Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ,Αλεξανδρος Μπούφεσης

                                                                         Οι Θεοί Του Πολέμου, Αλέξανδρος Μπούφεσης
                                             Είδος :Ιστορικό
                                             Βαθμολογία 9,5/10
                                       


To 2007 κυκλοφόρησε σε επανέκδοση, ένα πραγματικά σημαντικό ιστορικό μυθιστόρημα- με σαφή αποστασιοποίηση από την πεπατημένη οδό που ακολουθεί η ιστορική μυθιστοριογραφία στην Ελλάδα...
Οι Θεοί Του Πολέμου, λοιπόν, είναι ένα έργο το οποίο κάνει τη διαφορά, συστήνοντάς μας δυο κορυφαίες προσωπικότητες του Β Παγκοσμίου Πολέμου- άγνωστες στυο ευρύ κοινό.
Είναι θετικό που μετά τις εκδ Λογείον, ένας μεγάλος οίκος σαν του Λιβάνη άνοιξε τις πόρτες σε έναν νέο λογοτέχνη που προβάλλει κιόλας ώριμος, έχοντας πολλά να δώσει!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Βρισκόμαστε στα πρόθυρα του Β Παγκοσμίου Πολέμου. 
Ενώ ο οξυδερκής Ρώσος στρατηγός Γκεόργκι Ζούκωφ προσπαθεί να επιβιώσει από τις μηχανορραφίες της "σταλινικής αυλής" και τις στέπες της Μογγολίας, ο καινοτόμος Γερμανός Χάιντζ Βίλχελμ  Γκουντέριαν συστήνει στον κόσμο την τρομερή ισχύ των τεθωρακισμένων, που σύντομα θα κληθεί να αναπτύξει στην Πολωνία.
Σύντομα η Ιστορία θα τους θέσει αντιμέτωπους και ένας θα είναι ο νικητής.
Πορείες παράλληλες στο αιματοβαμμένο χιόνι της αχανούς ρωσικής στέπας και -ταυτόχρονα το δράμα του ανώνυμου στρατιώτη.
       Είναι το δράμα του Ανατόλι, που ο πόλεμος γκρεμίζει σε ερείπια όσα είχε αγαπήσει.
      Είναι η εφιαλτική σκιά των Ες Ες πάνω από  την οικογενειακή ζωή του Σεμπάστιαν και της Ανελί.
Η τελική αναμέτρηση θα κρίνει πολλά περισσότερα από ένα πεδίο μάχης!
Διακύβευμα η ίδια η Τιμή κι αξιοπρέπεια του Ανθρώπου...  


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Οι "Θεοί του Πολέμου" είναι ένα εξαίσιο δείγμα ιστορικού μυθιστορήματος και δυναμική είσοδος του φέρελπι Αλέξανδρου Μπούφεση στα... "βαθιά νερά" της Λογοτεχνίας.
Ένα βιβλίο γεμάτο φωτιά, αληθινή φιλία και αντρειοσύνη!
        
Πρόκειται για ένα πραγματικό έπος, που απεγκλωβίζεται από τα ελληνοκεντρικά πλαίσια που οριοθετούν την πλειονότητα των ιστορικών μυθιστορημάτων στην Ελλάδα.
Ένα ελληνικό ιστορικό μυθιστόρημα μακρυά από την Κατοχή, τον Εμφύλιο κι άλλα γνώριμά μας ζητήματα!
         Πεδίο δράσης στους "Θεούς του Πολέμου" είναι η ταλανισμένη Ρωσία της εξαετίας 1939-1945.
          Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με ένα οδοιπορικό στην κόλαση του Ανατολικού Μετώπου.
       Μια μυθοπλαστική αναπαράσταση της Μητέρας των Μαχών όχι μόνο από στρατιωτικής αλλά και ιδεολογικής πλευράς:
Γερμανοί εναντίον Ρώσων. Ναζισμός εναντίον Κομμουνισμού, σε έναν αγώνα μέχρις εσχάτων. 
Μια ανηλεής αρένα θανάτου, που κράτησε τον κόσμο με κομμένη την ανάσα κι έκρινε ολόκληρο τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
          Ο συγγραφέας  χαρτογραφεί βήμα- βήμα  αυτήν την Τιτανομαχία αναδεικνύοντας στο επίκεντρο τους δύο κορυφαίους στρατηγούς: 
Από τη μια έχουμε τον γοητευτικό Γερμανό Χάιντζ Βίλχελμ Γκουντέριαν, τον θεωρητικό Πολέμου και πατέρα των Pantzer. 
Από την άλλη τη στρατιωτική διάνοια του πεισματάρη εκρηκτικού Ρώσου, Γκεόργκι Κωνσταντίνοβιτς Ζούκωφ.
           Έτσι μας ξετυλίγονται στρατηγικοί σταθμοί του πολέμου μέσα από την οπτική των δύο στρατηγών , σε μια παραλληλία αγωνιώδη και αμφίρροπη.
"Μάχη γιγάντων", που εύκολα θα μπορούσε να "συνθλίψει" τον συγγραφέα, ο οποίος όμως κατάφερε έντεχνα να "τιθασεύσει" τις  εμβληματικές τους προσωπικότητες και να τις εντάξει στη φόρμα που ο ίδιος επέλεξε, αποδίδοντας τη διαδρομή τους και τις ψυχολογικές τους διακυμάνσεις με όχημα την ιστορική εγκυρότητα...
           Αυτή η μέχρι θανάτου αντιπαλότητα αποδίδεται σε σμίκρυνση και μέσα από τους μυθοπλαστικούς χαρακτήρες του Ανατόλι και του Σεμπάστιαν, οι οποίοι γίνονται φορείς μιας πιο συναισθηματικής πτυχής και αφορμή για απροσδόκητες στιγμές ενός ωραίου λυρισμού.
Εδώ αναφύεται ένας δυνατός ερωτισμός και προβάλλει η ανθρώπινη τραγωδία, πίσω από το τραγούδι των πολυβόλων.
    
Βίοι παράλληλοι,λοιπόν, που έχουν παρουσιαστεί με μικρά ,διακριτά κεφάλαια- διαχωρισμένα σαν τετραγωνάκια της σκακιέρας -με σαφή εναλλαγή άσπρου - μαύρου (δώστε σε όποιον θέλετε τα χρώματα .Ο συγγραφέας πάντως διατηρεί την αντικειμενική, έντιμη ματιά.)
         Αυτός ο χωρισμός του υλικού σε ενότητες καθιστά την ανάγνωση ξεκούραστη και επιτείνει το ρυθμό των εξελίξεων- από την άλλη ανακόπτει μερικές φορές τη φόρτιση κάποιων δυνατών στιγμών.
         
