Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Είναι Ο Καπιταλισμός ,Ηλίθιε, ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

                                 Νίκος Μπογιόπουλος , Είναι Ο Καπιταλισμός ,Ηλίθιε!
ΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ «ΧΡΕΟΣ» ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥΣ - ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΑΙΤΩΡΙΑΝΟΥΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ                                                     
                                                    Είδος: :Οικονομολογία (Εκλαϊκευμένη Επιστήμη)
                                                   Bαθμολογία: 10/10
                                             

Εκδοτικός Οίκος             ΛΙΒΑΝΗΣ
Σελίδες                           480 
Επιμέλεια                       Μπράτσος Άγις
Ημερομηνία Έκδοσης    Ιούλιος 2011
Τιμή στην αγορά           16,92ευρώ - 11,84 ευρώ


Ήδη ο τίτλος του παρμένος από μια προεκλογική καμπάνια του Κλίντον ,φανερώνει οξυδέρκεια και άμεσα αντανακλαστικά απεναντι σε μια ομιχλώδη επικαιρότητα. 
Ωστόσο το... "Είναι Ο Καπιταλισμός, Ηλίθιε!" του εκρηκτικού δημοσιογράφου κι αναλυτή Νίκου Μπογιόπουλου "είναι κάτι παραπάνω από ένα ευκαιριακό best seller, ένα "βιβλίο αναλώσιμο".
Γραμμένο στα 2011, 4 χρόνια μετά, ακτινοβολεί ακόμη διαύγεια, διορατικότητα και διαχρονικότητα!
Δραματικά επίκαιρο και άκρως διαφωτιστικό το "Είναι Ο Καπιταλισμός ,Ηλίθιε" ,αναδεικνύει τις αιτίες του κοινωνικού αρμαγεδδώνα που κάποιοι μεθόδευσαν και θρασύτατα επέβαλαν στην κοινωνία... 

Πρόκειται για ένα από τα οξυδερκέστερα πολιτικά βιβλία των τελευταίων χρόνων, που καθένας μας επιβάλλεται να διαβάσει...
Ετοιμαστείτε να εκπλαγείτε,να οργιστείτε,να αφυπνιστείτε σε ενα σύγγραμμα όπου αριστοτεχνικά συνδυάζονται η αμεσότητα του δημοσιογράφου, η αντικειμενικότητα του επιστήμονα- ερευνητή και η φλόγα του ανθρωπιστή,που ασφυκτιά στην αδικία!

          Αν ο βαθμός γνώσης μας σε ενα αντικείμενο κρίνεται απο την ικανότητά μας να το μεταδώσουμε σε έναν αδαή, ο Νίκος Μπογιόπουλος με το Είναι Ο Καπιταλισμός,Ηλίθιε αποδεικνύεται βαθύς γνώστης της Πολιτικής Οικονομίας:
          Σε ένα βιβλίο γερά δομημένο και απόλυτα προσιτό καταφέρνει να φέρει σε επαφή τον μέσο αναγνώστη με τους δαιδαλώδεις εννοιολογικούς λαβυρίνθους του οικονομικού μας σκηνικού, προειδοποιώντας μας για το "σαρκοβόρο τέρας " που παραμονεύει στα βάθη του και ζητά αέναες ανθρωποθυσίες...
Aφόρμηση σε κάθε κεφάλαιο ,'ένα επιδέξια επιλεγμένο απόσπασμα από κάποιο σημαντικό βιβλίο...Λένιν-Μαρξ,Μπρεχτ,αλλά και Παπαδιαμάντησ κ Σαίξπηρ είναι από τος ήχηρες παρουσίες στα προοίμια των ενοτήτων...
       
Σπιρτάδα,κατάρτιση,καλλιέπεια,λοιπόν, σε ένα κράμα που θα ήταν απολαυστικό αν δεν ήταν...οδυνηρό!
            Με αυτά τα "όπλα στη φαρέτρα" του, λοιπόν, ο Νίκος Μπογιόπουλος γίνεται υπέρμαχος της Ουσίας κόντρα στην άμετρη φλυαρία των καιρών και μάς "πυροβολεί" με αλήθειες που...καίνε. Που δε δικαιούμαστε να αγνοήσουμε...
      
