, που πασχίζει να ισορροπήσει στην ισλαμική επιθετικότητα και στην καλη του την καρδιά- κι ας το πληρώνει ακριβά!
        Κι οι τρεις καλούνται να αντιμετωπίσουν προκλησεις πάνω από τον εαυτό τους.
          Ένας συναρπαστικός έρωτας -αντιφατικός , απαγορευμένος και συνάμα από τους πιο ευγενικούς καταφέρνει να σταθεί πάνω από όσα χωρίζουν.
 Και πάνω από ολα μια μονομαχία αμείλικτη, ανάμεσα σε δυό ξεχωριστούς άντρες, δυο αιώνιους εχθρούς, που ακολουθούν τους κώδικες της αντρειοσύνης, σαν σε παρτίδα σκακιού με απροβλέπτη έκβαση.
         Από την άλλη ένα θαυμα της ναυπηγικής, το Μίστικο- σαν άλλη "Αργώ' σμιλεμένο με το μεράκι της Ελευθερίας και την ευλογία της πνευματικής σπίθας, όπως τη συμβολιζε κι η ομιλούσα πλώρη του μυθικού καραβιού..
           Ο συγγραφέας μας σεργιανά στα άγνωστα νερά της ναυτοσύνης παρακολουθώντας την προετοιμασία ενός ταξιδιού που θυμίζει την Αργοναυτική Εκστρατεία.
        Το σκαρί, από τη σύλληψη του τεχνίτη Τέρπανδρου μέχρι την επεισοδιακή ονοματοδοσία του, καταφέρνει να επιβάλλει τον όγκο του στα κύματα των σελίδων.
Ο  συγγραφέας, δια μέσου του ευφυιούς κυβερνητη του, μεταδίδει κάτι από τα μυστικά της πλοήγησης και αποκρυπτογραφεί τις "μυστικές συνομιλίες" του αιώνιου ζεύγους ,της θάλασσας και του ανέμου.
             Το τραγούδι του ανέμου,τα αστέρια, τα πρώτα εργαλεία προσανατολισμού παρουσιάζονται πληρέστερα από άλλο ένα πρόσφατο έργο παρόμοιας θεματολογιας ,τα "Θεριά Της Μεσογείου" της Ζαγοριανάκη .
Αύτη η διεισδυση στη ζωη των ναυτικών την ευρύτερη περίοδο του Μεσαίωνα με παρεπεμψε λίγο στην Κατερινα Καριζώνη με τον "Χάρτη των Ονείρων" προσεγγιζε το θλεμα από τη μοναδική ΄τεχνη της χαρτογραφίας...
             Ο κεντρικός πυρήνας όμως που ειναι η Κρήτη και η εξάπλωση του αραβικού στοιχείου σε αυτήν -επικεντρώνοντας στον Χάνδακα.
 Είναι μοιραία  η άτυπος συσχετισμός ανάμεσα στο "Μίστικο" και τη μεταγενεστερη "Δοξανιώ' της Μαρίας Πόθου, που διαδραματίζεται στον Χάνδακα κάτω από την απειλή των Αράβων ξανά...
Μονάχα που ο Τρικουνάκης ΄φερνει στο προσκήνιο ένα από τα υστερόγραφα εκείνης της περiόδου:
    Ενώ οι ισλαμικές ορδές εξαπλώνονταν με ταχύτητα προς τη Δύση, με πρωτο τους σταθμό τα νησιά του Αιγαίου, βρίσκουν τους αυτόχθονες Έλληνες διχασμένους..
Στις σχέσεις ανάμεσα στους Χριστιανούς και στα κατάλοιπα του δωδεκαθεισμού ιχνηλατείται μια δυσάρεστη αλήθεια:
Όπως φανηκε στην τραγική ιστορία της μαθηματικού Υπατίας και την πυρπόληση της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, ένα μέρος των Χριστιανών έγινε δέσμιο του άκρατου φανατισμού, που εκδηλώθηκε σε διωγμούς ανθρώπων και βανδαλίσμούς- όπως συνέβη και στη μικροκοινωνία της Κρήτης του 9ου αιώνα!
          Έτσι από θρησκεία αγάπης που με το φως της νίκησε τη ρωμαική βαρβαρότητα και το αίμα των Κολοσσάιων ,συχνά ο Χριστιανισμός, εκκόλαψε νέους δημίους και απηνείς διώκτες της παλιάς θρησκείας,με πολλόυς να παραχαράσσουν το ειρηνοποιό όραμά του σε διχασμό και μίσος ανάμεσα στους ανθρώπους..
Μαζί με τη λατρεία των αρχαιοελληνικών ειδώλων, όμως επιθέσεις δέχτηκαν κομψοτεχνήματα Αρχιτεκτονικής, γλυπτα απαράμιλλης αισθητικής, έργα βαθιάς σοφίας και γνώσης.
             Η πολιτισμική καταστροφή που συνετελέσθη από αυτή τη μερίδα των φανατικών ειναι πολύ μεγάλη και με σύμμαχο τον φθοροποιό χρόνο, άφησε θραύσματα μονάχα του αρχαιοελληνικόυ κλέους να θυμίζουν ένα Πολιτισμό που -έστω και στη θύμησή του- φώτισε όλους τους επόμενους.
           Αυτή είναι μια πτυχή που μας πικραίνει ,διότι -όσο κι αν δε συνάδει με τις διδαχές του Ευαγγελίου- συνιστά μια πραγματικότητα και είναι αξιέπαινος ιο συγγραφέας που την ξεμπροστιάζει...
Το άλλο ιστορικό γεγονός είναι πως οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες πνιγμένοι στις ίντριγκες και το χρυσάφι συχνά καταντούσαν δυνάστες του λαού τους που υπεφερε από εξοντωτική φορολογία-γεγονός που έκανε πίστη να ατονεί κι έσπρωχνε πολλούς να στηρίξουν ή έστω να δείξουν ανοχή σε νέους εισβολείς...
        Αυτό συνιστα μια από τις αίτίες που ροκάνισαν τη χιλιόχρονη αυτοκρατορία...
              Παράλληλα στο βιβλίο συναντάμε το χαριτωμένο στιγμιότυπο επιλογής συζύγου από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο,με την πανώρια Εικασία να αντιτάσσει τη δύναμη του πνεύματος στο αίτημα υποταγής της.Είναι η ιστορία της μεςτέπειτα Κασσιανής που συνέθεσε το γνωστό τροπάριο της Μεγάλης Τρίτης.
Μια γοητευτική σύζευξη συναισθήματος και Ιστορίας, πραγματικών και φανταστικών προσώπων που όλα τοπυς έχουν την πνοή του πάθους και του έρωτα.
            Το Μίστικο είναι ένα βιβλίο συναρπαστικό που θα σας ταξιδέψει σε θάλασσες γνώσεις και εξελιξεων κορυφώνοντας το φινάλε του σε ένα κρεσέντο αγωνίας και ψυχικού μεγαλείου ως τις τελέυτάιες σελίδες...
Σαλπάρετε λοιπόν για ένα μοναδικό ταξίδι στα πολυτάραχα νερά της Μεσογείου
                                                                   