Έτσι εισχωρούμε στα άδυτα των δύο Στρατηγείων αλλά και στην ίδια την ψυχή των πρωταγωνιστών.
    Βιώνουμε την εγωμανή παράνοια του Χίτλερ και την παροιμιώδη κόντρα του με τους ακέραιους στρατηγούς της Wehrmacht.
Από την άλλη γευόμαστε τον σταλινικό τρόμο που ζητούσε να ευνουχίσει τα πιο λαμπρά μυαλά εκείνων που δεν ενδύθηκαν τον ρόλο του ρυπαρού αυλοκόλακα.
        Συμμεριζόμαστε τη δίκαιη αγανάκτηση του Γκουντέριαν και την αγωνία του Ζούκωφ απέναντι στον αυτοκαταστροφικό παραλογισμό που χαρακτηρίζει τους ανωτέρούς.  τους
Ο συγγραφέας παρουσιάζει στιγμή-στιγμή τις διεργασίες των μεγάλων αποφάσεων, με ζωηρούς απολαυστικούς διαλόγους, και διεισδυτική ματιά.
           Συναντάμε επίσης κι άλλα σπουδαία πρόσωπα όπως ο Στρατάρχης Φέντορ φον Μποκ, ο δολοπλόκος φον Κλούγκε, ο ύπουλους Ιβάν Κόνιεφ ή ο ακέραιος και απάνθρωπα κακοποιημένος από την NKVD, Κόνσταντιν Ροκκοσόφσκι
        Αυτά τα πρόσωπα αναδεικνύονται μέσα από στοχευμένα περιστατικά και λεπτομέρειες της ζωής τους και του μετώπου.
        
Μέσα σε όλα αυτά, ο Αλέξανδρος Μπούφεσης χρησιμοποιεί τους επινοημένους ήρωές του για να επιστρέψει την ανθρώπινη υπόσταση σε κείνους τους "ανώνυμους" ,που 
το σφαγείο του Πολέμου χυδαία βλέπει σαν άψυχους, αναλώσιμους αριθμούς.
Επίσης αποκρυπτογραφούνται με συγκινητικό τρόπο οι κώδικες της αντρικής φιλίας, όπως σφυρηλατείται στη φωτιά και τον θάνατο. Οι πιο δυνατές μυθοπλαστικές στιγμές περιστρέφονται γύρω απο τη φιλία.
Πρόκειται σίγουρα για "υπόθεση ανδρών" με τη γυναίκα σε ρόλο εμπνευσης για τη ζωή,  αλλά σίγουρα όχι πρωταγωνιστικό.
Υπάρχουν στιγμές που ο αναγνώστης αισθάνεται την αδρεναλίνη να κορυφώνεται και ατόφια συγκίνηση να τον κυριεύει- είτε συμπάσχοντας με τα πραγματικά πρόσωπα , είτε ταυτιζόμενος με τους μυθοπλαστικούς χαρακτήρες. Προσωπικά, έκλαψα σε αρκετά σημεία , βιώνοντας την κρισιμότητα των στιγμών με τους πρωταγωνιστές.


Μεγάλο ατού του βιβλίου είναι πως πρόκειται για πρωτόλεια έμπνευση.
    Ο συγγραφέας εδώ αναμετράται με δυο εμβληματικές προσωπικότητες της Παγκόσμιας Ιστορίας, που  η ελληνόφωνη βιβλιογραφία δεν τις έχει προσεγγίσει επαρκώς- με τον έναν, μάλιστα, κατάφωρα αδικημένο...
Για τον Χάιντζ Γκουντέριαν υπάρχει η Αυτοβιογραφία του κ μια ακόμη  παρουσίαση του από τη Eurobooks, ενώ περιστασιακά εκδίδονται Μονογραφίες του από διάφορα περιοδικά.
          Στην περίπτωση του Ρώσου στρατάρχη Γκεόργκι Κωνσταντίνοβιτς Ζούκωφ, τα πράγματα είναι "χειρότερα", καθώς η μοναδική "σοβαρή" αναφορά σε αυτόν ήταν στα 1980 μια- ήδη εξαντλημένη- έκδοση των "Απομνημονευμάτων" του από τη σαφώς προσανατολισμένη "Σύγχρονη Εποχή". 
          Ωστόσο ο Γκεόργκι Ζούκωφ είναι ίσως (μαζί με τον Μοντγκόμερυ στην Αφρική και το Δυτικό Μέτωπο) - η πιο σπουδαία προσωπικότητα του Πολέμου και σίγουρα παραγνωρισμένος στην Ελλάδα, παρ'ότι όλα τα έθνη του χρωστούν τη Μεγάλη Νίκη ενάντια στον Ναζισμό.
        Προφανώς, ευθύνεται το γεγονός ότι κατά τον Ψυχρό Πόλεμο η Ελλάδα είχε τεθεί στη "δυτική σφαίρα επιρροής" και οι απηνείς διώξεις εναντίον των κομμουνιστών και αγνών δημοκρατών σπίλωναν  την πολιτική ζωή της Ελλάδας μέχρι το 1975 τουλάχιστον.
Τρομοκρατία ,λογοκρισία, χαφιεδισμός δε θα επέτρεπαν εκτενείς αναφορές σε έναν σοβιετικό ήρωα τέτοιου βεληνεκούς,ενόσο ήταν στην επικαιρότητα, γι αυτό οι γνώσεις του μέσου Ελληνα εστίαζαν κυρίως σε Δυτικούς αξιωματικούς (Ντε Γκολ, Μοντγκόμερι, Πεταίν κ.λπ).
Κι αργότερα όμως δεν τον συναντάμε τον Ζούκωφ ούτε σε αφιερώματα, ούτε στη βιβλιογραφία.

Χωρίς να συνιστά πλήρη βιογραφία το βιβλίο, λοιπόν, γεμίζει το κενό συστήνοντας τους δυο στρατηγούς και τους πέριξ αυτών στο ελληνικό κοινό.
Ο Αλέξανδρος Μπούφεσης αξιοποίησε το διαθέσιμο πληροφοριακό υλικό, μετουσιώνοντας το εγκυκλοπαιδικό του ύφος σε μυθιστορία και κατορθώνοντας να ιχνηλατήσει με πιστότητα κ ιστορική ενημερότητα το ήθος του Ζούκωφ και του Γκουντέριαν ισομερώς...