Ο Νίκος Μπογιόπουλος παρότι δεδηλωμένος κομμουνιστής, δε διεξάγει ιδεολογικό "μονόλογο", αλλά απευθύνεται στο σύνολο της κοινωνίας και διασαλεύει την ιδεολογική μας χαύνωση με τεκμήρια ακλόνητα, επικαλούμενος την κοινή λογική και το στοιχειώδες περί δικαίου αίσθημα!
         
 Με γλώσσα ζωντανή, απαλλάσσει το ιδεολογικό υπόβαθρο της πάλης των τάξεων από ..."ξύλινες"- γλωσσικές και "οπαδικές"- αγκυλώσεις και κοινωνεί αναζωογονημένο το αίτημα για κοινωνική αναμόρφωση- όχι ως ιδεοληψία αλλά ως αναγκαιότητα. Αναγκαιότητα πρακτική και ηθική!
       Ο Νίκος Μπογιόπουλος ισορροπεί ανάμεσα στην ψύχραιμη αποτίμηση και το πάθος του ιδεολόγου, χωρίς κανένα από τα δυο να επισκιάζει το άλλο!
        Το βιβλίο του μιλάει την αδιαμφισβήτητη γλώσσα των αριθμών.Αριθμοί, που κι αν δεν μείνουν αυτούσιοι στη μνήμη, όμως αποσαφηνίζουν το σκηνικό κι έχουν σκιαγραφήσει απερίφραστα τα αίτια και το γεγονός ότι  η Κρίση δε συνιστά παρά μια κανιβαλική κι αβάσιμη αναδιανομή του Πλούτου.
         Η εφιαλτική αλήθεια που συνθέτει την πολιτικοοικονομική πραγματικότητα του πλανήτη σήμερα, εδώ, ξεγυμνώνεται ακαριαία -με την ίδια "βιαιότητα που ο Απελλής τράβηξε τον χιτώνα της εταίρας Φρύνης ενώπιον του αθηναϊκού δικαστηρίου, αποκαλύπτοντας το αθωωτικό της κάλλος...
          Μάνο που η αποκάλυψη εδώ, είναι τεκμήριο ενοχής κι αναδεικνύει την φρικώδη ασχήμια του καπιταλισμού, όπως αυτός διεγείρει και πραγματώνει τα ταπεινότερα ένστικτα του Ανθρώπου, αναβιώνοντας τον Νόμο της Ζούγκλας......

Το βιβλίο χωρίζεται άτυπα σε δυο μέρη...
Αρχικά έχουμε μια επισκόπηση του παγκόσμιου σκηνικού της εκμετάλλευσης, ενώ κατά το δεύτερο εστιάζουμε στη θλιβερή ψηφίδα του όπως σήμερα έχει καταλήξει η Ελλάδα...
Μέσα από καίρια επιλεγμένα παραδείγματα από όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής και του δημόσιου "διαλόγου, ερμηνεύονται ως κρίκοι μιας αλυσίδας όσα μας περιβάλλουν.