Παναγιώτης Κονιδάρης, Άλικος Πάγος

                                      Άλικος Πάγος,  Παναγιώτης Κονιδάρης
                                         Είδος: Αστυνομικό
                                        Βαθμολογία: 9/10

Σελιδες 380

Ένα καυτό αστυνομικό μυθιστόρημα, ένα θρίλερ που "παγώνει το αίμα" είναι το νέο βιβλίο του Παναγιώτη Κονιδάρη,που μετά το Χειρόγραφο της Πράγας συμπυκνώνει ένα νέο συνταρακτικό κι αιματηρό μυστήριο σε ένα κομμάτι "Άλικο Πάγο"

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Πεδίο δράσης είναι η Αθήνα του εγγύς μελλοντος:
O xειμώνας του 2025 βρίσκει την πρωτεύουσα βυθισμένη στην κρίση και στο πολικό ψύχος, όμως ο Αστυνόμος Α, Έκτορας Ράντος, έρχεται αντιμέτωπος με εξελίξεις που καίνει.
Μια σειρά αποτρόπαιων φόνων, με μοναδικό κοινό στοχιείο τον πάγο και δύο μεταλλικά γράμματα που ο άγνωστος δράστης αφήνει ως υπόγραφή δίπλα στα θύματά του, θα φέρουν τον Έκτορα αντιμέτωπο με ένα εφιάλτη, αναμοχλεύοντας ένα ανεπούλωτο παρελθόν.
           Με συνοδοιπόρους τη γλυκιά συνάδελφό του Μαρία, τον κολλήτό του κι έναν μυστηριώδη πληροφοριοδότη στα "παρασκήνια" της Αστυνομίας, ο Έκτορας θα κληθεί σε μια ακούσια παρτίδα σκακιού και θα καταδυθεί σε έναν δαιδαλώδη γρίφο, που στο τέλος του κρύβει απαντήσεις και για τη δική του τη ζωή!