Είναι προφανής η έμφαση στη  στρατιωτική ιστορία, (όπως δεν την έχω ξαναδεί σε ελληνικό μυθιστόρημα εγώ) και η περιεκτική παρουσίαση των μαχών και των επιτελικών σχεδιασμών- στο όνομα της οποίας δε γίνεται δυστυχώς, επαρκής αναφορά ούτε στην τραγωδία των λιμοκτονούντων αμάχων ,ούτε και στις απερίγραπτες θηριωδίες που διέπραξαν πίσω από τις γραμμές τα εφιαλτικά SS Einsatzgruppen(A, B, C,D).
Σε αυτό το πλαίσιο και παρά τις διάσπαρτες ημερομηνίες μαχών , μερικές φορές δε γίνεται απόλυτα αντιληπτή η παράμετρος του χρόνου (μιλάμε για μια ολόκληρη 4ετια) και των αβάσταχτων απωλειών για τον σοβιετικό λαό- πέραν του στρατιωτικού πεδίου.

Από τη βιογραφική σκοπιά,  θα ήθελα να δω περισσότερα περιστατικά από τη Νίκη -για παράδειγμα τη φιλια Ζούκωφ -Αιζενχάουερ ή το παρασκήνιο που έθεσε τον Ζούκωφ κι όχι τον Στάλιν έφιππο επικεφαλής της θριαμβευτικής εισόδου στο Βερολίνο.

(O Antony Beevor στο "Βερολίνο 1945" μας πληροφορεί πως ,το λευκό άλογο του Στάλιν πέταξε κάτω τον χαλύβδινο αφεντικό του και τελικώς το χρησιμοποίησε ο Ζούκωφ που κατόρθωσε να το δαμάσει, όπως έκανε στην αρχαιότητα ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Βουκεφάλα.)
          Ένα άλλο περιστατικό που άξιζε ανάλυσης  ο συγγραφέας είχε την κατάρτιση να κάνει, είναι η εκτέλεση του σαδιστή δημίου Λαυρέντι Μπέρια, στην οποία ενεπλάκη ο Ζούκωφ, ενώ κι η προσωπική του ζωή παρέμενε πολυτάραχη (απέκτησε τρίτη κόρη στα 64 του από τον δεύτερο γάμο του με μια στρατιωτική γιατρό).

Από την μεριά της μυθοπλασίας, που γενικά με άγγιξε βαθιά, ίσως θα μπορούσαν να έχουν αναλυθεί λιγάκι περισσότερο οι στιγμές των αμάχων (Νάντια στα μετόπισθεν) αλλά και των ανώνυμων στρατιωτών -ειδικά από την πλευρά του Φάλκε.
Τα ήδη υπάρχοντα περιστατικά πάντως ήταν συγκλονιστικά και άρτια ψυχογραφημένα.

Η συνολική γοητεία και η βαρύτητα του έργου ωστόσο με έκαναν να παρακάμψω ευθύς τις μικρές μου επισημάνσεις ,όπως και κάποιες μικροαστοχίες στην επιμέλεια (χωρισμός ενοτήτων και ορθογραφικά)


Παρ' όλες τις λεπτομέρειες, που ο άχαρος ρόλος του κριτικού οφείλει να επισημάνει, "ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ" παραμένουν σίγουρα ένα δυνατό μυθιστόρημα με ιστορικό και ποιοτικό βάθος".
Το βιβλίο του νεαρού συγγραφέα Αλέξανδρου Μπούφεση σηματοδοτεί ένα σημαντικό επίτευγμα- άκρως πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα, μιλώντας μας για "άγνωστους ήρωες", που εξέλιξαν τα δεδομένα της πολεμικής θεωρίας κι έλαμψαν σε ζοφερούς καιρούς με την ιδιοφυία και το ηθικό τους διαμέτρημα!

Ένα βιβλιο που έχει ήδη μεταφραστεί και στην Αμερική.

Σίγουρα , οι Θεοί Του Πολέμου συνιστούν ένα αλησμόνητο μυθιστόρημα, που σίγουρα "μάς έλειπε"  κι αποτελούν απαραίτητη προσθήκη στη βιβλιοθήκη κάθε λάτρη της Ιστορίας και της Λογοτεχνίας, που ζητά να ξεφύγει από τα τετριμμένα και να καταδυθεί σε συναρπαστικές στιγμές του άμεσου ιστορικού παρελθόντος!


                                                                                                              ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ Π. ΔΕΔΕ



                                                                
                                                                   
                                                              ΕΠΙΜΕΤΡΟ


                                                                    Константи́н Константи́нович (Ксаве́рьевич) Рокоссо́вский

Ο μαρτυρικός και γλυκύς Κόνσταντιν Ροκκοσόφσκι, (σε μια απολυτα πιστη απεικονιση με ολα του τα παρασημα) που στο βιβλίο θα πληροφορηθείτε πολλά στιγμιότυπα της περιπετειώδους πορείας του και την πολυτάραχη σχέση του με τον Γκεόργκι Ζούκωφ

                                                                         Гео́ргий Константи́нович Жу́ков
Ο Γκέοργκι Κωνσταντίνοβιτς Ζούκωφ - ζωγραφισμένος σαν τον "Αη -Γιώργη" των Σοβιετικών" συντρίβει τον "Δράκο" του ναζισμού-θριαμβευτής στο Βερολίνο!
                                      


             ...Και το Σύμβολο της Αντιφασιστικής νίκης
                         ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ                              
Η ΚΟΡΔΕΛΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ. 
Το Μαυρο συμβολιζει τη Σταχτη 
και το Πορτοκαλί τη Φωτιά της μαχης.
Την κορδέλα ελαβαν ολα τα μελη του νικηφορου Κοκκινου Στρατου που απεκρουσαν τη γερμανικη εισβολη και εισηλθαν νικητες στο Βερολινο (παρατηρηστε την και στην εγχρωμη αναπαρασταση του Αντιστράτηγου Ροκκοσοφσκι).
           Οι Ρώσοι, κάθε 9 Μαη, μοιράζουν σε εορτασμούς την "κορδέλα του Αγίου Γεωργιου" σε ανάμνηση της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης (9 Μαίου του 1945)







                   Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΟΥΦΕΣΗΣ ΤΙΜΑ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ 
                                         



                          ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.
                                    
                                          

ΜΠΟΥΦΕΣΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ


Ο Aλέξανδρoς Μπούφεσης γεννήθηκε το 1981.

Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές του σπουδές στο Εδιμβούργο της Σκωτίας και στη συνέχεια μετακινήθηκε στο Portsmouth, όπου και ολοκλήρωσε επιτυχώς τις μεταπτυχιακές του σπουδές πάνω στη βιοϊατρική επιστήμη. 
Λόγω του επικοινωνιακού χαρακτήρα του, ο ίδιος προτίμησε τον τομέα της εκπαίδευσης, ο οποίος και τελικά τον κέρδισε. 
Έχει εργαστεί σε φροντιστήρια εντός και εκτός Αθηνών, καθώς επίσης και με μαθητές, οι οποίοι εξετάζονταν σε εισαγωγικές Βρετανικών, Ουγγρικών και Σλοβακικών πανεπιστημίων. Το2009 εργάστηκε στην Κύπρο, όπου είχε και την ευκαιρία να διευρύνει την εμπειρία του πάνω στην εκπαίδευση, εφόσον οι μαθητές του προέρχονταν από ένα πολυ-πολιτισμικό υπόβαθρο. 
Από τον Σεπτέμβριο του 2009 ανέλαβε τη Διεύθυνση του Φροντιστηρίoυ "Σύνολο" στον Αγ.Ιωάννη Pέντη.
Παράλληλα με τη δραστηριότητα στον τομέα της εκπαίδευσης, ασχολείται με την αρθρογραφία, όντας συνεργάτης του περιοδικού Στρατηγική, καθώς επίσης και με την ευρύτερη συγγραφή λογοτεχνικών συγγραμμάτων. 
Από τον Σεπτέμβριο του 2010 ο Αλέξανδρος Μπούφεσης είναι συνεργάτης του Ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών και εργάζεται πάνω σε θέματα που αφορούν το παγκόσμιο Γεωπολιτικό στερέωμα καθώς επίσης και με τις γεω-στρατηγικές και γεω-οικονομικές συνιστώσες του.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Εκατερίνα Γκραφ , ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

                                                             Το Τέρας Της Πετρούπολης, Εκατερίνα Γκραφ ,
                                    Είδος Ιστορικό 
                                   Βαθμολογία :9/10
                                             



EΚΔΟΣΕΙΣ : ΓΚΟΒΟΣΤΗ
ΣΕΛΙΔΕΣ : 557
ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΓΛΩΣΣΑ:ΡΩΣΙΚΑ
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ:  2008
ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ: 10- 6 ευρω

Αρχές του 1990 στο πρώτο επεισόδιο των αξέχαστων Απαράδεκτων 
σε μια σπαρταριστή στιχομυθία η Δήμητρα (Παπαδοπούλου) διερωτάται:
"O Ποτέμκιν άνθρωπος ήταν;Εγώ νόμιζα πως ήταν θωρηκτό"!(20:28-20:33)
Είναι ο τρόπος που ο μέσος Έλληνας αντιλαμβάνεται ενστικτωδώς τον Ποτέμκιν...
Τώρα ήρθε ένα μοναδικό βιβλίο να μάς συστήσει τον σχετικά άγνωστο θρύλο της Ρωσίας με έναν τρόπο πρωτότυπο και συγκινητικό:Το μυθιστόρημα Το Τέρας Της Πετρούπολης από τις 
εκδόσεις Γκοβόστη ήρθε στην ελληνική αγορά για να μας ταξίδεψε από τον 21ο αιώνα στην αυτοκρατορική Ρωσία με έναν μοναδικό τρόπο:
Το "Τέρας Της Πετρούπολης" είναι ένα βιβλίο ξεχωριστό γεμάτο πάθος και Ιστορία, που πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίσετε!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο ευφυής, ερωτικός καθηγητής Φιλολογίας Αρκάντυ Στάσωφ γνωρίζει την άδολη Τατιάνα Αμπρισόκοβα που συνταράσσει την ψυχή του με την απειρία και την αθωότητά της...
Το πάθος γίνεται απροσδόκητα ο συνεκτικός κρίκος ανάμεσα στο σήμερα και τον αλησμόνητο έρωτα της Μεγάλης Αικατερίνης με τον θρυλικό Γκριγκόρι Ποτέμκιν.
Μέσα σε όλα η φιγούρα του Τολστόι κι η παράξενη σχέση του με τη Σόνια δίνει απαντήσεις στο κρίσιμο ζήτημα της Ηθικής ή μήπως απλά θέτει την ερώτηση;;
           
Μια τριπλή παραλληλία που αναζητά τη λύτρωση της ύπαρξης μέσα από την τραγωδία και τον εξαγνισμό του έρωτα...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ 

Το "Τέρας Της Πετρούπολης" της Εκατερίνα Γκραφ αποτελει ένα μυθιστόρημα εμβληματικό σαν τα εκθαμβωτικά Χειμερινά Ανάκτορα, πομπώδες κι αστραφτερό σαν τις αυτοκρατορικές χοροεσπερίδες και μυστηριακά σαγηνευτικό σαν τις Λευκές νύχτες της Αγίας Πετρούπολης...

Το "Τέρας Της Πετρούπολης" είναι ένα μαγικό σεργιάνι στις μυστικές διαδρομές της Ιστορίας και του έρωτα και μας προσφέρει μια μοναδική ανατομία της ίδιας της αγάπης. 
          Πρώτα και πάνω από όλα, όμως, το μυθιστόρημα  της Εκατερινα Γκραφ, συνιστά μια μαυλιστική καταβύθιση στα άδυτα της ρώσικης ψυχής.

Κεντρικός ήρωας είναι ο καθηγητής Αρκάντυ Στάσωφ.
Άσχημος, με τον ερωτισμό μιας ιδιοφυίας και την ηδυπάθεια του bon viver να τον τυλίγουν, αποτελεί μια σύγχρονη εκδοχή του Γκριγκόρι Ποτέμκιν, προς τον οποίο ταξιδεύει η οξεία φιλολογική του ματιά.

Με αφορμή αυτήν την υπόγεια ηθική συγγένεια, η συγγραφέας μας γυρίζει στον 18ο αιώνα τον πολέμων, των βασιλικών μηχανορραφιών και του αυθεντικού ηρωισμού!
           Κυρίαρχη μορφή στη Ρωσία του 18ου αιώνα είναι η άλλοτε Γερμανίδα πριγκίπισσα και διάδοχος του ρωσικού θρόνου η Μεγάλη Αικατερίνη, που παρά την πανστρατιά εραστών της, είχε να επιδείξει ένα πλούσιο νομοθετικό, πολιτιστικό και διπλωματικό έργο-καθώς και μια καρδιά ισοβίως παραδομένη στον χαρισματικό Γκριγκόρι Ποτέμκιν...
           Ο Ποτέμκιν στην Ελλάδα  έγινε ευρύτερα γνωστός από το ομώνυμο θωρηκτό, όπου σημειώθηκε η περιβόητη ανταρσία, που το 1925 απέδωσε αριστουργηματικά ο σκηνοθέτης Αιζενστάιν.
Στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν ικανότατο στρατιωτικό, που παρακάμπτοντας το σωματικό του έλλειμμα, κατάφερε με την αξία του να αναρριχηθεί ως την κορυφή του Ρωσικού Στρατού, της τσαρικής αυλής και την κλίνη της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης, αναμορφώνοντας παράλληλα τη μοίρα της Ρωσίας. 
Μέσα από ένα θυελλώδη έρωτα μάς ξετυλίγεται μια μαγευτική εποχή μεγάλων κατορθωμάτων με αποκορύφωμα της Ρωσοτουρκικούς Πολέμους και την ίδρυση σπουδαίων πόλεων.