Ο Νίκος Μπογιόπουλος με αδιάσειστα στοιχεία,λοιπόν, ιχνηλατεί τα ματωμένα χνάρια που αφήνει ο Καπιταλισμός, όπου περνά- όχι ως αποτέλεσμα μιας κακής συγκυρίας ,αλλά ως απόρροια της ίδιας του της κερδοσκοπικής φύσης!
         Ο συγγραφέας μέσα από την...αδιάλλακτη γλώσσα των Μαθηματικών κ χωρίς "ηθικολογίες", αποδεικνύει τον απερίφραστο αμοραλισμό του υπέρογκου πλούτου κι αναδεικνύει τον απόλυτο παραλογισμό του "Διεθνούς 'μας' Μαγαζιού", όπου 
"οι άσωτοι σοφόι 
αφήνουν νηστικούς στη γη 
και πάνε στη Σελήνη..."
Το βιβλίο διαθέτει την αμεσότητα σαιτιάς σε κάθε ισχυρισμό, ενώ τα πάντα αποδεικνύονται και δεν υπάρχουν αξιώματα εκτός από ένα:H αξία του Ανθρώπου ,όπως την ορίζεί ο Πρωταγόρας λέγοντας πως "Πάντων χρημάτων μέτρον , άνθρωπος".
Αυτό είναι το ύψιστο διακύβευμα ,άλλωστε του Πνεύματος και του Πολιτισμού: Η Διάσωση του "Ανθρώπου"!
         Ο συγγραφέας δεν το προσεγγίζει αυτό ως μια ουτοπική έννοια, αλλά το τοποθετεί με τον πραγματιστικό τρόπο που το έθεσε ο Μάσλοου, όταν όριζε την πυραμίδα των πανανθρώπινων αναγκών του, θέτοντας στη βάση την τροφή και τη στέγη και στην κορυφή την αυτοπραγμάτωση...
          Ποιος έχει δικαίωμα να αποστερεί από ανθρώπινα πλάσματα αυτή την ανέλιξη στην υπαρξιακή τους κλίμακα , επιστρέφοντάς τα στην κατάσταση του "ζώου" που η αγωνία της επιβίωσης τούς στραγγίζει κάθε ρανίδα της πνευματικής τους υπόστασης ;
        Ποια θεωρία, σόφισμα, δικαιολογία μπορεί να σταθεί απέναντι στην συνταρακτική αλήθεια πως "το 4% της περιουσίας των 225 πλουσιότερων ανθρώπων θα έφτανε για να εξαλείψει την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΦΤΩΧΕΙΑ;
Πόσες "λαμπρές σπουδές" μπορούν αντιπαρατεθούν σε αυτό; (και πλήθος τέτοιων ανατριχιαστικών, αλλά έγκυρων αριθμών από παγκόσμιους φορείς, που παρελαύνουν στο κείμενο).
Μπροστά σε τέτοιες αδυσώπητες αλήθειες καταπάτησης του Ανθρώπου, όπως αυτές που επιδέξια έχει σταχυολογήσει ο Μπογιόπουλος, ποιος να τολμήσει να αρθρώσει αντίλογο;
Στην κοινωνική μας Χιροσίμα, μόνο με τα "λόγια" του Βρεττάκου "Στον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ" δικαιούμαστε να μιλήσουμε:
"Ο πόνος ξεχείλισε!
Τα σκέπασεν όλα!
Οι μύθοι βουλιάξανε!
Τα πράγματα έχουν δική τους φωνή!
Οι ποιητές παραμίκρυναν. "  

Φυσικά από το "τοπίο" δεν μπορεί να απουσιάσει ...το "φιλειρηνικό" ΝΑΤΟ ,επιβεβαιώνοντας την "μπρεχτική" διαπίστωση πως "Πίσω Απ'τα Κανόνια,Προβάλλουν οι Εμπόροι", που ο Δημήτρης Χριστοδούλου απέδωσε ελληνιστί στο ποίημα -τραγούδι του Κόκκοτου (από τον Ν.Ξυλούρη)

Περιδιαβαίνοντας τον "τρομακτικό και τρομαγμένο" μας πλανήτη, μέσα από την πένα του Μπογιόπουλου, θυμήθηκα έναν μέγάλο , αγαπημένο μου συγγραφέα:
             Ο σοσιαλιστής συγγραφέας Τζακ Λόντον στο κορυφαίο μυθιστόρημα του "Ο Θαλασσόλυκος" βάζει τον αιχμηρό Καπετάνιο "Λύκο" Λάρσεν να επικρίνει την άνεση και τη μαλθακότητα του διανοούμενου Χώμφρευ Βαν Γουίντεν και της γλυκιάς Μοντ που ναυάγησαν στα χέρια του, με την εξής ρήση:
         "Ζεσταίνεστε με ρούχα που αυτοί που τα φτιάχνουν τουρτουρίζουν σε κουρέλια,και εκείνοι που σας ζυμώνουν το ψωμί ,ζητιανεύουν λίγα ψίχουλα από σας και πλαγιάζουν νηστικοί..."

Μέσα σε μια ρήση, όλοι της γης οι κολασμένοι, όμηροι ενός ιδιότυπου δουλοκτητικού καθεστώτος, που τούς έδωσε "φωνή"- 107 χρόνια μετά τον Λόντον-  το σύγγραμμα του Νίκου Μπογιόπουλου με τις αφοπλιστικές του και πολύ "συγκεκριμένες" αναφορές.
         Στρατιές εξαθλιωμένων -στα εργοστάσια της φτηνής εργασίας του τρίτου Κόσμου, στις αποικιοκρατικές φυτείες των ομίλων- οι οποίοι δε γεύτηκαν ούτε ένα κόκκο καφέ- αλλά κι εργάτες στη Δύση που στερούνται όσα οι ίδιοι παράγουν για τις εταιρείες.
Ο Νίκος Μπογιόπουλος στο βιβλίο του μάς αποδεικνύει ότι είναι πρακτικώς ευφικτό κι εφαρμόσιμο όλοι  ανεξαιρέτως, να απολαμβάνουν αυτά τα ζεστά "ρούχα", την "αχνιστή σοκολάτα" και το "ψωμί" όπως το "μοίραζε" στα πλήθη των εξαθλιωμένων το όραμα του Γιάννη Ρίτσου...