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Μετά τις περιηγήσεις του στο παρελθόν,ο Παναγιώτης Κονιδάρης επανέρχεται με ένα συγκλονιστικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που αξιοποιεί τα συστατικά της ζοφερής επικαιρότητάς μας, για να πλάσει μια τραγική ιστορία αίματος, πόνου και μνήμης.
Ήδη ο ποιητικός του τίτλος προδιαγράφει τη φρίκη, μέσα από μια εικαστική αντίθεση:
Ο Άλικος Πάγος λοιπόν αποτελεί μια ιστορία άρτια σκηνοθετημένη ,με γρήγορες εναλλαγές, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και την απαραίτητη συναισθηματική εμβάθυνση
Με τους κινηματογραφικούς του ρυθμούς διαβάζεται απνευστί, ξετυλίγοντας ένα-ένα τα μυστήριά του κι εκπλήσσοντας τον αναγνώστη ως τις τελευταίες σελίδες!
Μια ιστορία "μέσων ανθρώπων" που φλερτάρει με τα άκρα και, πίσω από το μυστήριό της, κρύβει μια άβυσσο συναισθημάτων και φρίκης!
Ένα ιδιαίτερο βιβλίο που ακροβατεί ανάμεσα στην ωμότητα και την τρυφερότητα, τον ορθολογισμό και έναν σκοτεινό ρομαντισμό!
           Στο επίκεντρο, ο Έκτορας, ένας συμπαθής αστυνομικός στο μεταίχμιο της παλιάς του ζωής, με όλα τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός πρωταγωνιστή, που σέβεται τον εαυτό τουΑκεραιότητα, αποφασιστικότητα και μια αίσθηση μοναχικότητας...
            Όλα ξεκινούν από ένα μυστηριώδες SMS που ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, ανατρέποντας όλα τα δεδομένα στη ζωή του Έκτορα.
Μια σειρά φόνων ιδιότυπης τελετουργίας και άκρατου σαδισμού φανερώνουν έναν τρομακτικό και ιδιοφυή αντίπαλο...
Ο συγγραφέας υπακούει στο στερεότυπο που θέλει παρανοικούς να μετατρέπουν αντικείμενα της καθημερινότητας σε όργανα φόνου(πάγος- παγοκόφτης κλπ).
          Εντούτοις, δεν πέφτει στην παγίδα της επανάληψης- με έναν δράστη που εναλλάσσει μεθόδους και πρόσωπα ως άλλος ερεβώδης Πρωτέας!
       Το μυστήριο κλιμακώνεται, περιπλέκεται και εκτονώνεται σε σωστούς χρόνους και με τρόπο αρκετά πειστικό ,χωρίς να επιστρατευθούν συμπτώσεις και αφελή ευρήματα, που ενίοτε "διευκολυνουν, αλλά και υποβαθμίζουν τέτοιες ιστορίες.
Κάθε βήμα αποτελέι ένα κρίκο κατακτημένο με κόπο και συνεργασία -σε μια μάχη με τον χρόνο,σε μια αναμέτρηση των γνωστικών με την παρανοια.
Εδώ, η κορύφωση έρχεται κλιμακωτα για ν ξεσπάσει σε ένα κρεσέντο αγωνίας και συναισθηματικής έντασης!
             Η συγκλονιστική αποκάλυψη δε βασίζεται σε κάτι εξωπραγματικό, αλλά στηρίζεται σε ένα δράμα χτισμένο με υλικά της καθημερινότητας, διαποτισμένα με την παραφορά που καμιά φορά βασιλεύει στις ανθρώπινες ψυχές, όταν πληγωθούν...
         Το μεγάλο πλεονέκτημα του "Άλικου Παγου" είναι πως δεν αρκείται στη λύση ενός πολύπλοκου μυστηρίου, αλλά αντιπαραβάλλει έναν αντίπαλο με ψυχικό βάθος, πνευματικό υπόβαθρο και μια ιστορία αποτρόπαιη- και συνάμα σπαρακτική.
Ίσως δόθηκε λίγο πιο βραχυλογικά από ό,τι θα άρμοζε στην πολύπλοκη φύση της και στο συγκινησιακό της φορτίο εντούτοις, στήριξε τιος επιλογές των προσώπων. 
          Θεωρώ,πάντα, στοίχημα για ένα καλό αστυνομικό τη σύνθεση ενός ενδιαφέροντος δράστη που μπορεί να κρύβει κάτι παραπάνω από τη δίψα για άιμα και "μεγαλείο" κι ο Κονιδάρης το κερδίζει σε αρκετά μεγάλο βαθμό!
Μεγαλύτερη επιτυχία του Άλικου Πάγου, όμως, είναι πως δε χρειάστηκε να καταφύγει σε μεγαλεπήβολα μυστήρια ή να μιμηθεί αμερικάνικες ταινίες:
Προσγειωμένο στην Ελλάδα της Κρίσης και αναδυόμενο από τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας, το μυστήριο αυτό ανέδειξε τραγικές φιγούρες, εξελισσόμενο σε ένα παιχνίδι του νου και έναν θρήνο  ψυχής!
            Όλα αυτά προσδίδουν μια γοητευτική πληρότητα στο αστυνομικό βιβλίο του Παναγιώτη Κονιδάρη, ο οποίος κατέθεσε ένα ακόμη εξαιρετικό δείγμα -ελπιδοφόρο για τον χώρτο του Αστυνομικού Μυστηρίου στην Ελλάδα.