Μέσα από εναλλαγές του σήμερα με το ένδοξο χθες, παρακολουθούμε την εξέλιξη ενός σπάνιου αγνού έρωτα στο παρόν και την ανάδυση της λαμπρής Ρωσίας μέσα από τα παρασκήνια μιας σχέσης  πασπαλισμένης με την αστερόσκονη των παρασήμων και των διαμαντιών.
Εισχωρούμε στην ερωτική αλληλογραφία της Αυτοκράτειρας και παρακολουθούμε καταιγιστικά παρασκήνια, γεμάτα ίντριγκες!
           Ανακαλύπτουμε πως οι αδελφοί Ορλώφ ήταν κάτι πολύ παραπάνω από τους υποκινητές του αποτυχημένου πρόωρου ελληνικού ξεσηκωμού, που έφερε την εφιαλτική σφαγή στην Τρίπολη στα 1770!!!
           Μέσα από το βιβλίο θα πληροφορηθούμε επιπλέον το άκρως ενδιαφέρον όραμα του Ποτέμκιν, που παραλίγο να άλλαζε τη μοίρα της Ελλάδας για πάντα...

Το σήμερα μάς επιφυλάσσει μια συγκινητική ιστορία με διεισδυτικά ψυχογραφήματα και μια γνήσια τραγικότητα, που πηγάζει από τον πυρήνα της ύπαρξης των ηρώων της, της Τατιάνας και του Αρκάντυ κυρίως.
            Μια ανάλυση που ξεκινά από την ατομικότητα κι εκτείνεται σε θεμελιώδη ερωτήματα της ζωής γύρω από την ηθική και τον θάνατο.

Η χαρτογράφηση των εσωτερικών συγκρούσεων του Αρκάντυ ανάγεται σε επίπεδο φιλοσοφικό, που καθένας μας εντοπίζει ερωτήματα για τον ίδιο του τον εαυτό.
           Στον αντίποδα μια ηρωίδα χειροπιαστά γλυκιά, αθώα κι αμήχανη αποτυπώνει την κοινωνική πραγματικότητα μιας μετασοβιετικής Ρωσίας που ψάχνει την ταυτότητα κ τον βηματισμό σε ε΄να σκηνικό ρευστό και τρομακτικό.
             Εκκινούμε από τη σαρκική διάσταση του έρωτα για να ανέβουμε την ηθική του κλίμα μέχρι το σημείο της απόλυτης ένωσης και της Θέωσης 

Η ακαδημαϊκή ιδιότητα του ήρωα μας καθηγητή Στάσωφ από την άλλη θα γίνει το ευρηματικό πρόσχημα για ένα ακόμη άλμα στον χρόνο για να βρεθούμε στα Γιάσναγια Πολιάνα και τον άρχοντα συγγραφέα Λεβ Νικολάγιεβιτς Τολστόι.
            Πρόκειται για ένα "σεμινάριο του καθηγητή", όπου η συγγραφέας δια στόματος του Στάσωφ της προσεγγίζει κριτικά το έργο του Τολστόι με μια περιεκτικότητα αφοπλιστική..
          Η συγγραφέας με τόλμη επιχειρεί μια δοκιμιακού τύπου αναψηλάφηση της προσωπικότητας του Τολστόι, τολμώντας να καθαιρέσει την αγιοποιημένη του μορφή σε μια έντιμη , αλλά πολύ αυστηρή κοινωνιολογική και ψυχογραφική κριτική, που δεν μπόρεσα να μη θαυμάσω...
Αποτιμώντας το μίσος προς τη γυναίκα που αποκαλύπτουν οι επιστολές του Τολστόι κι η περιφρόνησή του στη σύζυγό κ μητέρα των 13 παιδιών τουΣόνια , η Γκραφ, δια στόματος Αρκάντυ, αποδομεί με επιχειρήματα όλο το ηθικό μεγαλείο που είχε αποδοθεί στον Τολστόι...
Είναι αξιοσημείωτη η τεκμηρίωση και η μετάβαση από την ατομική θέση του Τολστόι ως γαιοκτήμονα σε πολιτικοκοινωνικούς προβληματισμούς.
              Δε θέλω να αποκαλύψω άλλα, όμως θα πω ότι η αποτιμήση του Τολστόι ως αγαπημένου συγγραφέα των λενινιστών- κομμουνιστών συνδέεται άμεσα με ένα ακόμη χωρίο του βιβλίου:
Είναι η αναμέτρηση του Αρκάντυ με τη μνήμη του πατέρα του , όπου επιχειρείται μια ενδιαφέρουσα ανάλυση του κομμουνισμού, από τον μέσο πολίτη, που υπέφερε ένα καθεστώς πνιγηρό.

Ενα ακόμη στοιχείο που λανθάνει στο βιβλίο είναι η θρησκευτική συνείδηση, όπως αυτή έχει εγγραφεί στα κύτταρα του ρώσικου συλλογικού ασυνείδητου.
Η εγγενής ευλάβεια του Ρώσου διατρέχει τις σελίδες αυτού του υπέροχου βιβλίου, ενώ ο πλούτος των εικόνων και οι βαθυστόχαστες αναλύσεις παραπέμπουν στον τρόπο γραφής μεγάλων κλασσικών συγγραφέων...

Το βιβλίο κλείνει με τη ρομαντική ιστορία του παρόντος να κορυφώνεται συγκινησιακά κι απρόσμενα, εμπνέοντάς μας μεγάλη φόρτιση.
Το φινάλε θα σας κάνει πιθανόν να κλάψετε νιώθοντας μια ιδιότυπη κάθαρση...
Η μοναδική  αδυναμία του βιβλίου είναι κάποιος  υποκειμενισμός κια μια μονομερής καταδίκη του κομμουνισμού και των Επαναστάσεων: 

Εκκίνηση πάντων είναι η Ανάγκη που σημειώνει ο Βίκτωρ Ουγκό ,αυτή τροφοδότητσε σταθμούς οπως η Γαλλική κ η Ρωσικη ΕΠανάσταση και αυτή δείχνει να παραβλέπει η ματιά της Γκραφ.
Η απόγνωση και η από αιώνος αδικία τροφοδότησαν δυστυχώς τη σφοδρή βιαιότητά τους- δικαίως ή αδίκως- κι όλα αυτά απουσιάζουν από τις εμβριθείς απόψεις της συγγραφέως.