                                                          Δέδε Ελισσάβετ

ΥΓ Αναζητήστε το παλαιότερο βιβλίο του συγγραφέα "Το Χειρόγραφο της Πράγας" στην επανέκδοση περιορισμένων αντιτύπων από τις εκδόσεις Λιβάνη!






Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Γιώτα Φώτου, Στης Καρυδιάς Τον Ίσκιο

                                                                                          Στης Καρυδιάς Τον Ίσκιο, Γιώτα Φώτου
                                           Είδος: Koινωνικό
                                           Βαθμολογία: 10/10
Αποτέλεσμα εικόνας για στης καρυδιας τον ισκιο
                                       
Ύστερα από 2μιση χρόνια και ένα αστυνομικό μυστήριο, η Γιώτα Φώτου επιστρέφει με ένα δυνατό κοινωνικό δράμα, συμπλέκοντας έντεχνα τις ατομικές τραγωδίες των ηρώων της με τις μπόρες του 20ου αιώνα.
Ζωές, λοιπόν, που κινούνται "Στης Καρυδιάς τον Ίσκιο" αναζητώντας τη γενναία ηλιαχτίδα που θα διαπεράσει την πικρή της φυλλωσιά για να σκορπίσει μακρυά τις σκιές...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Θάλεια Λυμπέρη μεγαλώνει σε ένα ορεινό χωριό της Ευρυτανίας, υπό το άγρυπνο βλέμμα της ακλόνητης  καρυδιάς, που απλώνει τον ίσκιο της στην αυλή της.
           Η φτώχεια καθημερινή σύντροφος στην πολυμελή της οικογένεια που παραμένει στέρεα θεμελιωμένη στον έρωτα και την ομόνοια.
Οι χαρές λιγοστές μα η αγάπη περισσεύει ανάμεσα στη δυναμική Θαλεια, την ονειροπόλα κι αισιόδοξη αδελφή της Αγαθούλα και τις δίδυμες, που περιμένουν την έλευση του καινούριου μωρού. 
Όταν η συμφορά κι ο Πόλεμος θα χτυπήσουν την πόρτα της, σβήνοντας κάθε γέλιο, μοναδική παρηγοριά για τη μικρή Θάλεια θα σταθεί ο Δημοσθένης Ταρούσης, με τα γυριστά ματοτσίνορα και τη μεγάλη του αγκαλιά, ώσπου η ζωή τής τον παίρνει-κι αυτόν- μακρυά. 
Αλβανικό Έπος, Κατοχή, Εμφύλιος και Μεταναστευση σκορπίζουν τα όνειρα των απλών ανθρώπων και διώχνουν τα νιάτα μιας άσπλαχνης πατρίδας στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. 
Μια διπλή προδοσία και μια ανεπούλωτη αγάπη θα οδηγήσουν τελικά τη Θάλεια στον Καναδά να αναμετρηθεί με την πιο μεγάλη της διάψευση και να αναζητήσει την δικαίωση για τα χαμένα της χρόνια.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Πικρό σαν τα φύλλα της καρυδιάς, λεπτό σαν τον κορμό της, αλλά προσφέροντας γλυκούς καρπούς αναγνωστικής αγαλλίασης το μυθιστόρημα της Γιώτας Φώτου ξετυλίγει τα θυελλώδη του συναισθήματα και τους πολλαπλούς συμβολισμούς του σε συνδυασμό με τις τραγωδίες του προηγούμενου αιώνα, εκεί , "Στης Καρυδιάς Τον Ίσκιο".
Έρωτας , Ιστορία, Δράμα σε μια μοναδική σύμπραξη!

             Το "μαγικό" με τα βιβλία της Γιώτας Φώτου είναι πως ενώ, εν πρωτοις δεν προβάλλουν ως "μεγαλεπήβολα συγγραφικά εγχειρήματα", εισχωρούν απροσδόκητα στην καρδιά του αναγνώστη, με μια πυκνότητα συναισθημάτων και μια γοητευτική πληρότητα όπου "απολύτως τίποτα δε λείπει και τίποτα δεν περισσεύει"... Έτσι κι εδώ.
        Η Καρυδιά της Φώτου είναι ένα  δράμα που μέσα από μια σφιχτοδεμένη πλοκή, υποβάλλει πλήθος συναισθημάτων -από την αγανάκτηση και την απόγνωση ως την αύρα του έρωτα, την πίκρα και την ελπίδα...
            Ένα έργο μεστό, που κινείται σε τρεις άξονες- τον κοινωνικό, τον ιστορικό και τον συμβολικό, που κομίζει ένα βαθύ δίδαγμα για όλους μας.    
       Απαλά κι αθόρυβα η συγγραφέας αξιοποιεί μια ξεχασμένη γωνίτσα γης και μια σειρά τραγικών προσώπων για να συνθέσει τελικα ένα περιεκτικό χρονικό του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, αφήνοντας ένα ανεκτίμητο μήνυμα πίστης στον αόπηχο! (περίοδος 1908-1958).
          Από απόψεως αφηγηματικής τεχνικής, έχουμε διαδοχή πρωτοπρόσωπης αφήγησης (όπου η Θαλεια Λυμπέρη ανοίγει τα μύχια της ψυχής της) και τριτοπρόσωπης αφήγησης (όπου εποπτεύουμε όσα δεν ξέρει εκείνη, με έμφαση στην οικογένεια Ταρούση)     
         Οι χαρακτήρες μοναδικοί και πολυεπίπεδοι , άρτια σκιαγραφημένοι εγείρουν την ενσυναίσθηση
             Η βιοπαλαίστρια μάνα Ταρούσαινα- διορατική και ανεξίκακη-
η ευαίσθητη Άννα που μετρά απώλειες,
η ανυποψίαστη γλυκιά Αγαθούλα, που αντιτάσσει την φωτεινή οπτική της στις αντιξόοτητες,
ο συνειδητοποιημένος συμπονετικός Ραφαήλ που καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην ηρεμία του και την αλληλεγγύη,
ο αντιφατικός Δημοσθένης Ταρούσης, με τα άνομα πάθη του, που θα γνωρίσει και τις δυο όψεις της ζωής- θύτης και ίσως θύμα των καιρών,
κι η ευσυνείδητη, συναισθηματική Θάλεια με τη βίαια υφαρπαγμένη παιδικότητα - και αρεκτοί άλλοι-
όλοι αντιπαλεύουν ατομικόυς δαίμονες και σεργιανούν τον αναγνώστη στο ατομικό τους σύμπαν !
            Από την Ευρυτανία στον Καναδά, από την προσδοκία στην προδοσία κι από τον έρωτα στα κοινά πάθη, οι ήρωες διατρέχουν τα κύματα τις Ιστορίας, μέσα από τις ατομικές τους τραγωδίες- άλλοτε ηθικοί αυτουργοί, αλλοτε "σφάγια ανυποψίαστα" κι αλλοτε συμπαραστάτες!
               Μέσα από ένα πολυδιάστατο οικογενειακό δράμα, όμως μας παρατίθεται το ζοφερό, αλλά και διαφωτιστικό μωσα'ι'κό του εικοστού αιωνα που τόσο ολέθριος στάθηκε για τον λαό μας.  
          Τα γεγονότα δυιλίζονται τώρα, όχι κάτω από ιστορικές και ιδεολογικές ερμηνείες, αλλά μονάχα υπό το πρίσμα των καθημερινών ανθρώπων της βιοπάλης, που αναδεικνύουν και την απώτατη αλήθεια τους , πληρώνοντας όλες τις φριχτές συνέπειες αν και αθώοι...
          Στη Φώτου η συλλογικότητα υποχωρέι μπρος στο ατομικό δράμα.
Αντιθέτως, το συλλογικό στοιχείο- ειτε ονομαστεί πατρίδα/ κράτος, είτε κόμμα, είτε "κοινωνία του χωριού"- προβάλλει απειλητικό κι εχθρικό προς την ατομικότητα- και συχνα άιτιο της καταστροφής της.
           Όλα τα ιδανικά καταρρεόυν κάτω από το αδυσώπητο βάρος της αδικίας και της αδυσώπητης φτώχειας -μοναδική ανταμοιβή που το κράτος επεφύλαξε στους αδαείς που τους άλεσαν οι πολιτικές φιλοδοξίες και οι παράλογοι πόλεμοι. 