Διέκρινα μια ακόμη μικρή έλλειψη. Η συγγραφέας έχει φιλοτεχνήσει ένα σαγηνευτικό και ανάγλυφο πορτρέτο της μεγαλειώδους Αγίας Πετρούπολης στον 18ο αιώνα.
Μας ξενάγησε στα μαγικά ανάκτορα στο ασύλληπτης ομορφιάς Ερμιτάζ, στις αυτοκρατορικές γιορτές και τις ασυγχώρητες σπατάλες ενώ ο λαός πεινούσε.
             Παράλληλα μάς μετέφερε στην ρομαντική Πετρούπολη του σήμερα -εντούτοις από αυτό το ιστορικό κάδρο, απουσίασαν οι ηρωικές της μέρες ως "Λένινγκραντ", όπου ήταν το μαρτύριο του πεινασμένου σοβιετικού λαού που διατήρησε την περηφάνεια αυτής της πόλης μες στο κρύο και τα πολυβόλα- με τους Γερμανούς του Χίτλερ προ των πυλών!
Όλα αυτά προσδίδουν ψήγματα εμπάθους οπτικής πουοφειλουμε να επισημανουμε.

Το Τερας της Πετρουπολης όμως παραμένει ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που θα θυμάστε για καιρό!
Αποτελέι ένα κλασσικότροπο έργο με αξιοσημείωτη υπαρξιακή υφή , από τα πιο αξιόλογα που κυκλοφορούν...
           Βαριές σελίδες σε μια σχεδόν πολυτελή έκδοση που θυμίζει άλλες εποχές και μια απίθανη πλέον τιμή.
                     Οπωσδήποτε ανακαλύψτε το και εμπλουτίστε την γνωστική σας φαρέτρα με ένα ρομαντικό απόκτημα που θα σας διδάξει πτυχές της Ιστορίας όπως δεν έχει συμβει ποτέ ξανά!



                                                              ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΔΕΔΕ
               

                                ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Το «Εκατερίνα Γκραφ» είναι ψευδώνυμο της Ελένα Ξανθοπούλου-Μποκατερίεβα, που γεννήθηκε στο Ισμαήλ της Ουκρανίας
 στις 31 Ιουλίου του 1956 στο Ισμαήλ, στις εκβολές του Δούναβη. Έλαβε ανώτατη μόρφωση στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου και αποφοίτησε από το τμήμα της Ρωμανικής και Γερμανικής Φιλολογίας. 
Το 1976 παντρεύτηκε, και ένα χρόνο μετά γεννήθηκε ο γιος της Νικήτα.
Εργάσθηκε ως μεταφράστρια στην «Ιντουρίστ» και αργότερα στην K.G.B. Ουκρανίας απ’ όπου αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Λοχαγού. 
Από το 1999 είναι μέτοχος και Γενική Διευθύντρια σε Τουριστική Επιχείρηση στο Κίεβο.
Το 1997, μετά από διαζύγιο, ξαναπαντρεύτηκε. Από το 1999 ζει εκτός Ουκρανίας και κυρίως στην Ελλάδα. Έχει ταξιδέψει σε αρκετές χώρες του κόσμου, μιλάει πολλές ξένες γλώσσες και της αρέσει να ζωγραφίζει. Έχει δύο εγγόνια -τη Βερόνικα και τον Κύριλλο.

Το πρώτο της βιβλίο είναι «Η γυναίκα που λαχταρούσε ν’ αγαπήσει», (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2007).

Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, Το Φιλί Της Λύκαινας

                                       Το Φιλί Της Λύκαινας, Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου
                                             Είδος:Εφηβική Λογοτεχνία (Κοινωνικό)
                                             Βαθμολογία: 9,5/10

Αποτέλεσμα εικόνας για το φιλι της λυκαινας λοτη πετροβιτς

Η αγαπημένη Λότη Πέτροβιτς που χρόνια τώρα πρωτοπορεί στον χώρο του νεανικού κοινωνικού μυθιστορήματος επανέρχεται μ ένα πολύ πρωτότυπο βιβλίο που θα γοητεύσει και θα μας ταξιδέψει.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Αλέξης Νόιγκερ("Τραγούδι για Τρεις") και η Δάφνη του, που γνωρίσαμε ερωτευμένο ζευγάρι στο "Λάθος, κύριε Νόιγκερ", απολαμβάνουν την οικογενειακή ζωή, με τα δυο τους παιδάκια ,την Όλγα και τον Φραγκίσκο.
Μοναδικό αγκάθι η σχέση της Δάφνης με τον πατέρα της , τον παππού- Πέτρο...
Ένας παππούς ξεχωριστός, το 12ο καλοκαίρι του μικρού Φραγκή θα τον σεργιανήσει στις αλήθειες της ζωής παρέα με ένα πλάσμα που πρέπει οπωσδήποτε να προσταεύσουν:
Μια χαμένη λύκαινα που διασώθηκε κουτάβι ακόμη, από τα φιλόξενα χέρια του παππού -Πέτρου.
Ένα ταξίδι που περνά από τη μακεδονικό τοπίο, με τα αρχαία μυστικά, απολαμβάνει κονσέρτο στην επιβλητική Βιέννη και φτάνει ως την πολυτάραχη Λατινική Αμερική...  

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ 
Το νέο μυθιστόρημα της Λότης Πέτροβιτς αποτελει ένα ακόμη συναρπαστικό οδοιπορικό γνώσης , κοινωνικών προβληματισμών και ωραίων συναισθημάτων.
Ένα μικρό οδοιπορικό αυτογνωσίας  που απαλύνει το τραύμα της ενηλικίωσης με τον πιο τρυφερό και ουσιαστικό τρόπο.
Ένα εφηβικό μυθιστόρημα από τα πιο πρωτότυπα του είδους που αποκλαύπτει άγνωστες πτυχές με τον εξαίσια περιεκτικό τρόπο της Λότης Πέτροβιτς.
           Με "Το Φιλί Της Λύκαινας", η Λότη Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου προσθέτει ένα ακόμη "αστεράκι" στο λογοτεχνικό σύμπαν που στήνει 25 χρόνια τώρα, επεκτείνοντας την οικογένεια του Φίλιππου απ'το λατρεμένο- πρωτοποριακό για την εποχή του- "Σπίτι Για Πέντε" .
        Αυτή τη φορά εστιάζουμε στην οικογένεια του Ελληνοαυστριακού καθηγητή Γερμανικών και αρχαιολόγου Αλέξη Νόιγκερ, με επίκεντρο τον μικρό του γιο και τον αινιγματικό πεθερό του...