Οράματα, μίση, ιδεολογίες- όλα- συντρίβονται, συμπαρασύροντας τους αθώους, που προδίδονται πολλαπλώς από  μια πατρίδα που αναδεικνύεται Μήδεια -καταστρέφοντας τα παιδιά της με την αδηφαγία του Κρόνου!
Μου άρεσε η οπτική της Γιώτας Φώτου για τον Εμφύλιο Σπαραγμό, όπου, χωρίς να παίρνει θέση, αναδεικνύει τον αδελφοκτόνα φρίκη και την αλλοτρίωση που αυτός επιφέρει σε όλους. 
Η "Μάνα με τους γιους που ποελμούν " Στης Καρυδιάς Τον ίσκιο" θυμίζει το γνωστό κομμάτι του "Όνειρο" Μικη Θεοδωράκη.
Παραμένοντας αποστασιοποιημένος από ιδεολογικές σπέκουλες, ο προβληματιμσός της Γιώτας Φωτου - μεσω των ηρώων- είναι στραμμένος στο δικαιό αίτημα των καθημερινών ανθρώπων για μια ευκαιρία να δημιουργήσουν τη Νέα Μέρα χωρίς να τους την γκρεμίζουν. 
        Το κατηγορώ σε μια Ελλάδα μητριά, αμείλικτο, διατρέχει όλες τις σελίδες κι αποτυπώνεται καταληκτικά σε μια επιθυμία φυγής- αντίθετη προς τον Νόστο του Οδυσσέα.
Mέσα από αυτο το πρίσμα της απόδρασης από την εξαθλίωση και χωρίς εξωραισμούς, προβάλλει η Μετανάστευση που σημάδεψε τη μεταπολεμική Ελλάδα!
Λύση απόγνωσης και μια νέα πραγματικότητα σε Γερμανία,Αμερική, Βέλγιο ,Αυστραλία και μια γενιά προδομένη, που αναζητά νέες ρίζες- έκπτωτη από την Εδέμ των πατριων εδαφών...
            Μέσα σε όλα δεσπόζει η Καρυδιά, που απλώνει τον επίμονο ίσκιο της- αλώβητη από τις μπόρες που σαρώσαν προσδοκίες και ζωές ολάκερες...
Κυνικά απαθής, χαιρέκακα πικρή, η καρυδιά θαρρείς κι εκπληρώνει για όποιον την πλησιάζει τον ρόλο που η λαική παράδοση της αποδίδει, συνδέοντας την με τις πίκρες της ζωής.
          "Συνεργοί" της οι σκιές και οι τοπικές δεισιδαιμόνίες που, σε μια λαογραφική διάθεση παραθέτει, η συγγραφέας, σκηνοθετώντας μια πνιγηρή ατμόσφαιρα που καθιστά τον αναγνώστη κοινωνό του τρόμου και του ζόφου που τυλίγει τους άφταιγους ήρωες... 
Η Καρυδιά με τον διάχυτο συμβολισμό της αντιπροσωπεύει καταρχήν τούτη τη φθονερή Ελλάδα και την Ιστορία που απλώνει το σκοτάδι του Πολέμου πάνω από τους ταπεινούς κι ευγενείς πόθους των απλών ανθρώπων... 
Σε επίπεδο ψυχαναλυτικό όμως, η καρυδιά αντιπροσωπευει τον εγκλωβισμό του ατόμου στην αυτολύπηση και τη θυματοποίηση που το εμποδίζει να προχωρήσει μπροστά.
              Σκηνές θριλερ- με υπολανθάνον το μεταφυσικό στοιχείο, συνθέτουν ένα αδιέξοδο και μια άνευ όρων παράδοση στο "πεπρωμένο", που δείχνει αναπόφευκτο κι ανελέητο -ειδικότερα στα ανασφαλή μάτια της τρομοκρατημένης Θάλειας, που προτάσσει ευθύνες για να κρυφτεί από την ίδια τη ζωή ...Μονάχα εκείνη, άραγε;
        Πόσες φορές, αλήθεια, δεν φυγομαχούμε στη ζωή αποδίδοντας τις συμφορές μας σε άνωθεν παραγοντες αναπόδραστους, χωρίς θάρρος να παλέψουμε για όσα ονειρευτήκαμε!
Πόσες φορές δεν αναζητήσαμε άλλοθι έξω από εμάς, ώσπου να ανασυντάξουμε δυνάμεις για να γίνουμε μόνοι μας η "σωτηρία κι η απαλλαγή μας"!
 ...Ετσι κι η ανασφαλής Θάλεια- παγιδευμένη χρόνια στον ισκιο αυτής της Καρυδιάς- κάποια στιγμή θα αφυπνιστεί και θα ζητήσει "να δρέψει και τους καρπούς", με την ελπίδα να μην είναι αργά, σε μια κορύφωση αγωνιώδη που αποζητά την ελπίδα....

              Η Γιώτα Φώτου, μέσα από επίπονες διαδρομές  και αυτογνωσίας των ηρώων, αποκαθιστά με ιδιαίτερο τρόπο την πίστη στον Άνθρωπο και στην εκπληκτική δύναμη της ψυχής, που αναγεννάται εκ της τέφρας της, σαν το φλεγόμενο πουλί του Μύθου...
Για όλα ξαποστάστε μαζί με τους παιδικούς πόθους της Θαλειας και  του Δημοσθένη  "Στης Καρυδιάς τον Ίσκιο",και ανακαλύψτε μαζί τους αν θα καταφέρει ο έρωτας των παιδικών τους χρόνων να δικαιωθεί  στο ταξίδι της ζωής τους...

     

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ, Γράμμα Από Χρυσό

                                                                     Γράμμα Από Χρυσό, Λένα Μαντά
                                                                                                                Είδος Αισθηματικό
                                                                                                             Βαθμολογία 10/10
                                  Αποτέλεσμα εικόνας για ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΧΡΥΣΟ

Η Λένα Μαντά επιστρέφει με ένα ξεχωριστό βιβλίο και επαναπτρίζεται στα χώματα της γενέτειράς της της Κωνσταντινούπολης.
Το Γράμμα Από Χρυσό είναι μια δυνατή οικογενειακή ιστορία ,με έντονες στιγμές, και  αποτελεί σίγουρα την πιο ώριμη συγγραφική στιγμή της Μαντά .