Κεντρικός άξονας του βιβλίου είναι η πιο τρυφερή σχέση που μπορεί να σημαδέψει την παιδική ηλικία...
Η σχέση παππού κι εγγονού.
Εδώ όμως έχουμε έναν παππού αλλιωτικό, αντισυμβατικό και παθιασμένο με τη ζωή.
Ένα πλάσμα ελεύθερο και άκρως γοητευτικό, ταμένο στη συμπόνια και στον έρωτα είναι ο "παππούς Πέτρος" της Λότης Πέτροβιτς...
Ένας ταξιδευτής- παραμυθάς, μόνο που το παραμύθι εδώ είναι η ίδια η ζωή του.
Με όχημα τις διηγήσεις του παππού, η Λότη Πέτροβιτς επιδέξια κατορθώνει να εισάγει τα παιδιά στις μεταπολεμικές μπόρες του 20oυ αιώνα και να εξακτινώσει το έργο της γεωγραφικά από τα βαμβακοχώραφα της Μακεδονίας και τα μυστικά της Αμφίπολης, μέχρι την Ευρώπη και τις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Ο νεαρός αναγνώστης θα πληροφορηθεί για χώρες και πολιτείες ανοίκειες για να διαπιστώσει πως τα πάθη του κόσμου παντου παραμένουν ίδια και το αίτημα για ελευθερία και αξιοπρέπεια είναι πανανθρώπινο.
             Η Δικτατορία στην Ελλάδα αντιπαρατίθεται επιδέξια με τα στρατοκρατικά καθεστώτα στη Χιλή του Πινοσέτ ή στην Αργεντινή για να αναδειχθεί η "ηθική τους συνάφεια" και η μισανθρωπική τους φύση.
Αυτό προσδίδει παγκοσμιότητα στο μυθιστόρημα της Λότης Πέτροβιτς.
Ο παππούς Πέτρος , λοιπόν, γίνεται αρωγός των καταπιεσμένων και οδηγεί τον μικρό του εγγονό στο συμπέρασμα που κι ο Γκάτσος είχε εκφράσει στο τραγούδι "Φιλντισένιο Καραβάκι"
"Τι να πω για την Ευρώπη;
Τι να πω για την Αμερική
Δεν αλλάζουν οι ανθρώποι-
-έχουνε βάσανα κι εκεί"... 

Η διήγηση κυλάει δροσερά λοιπόν με την αύρα ενός γλυκόπικρου τραγουδιού χωρίς να κουράζει, διότι ειναι διαδραστική , με τον μικρό εγγονό να συμμετέχει μέσα από έξυπνα συμπεράσματα κ σχόλια.
Η πορεία του παππού μάς συνεπαίρνει καθώς ξετυλίγεται σιγά -σιγά κι εναλλάσσεται με έξυπνους διαλόγους και περιστατικά από την παροντική συνύπαρξη παππού κι εγγονού μέσα από την οποία ο μικρός Φραγκής μεγαλώνει...
           Απροσδόκητα παρών και ο έρωτας με τον πιτσιρίκο μας να γίνεται συνωμότης και "αγγελιοφόρος του"...
          Σταδιακά ολοκληρώνεται το παζλ μιας δραματικής οικογενειακής ιστορίας με πληγές απουσίες και λάθη, όπου η αποπροσανατολισμένη αλήθεια αναζητά τον δρόμο της και η συγχώρεση ζητά να γίνει το διαβατήριο της αγάπης.

Παρούσα σε όλα μια λύκαινα, η μυστική σύντροφος του παππού.
Η φιγούρα του λύκου έχει συνδεθεί πολλές φορές με παιδιά στην λογοτεχνική παραγωγή.
Από τη Ρωμαική μυθολογία, ο Ρωμύλος κ ο Ρέμος ανατρέφονται από μια λύκαινα.
Ο Ράνγιαρντ Κηπλινγκ τοποθετεί τον ήρωά του τον Μόγλη ανάμεσα σε μια αγέλη λύκων να αντιμετωπίζει το δίλημμα της ένταξης στον ανθρώπινο πολιτισμό.
Από την άλλη στο ξεχωριστό φιλοσοφικό μυθιστόρημα "Η Γνώση Των Αγγέλων ,ενα κοριτσάκι αναθρεμμένο από αγέλη λύκων γίνεται πεδίο ιδεολογικής σύγκρουσης ανάμεσα σε έναν ιερέα κι έναν ορθολογιστή υπόδικο. 

Στη Λότη Πέτροβιτς η Λύκαινα συμβολίζει την αθωότητα και το ανυπότακτο πνεύμα, που αρνείται να ενταχθεί.
Παράλληλα η Λότη Πέτροβιτς ιχνηλατεί τη φιγούρα του Λυκου όπως παρουσιάστηκε στη σημειολογία διαφόρων δοξασιών ανα τον κόσμο, συνδέοντάς την ευφυώς με τη δική μας Ιστορία.
Στην κυριολεκτική της διάσταση η Λύκαινα ασφαλώς κομίζει οικολογικό μήνυμα και αντιπροσωπεύει τη φύση και την ευλογία να συνυπάρχει ο άνθρωπος αρμονικά μαζί της...
Η Λύκαινα στο "Φιλί" είναι πρωτίστως η συμφιλίωση του αποξενωμένου ανθρώπου με τη Δημιουργία.

Ο "Περίπατος "αυτού του "Πέτρου" μπορέι να μη διαβαίνει το αιματοβαμμένο μονοπάτι της Κατοχής όπως στην Άλκη Ζέη, όμως διασχίζει τα λαγκάδια της αγωνίας και της συνύπαρξης με το διαφορετικό για να οδηγήσει στην οδυνηρή αυτογνωσία.
         Συντροφεύστε τον Φραγκή σε αυτό το πρωτότυπο ταξίδι ενηλικίωσης με σύντροφο τον μοναδικό παππού του, που θα σας συναρπάσει! 
Απολαύστε τους, ακούγοντας -τι άλλο; τον "Πέτρο και τον Λύκο" του Προκόφιεφ!!!- ένα από τα μουσικά κομμάτια που συνοδεύουν τη γλυκιά αφήγηση της Λότης Πετροβιτς στο "Φιλί Της Λύκαινας".
                                                          Δέδε Έλλη

Αποτέλεσμα εικόνας για το φιλι της λυκαινας λοτη πετροβιτς


Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Λότη Πέτροβιτς ,Αμίλητη Αγάπη

                                                                            Αμίλητη Αγάπη, Λότη Πέτροβιτς
                                            Είδος : Εφηβική Λογοτεχνία (Αισθηματικό)
                                            Βαθμολογία: 10/10
Αποτέλεσμα εικόνας για amilhth agaph λοτη πετροβιτς

H Λότη Πέτροβιτς εμπλούτισε τη σειρά με της αγαπημένης παρέας από τον Στρέφη μ ένα ακόμη νεανικό κοινωνικό μυθιστόρημα , αισθηματικών αποχρώσεων.Η "Αμίλητη Αγάπη είναι ένα βιβλίο που σίθγουρα έχει να μας μιλήσει για όμορφες αλήθειες και βαθιά συναισθήματα

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Όλγα κι η Ειρήνη, στον απόηχο της μεγάλης τους περιπέτειας με τους νεοναζί ,στα Τέρατα Του Λόφου, διανύουν την εφηβεία τους βιώνοντας την απόλυτη φιλία.
Στη ζωή τους όμως μπαίνει ένας ξεχωριστός έφηβος ο Θέμης.
Το παράδειγμα και το θάρρος του Θέμη, ακτινοβολεί ανάμεσα στη μαθητική κοινότητα και πυροδοτεί ένα υπέροχο αγνό συναίσθημα, το οποίο προσπαθεί να επιβιώσει ενώ στη μικροκοινωνία του σχολείου θεριεύουν η προκατάληψη και ο εκφοβισμός.
Θα φανεί η αγάπη πιο δυνατή;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η Λότη Πέτροβιτς αφουγκραζόμενη τον παλμό της επικαιρότητας, που έφερε στο φως αιματηρές ιστορίες κακοποίησης, αυτή τη φορά συνθέτει μια τρυφερή εφηβική ιστορία που επιδέξια εξακτινώνεται σε κοινωνικούς προβληματισμούς γύρω από το bullying και το σωματικό έλλειμμα.

Στο επικεντρο έχουμε πάλι τις δυο ηρωίδες από τα Τέρατα του Λόφου:
Eίναι οι δυο παράνυφοι του Φίλιππου και της Χριστίνας(Σπίτι Για Πέντε, Τραγούδι Για Τρεις).
Η Όλγα Νόιγκερ (κόρη του καθηγητή Γερμανικών, του αρχαιολόγου Αλέξη Νόιγκερ)
και η Ειρήνη Κυνηγού (κόρη της Κόννης και του Σωτήρη από το Τσιμεντένιο Δάσος)

Μια κοριστίστικη φιλία με τις στιγμές της γλυκιάς συνενοχής, τα μυστικά, αλλά και τους μικρούς αναταγωνισμούς της ηλικίας.
Στα Τέρατα του Λόφου της αφήσαμε παραδομένες σε ανεκπλήρωτους έρωτες, με τη φιλία τους αμοιβαίο στήριγμα...
            Στην Αμίλητη Αγάπη κυρίαρχη φιγούρα ανάμεσά στα δυο κορίτσια όμως είναι ο ξεχωριστός Θέμης, ένας ήρωας αξέχαστος, που θα πρωταγωνιστήσει σε ένα δυνατό αίσθημα.
Ο Θέμης αντιπροσωπεύει τις πιο όμορφες αξίες του ανθρώπου.
Με τη λεβεντιά και την αξιόπρέπεια του δεν επιτρέπει στιγμή στον οίκτο να παρεισφρύσει ανάμεσα σε αυτόν και στον αναγνώστη.
Αντιθέτως αποτελεί παράδειγμα πίστης στη ζωή και στον επίμονο αγώνα να την κάνουμε καλύτερη όχι μόνο για εμάς και για τους άλλους.
Επιμένει να τάσσεται στο φως και να το χρησιμοποιεί όπως ο Χικμέτ "για να φωτίσει και τη νύχτα των γύρω του", όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του.
        Η συγγραφέας δια μέσου του ήρωά της αναδεικνύει την αρχοντιά της αλληλεγγύης εκείνου που δεν περιχαρακώνεται ναρκισσιστικά στο προσωπικό του δράμα ,αλλά το αξιοποιεί ως όχημα να κατανοήσει και να συμπονέσει τους γύρω του.
            Ο Θέμης της Λότης Πέτροβιτς υψώνει ηθικό ανάστημα αξιομίμητο και  δικαιώνει τη νιτσεική ρήση που εξάρει "αυτόν που η ψυχή του είναι πιο βαθιά απ'την πληγή του..."  
          Παράλληλα αποτελεί καταγγελία της περιθωριοποίησης μιας ευπαθούς ομάδας ανθρώπων από μια Πολιτεία που αδιαφορεί και δεν προσαρμόζει τις υποδομές της, ωστέ εκείνοι να έχουν τις ευκαιρίες να διεκδικήσουν την αυτονομία και τις κορυφές που αξίζουν.
           Το αξιοθαύμαστο στη Λότη Πέτροβιτς είναι πως όλα αυτά αναδεικνύονται με μια φυσικότητα ,χωρίς υπερβολές ή εξιδανικεύσεις...Τους εξιδανικευτικούς τίτλους άλλωστε τους αρνείται και ο ίδιος ο ήρωας προς το τέλος του έργου...
       Ο έρωτας στο βιβλίο είναι από τους πλέον συγκινητικούς, ακολουθώντας πάντα τις ανασφάλειες της εφηβείας και τις αναμενόμενες διακυμάνσεις, χαρίζοντας όμως μικρές στιγμές που αναδεικνύουν το θυσιαστικό μεγαλείο του.
        Φυσικά δεν απουσιάζει η ποιητική διάθεση κι η απογειωτική του φύση , ενορχηστρωμένα από υπέροχα τραγούδια, όπως το αριστουργηματικό Λιανοτράγουδο του Μάνου Χατζιδάκι...

            
Κάποιες στιγμές, το βιβλίο της Πέτροβιτς ίσως φέρει στο νου του πιο έμπειρου αναγνώστη "κάτι" από το best seller Μe Before You της Jojo Moyce, χωρίς μίμηση φυσικά και αφήνοντας διαφορετικό μήνυμα  από εκείνο.
           Η Αμίλητη Αγάπη είναι λουσμένη στο φως του "ξανθού ήλιου" που πάντα υπόσχεται μια νέα ημέρα, φιλοτεχνημένη από τα χρώματα της αγάπης.

Μια ξεχωριστή ρομαντική ιστορία με πολλαπλά κοινωνικά κι ανθρωπιστικά μηνύματα, που σίγουρα θα συγκινήσει και είναι ιδανικό ανάγνωσμα για εφήβους, αλλά και για ενήλικες ακόμη από μια Λότη Πέτροβιτς που καθιστά την πένα της ακούραστη παραστάτιδα στις αγωνίες της κοινωνίας...