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 
2016:Η Φένια, κομματιασμένη από ένα φριχτό παρελθόν,στην πιο κρίσιμη καμπή της ζωής της, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια μυστηριώδη κληρονομιά που ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου θαμμένων οικογενειακών μυστικών.
"Μίτος της Αριάδνης" ένα κόσμημα από χρυσό;
Eνας μικροσκοπικός φάκελος με ένα σκαλισμένο "Σ Άγαπώ" κρύβει μέσα του δάκρυα κι ανεκπλήρωτους έρωτες 3 γενεών.
Η απαρχή της ιστορίας βρίσκει τις ρίζες της στην αρχοντική Κωνσταντινούπολη του 1900, με την ακμάζουσα ελληνική παροικία φόντο σε ένα πάθος ατελέσφορο!
Κι οι γενιές διαδέχονται η μια την άλλη, αλλά η ριζωμένη κατάρα ζητά δικαίωση.
Η "Σμαράγδα η πρεσβύτερη" ,η Χρυσαφένια, η Σμαράγδα, η Φένια βαδίζουν στα χνάρια μιας μοίρας,βγαλμενης από αρχαία τραγωδία που χειρίζεται τα περπωμένα τους με όρους τραγικής ειρωνείας !
Θα βρει άραγε τον πολυπόθητο Παραλήπτη του αυτό το Γράμμα Από Χρυσό;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
 Ύστερα από πλήθος πειραματισμών, η Λενα Μαντά επιστρέφει σε γνώριμα λημέρια ,με ένα βιβλίο που δικαιώνει κατά τη γνώμη μου τη διαχρονική αγάπη του κοινού προς εκείνη, με ένα αισθηματικό βιβλίο διαποτισμένο στιγμές Ιστορίας και κοινωνικά μηνύματα!
Το Γράμμα Από Χρυσό είναι για μένα η καλύτερη συγγραφική στιγμή της, συμπυκνώνοντας αρετές παλαιότερων ,πολυδιαβασμένων βιβλίων της, μέσα από ενα πρίσμα πιο ώριμο και καλοδουλεμένο, που προκαλεί ατόφια συγκίνηση απο την πρώτη σελίδα ως την τελευταία με αμείωτο το ενδιαφέρον.
Με το βιβλιο αυτό η Λένα Μαντά αφουγκράζεται για άλλη μια φορά τη "φωνή της ρίζας" και μας σεργιανά στους μαχαλάδες της Κωνσταντινουπολης μεσα από έναν κύκλο μεγαλοαστικών οικογενειών.
Το επεχείρησε και με τη Θεανώ της αυτό, μεταφέροντας με επιτυχία εικόνες ονειρικές της Βασιλεύουσας καθώς και την εθιμοτυπία των ελληνικών οικογενειών της Πόλης, μέχρι τη μοιραία 6η Σεπτεμβρίου του 1955 όταν ο τούρκικος όχλος εξαπέλυσε πογκρομ εναντίον των φιλήσυχων Ελλήνων...
Η ηρωίδα της έκτοτε όμως ακολούθησε μονοπάτια υπερβολής που αποκόπηκαν από την ατμοσφαιρα του υπλόλοιπου βιβλιου...
Στο "Γραμμά Από Χρυσό" η Λένα Μαντά αποκαθιστά αυτό το κομμάτι, αποδίδοντας στο θέμα τη βαρύτητα που του αρμόζει καθλόλη τη διάρκεια της αφήγησης, διατηρώντας μια αρμονική ακολουθία και ρεαλιστικότητα.
            Πραγματεύεται την ίδια περίπου χρονική περίοδο,με τη Θεανώ παρέχοντας επιπλέον,χωρις να πλατειάζει, ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία, όπως τα άγνωστα μαρτύρια που οι Κωνσταντινουπολίτες δοκίμασαν επί Β Παγκοσμίου Πολέμου (με τον εκτοπισμό των Χριστιανών αρρενων στα κολαστήρια του Ερζερούμ...)
Σπαρακτικές οι στιγμές του πογρόμ,της ελληνικής Kristallnacht-(σε αντιστοιχία με το  πογκρομ εναντίον των Εβραίων του 1938 από τους Ναζί), γεμίζουν αγνάκτηση κάθε πολιτισμένο ον, κάθε φίλειρηνιστη και "πολίτη του Κόσμου"!
Γραμμένο σε γλώσσα εκλυστική, διαποτισμένη εύστοχα με στοιχέια της πιολίτικης ντοπιολαλιάς με απολαυστικό τρόπο
              Τα πρόσωπα του "Γράμματος" όμως -και στην απωλεια και στην επιτυχία και στον ξεριζωμό, εξελίσσονται με απόλυτη φυσικότητα,με μαχητικότητα και πίστη, χωρις δαιμονοποιήσεις ή εξωρα'ι'σμούς .
           Χαρακτήρες πειστικοί σαν το Βαλςωρίς μονοσημία και θέμα όμορφα διδακτικό για τον αναγνώστη....
           Πολυπρόσωπο και γυναικοκεντρικό σαν το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι- σαφώς πιο αληθοφανές και πιο προσγειωμένο από εκείνο- το "Γράμμα Από Χρυσό" μας ταξιδεύει σε έρωτες δυνατούς αλλά χειροπιαστούς, με κάθε πρόσωπο να διανύει τον προσωπικό του ανήφορο.
Ανάμεσα σε όλους δεσπόζει σίγουρα η Σμαράγδα με τη γλυκύτητα και τη σοφία της καλοσύνης της..
Επάλληλοι κύκλοι με αυτόνομη δυναμική, αλληλένδετοι, που ολοκληρώνονται συχνα΄στο σημείο τομής τους,χωρίς να παραμένει καμιά εκκρεμότητα...
Τα πισωγυρίσματα στον χρόνο είναι επιδέξια σκηνοθετημένα, χωρίς να διασαλεύουν τον ρυθμό της αφήγησης,  ώστε να επιτείνουν την αγωνία και να αποσαφηνίζουν πτυχές, χωρίς πρόωρες αποκαλύψεις, πλην μιας προοικονομίας λίγο βιαστικής ίσως, στην αρχή.
          Ίσως ο αναγνώστης υποψιαστεί τη σατανική σύπτωση που έχει παγιδέυσει τις δυο οικογένειες ,ωστόσο οι διαδρομές που οδηγούν σε αυτήν και ο τρόπος που σφυρηλατούνται οι χαρακτήρες μέσα από τις ματαίωσεις τους, παρέχει ανεκτίμητα μηνύματα ζωής.
Μέσα στην ενδιαφέρουσαα πλοκή και το έντονότατο δραματικό στοιχείο του βιβλίου, παρεισφρέουν δυο επιπλεόν κοινωνικά ζητήματα...
Το πρώτο είναι το Προσφυγικό μέσα από εναν τρυφερό χαρακτήρα που θα σας φέρει δάκρυα στα μάτια υπενθυμίζοντας την ειρήνη ως αίτημα όλων των ανθρώπων όπου γης...
Το άλλο που προβάλλει εφιαλτικά είναι η ενδοοιικογενειακή κακοποίηση- με έμφαση στο παιδί...
Η Λένα Μαντά μέσα από αυτό κατορθώνει, μεταξύ άλλων, να ιχνηλατήσει την ψυχολογία του θύματος που ενοχοποιεί τον ίδιο του τον εαυτό και αυτοπαγιδεύεται σε Σύνδρομο της Στοκχόλμης, με έναν τρόπο που προσωπικά μου θύμισε έντονα το δράμα της Νατάσσα Κάμπους του "3.096 Μέρες",της Αυστριακής πιτσιρίκας που έζησε από τα 9 της ως τα 17 όμηρος του Βολφ Πρικοπλ.
Αποτέλεσμα εικόνας             Πλήθος νοημάτων, καταστάσεων και  συναισθημάτων με απόηχο όμως πάντα την ελπίδα που γεννά μονάχα η ανθρωπιά και η διάθεση να δώσουμε και να μοιραστούμε...
            Ανοίξτε λοιπόν αυτό το Γράμμα Από Χρυσό και θα γίνετε ποαραλήπτες του πιο ακριβού μηνύματος που αξίζει να το έχετε μότο στη ζωή, όπως το παρέδωσε η γιαγια -Σμαράγδα:
"Μη πενθείς χαμένους Παραδείσους:Χτίσε καινούριους!"

Υ.Γ. Έξυπνο το εύρημα με τα δυο εξώφυλλα...
Αν και το μαύρο δείχνει πιο αρχοντικό ,εγώ θα επέλεγα το χρυσό που πραγματικά, είναι πιο καλαίσθητο κι αισθανεσαι σα να λαμπυρίζει στα δάχτυλά σου ένα "φύλλο χρυσού" από το εργαστήρι του "Συμεών"!