Για την ακρίβεια αυτό το αίτημα αυτης της δικαιοσύνης μπορεί να στοιχειοθετηθεί στην κεντρική ιδέα του μέγιστου Αριστοτέλη, όταν όριζε ως Αρετή την "Υπερβολή" που προσφέρει στην "Έλλειψη", ώστε μαζί να συναντηθούν στο "Μέσον"(2 -6- 10)...Σε αυτό το "σχήμα" δίνει σάρκα και οστά στο σημερινό γίγνεσθαι το σύγγραμμα τούτο.
Αυτό είναι το κρίσιμο ζητούμενο σε επίπεδο συλλογικότητας αλλά και ατομικότητας,όπως αναδεικνύεται με σαφήνεια στο Ειναι Ο Καπιταλισμος Ηλίθιε.
Η κοινωνική δικαιοσύνη όπως την ανέδειξαν όλοι οι Γίγαντες του Πνεύματος.
Να, η μεγαλύτερη πρόκληση  για μια ανθρωπότητα που φυλακίζει το μεγαλείο της και τις εκπληκτικές της δυνατότητες στις υπερφορτωμένες αποθήκες του Άφρωνος Πλουσίου της γνωστής παραβολής.
Τι ζωή είναι αυτή που τη σπαταλάς-ανίκανος να απλώσεις το χέρι στον διπλανό - σαν Θηρίο όπως το όριζε -πάλι- ο Αριστοτέλης;
        Αυτό είναι το πολιτικό σύγγραμμα του Νίκου Μπογιόπουλου...
Μια οξυδερκέστατη πραγματεία γύρω από την Παγκόσμια -κι ελληνική- Κρίση.
Ένα φλογερό σάλπισμα , που παρωθεί σε κινητοποίηση με τη Φιλάνθρωπη Θέρμη του Λουντέμη όταν αξίωνε να βλέπει "τον Άνθρωπο στα Δύο του Πόδια..."
        Γιατί...πώς ορίζεται η Φιλανθρωπία αν όχι ως αγώνας ώστε κανείς να μη...χρειάζεται τη 'φιλανθρωπία' σου;"
                                                                Ελισσάβετ Π. Δέδε

                               ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ



Ο Νίκος Μπογιόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967 και σπούδασε στο Οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Αθήνας.
Εργάστηκε από το 1992 έως το 2013 ως δημοσιογράφος στο Ριζοσπάστη. 
Συνεργάζεται με την εφημερίδα "Real News", τον ραδιοφωνικό σταθμό "Real FM", περιοδικά[3] και διάφορες ιστοσελίδες.
Επί σειρά ετών, βρισκόταν στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Στο πολιτικό του στόχαστρο έχουν βρεθεί κατά καιρούς οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο ΛΑ.Ο.Σ.,ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο Σ.Ε.Β., η αμερικάνικη εξωτερική πολιτική, η αντιμεταναστευτική ρητορική και πολιτική, ομάδες κουκουλοφόρων που θεωρεί ότι έχουν στενούς δεσμούς με την CIA και την ΕΥΠ καθώς και η Χρυσή Αυγή την οποία έχει καταγγείλει ως ναζιστικό μόρφωμα.

Αρθρογραφεί καθημερινά σe δική του  στήλη Υποκειμ...ενικός στην Ιστοσελιδα enikos.gr

Εργογραφία
Βαλκάνια ― 78 μέρες «στόχος» του ΝΑΤΟ (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 2000)

Ποδόσφαιρο: Μια θρησκεία χωρίς απίστους (εκδόσεις Λιβάνη, 2005), σε συνεργασία με τον Δημήτρη Μηλάκα

Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε! (εκδόσεις Λιβάνη, 2011)

Την...Άλλη Φορά Αριστερά! , (εκδόσεις ΚΨΜ, 2015)

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

John Donoghue, ΡΟΥΑ ΜΑΤ,

                                           ΡΟΥΑ ΜΑΤ, John Donoghue
                                           Είδος Ιστορικό Μυθιστόρημα
                                           Βαθμολογία 10/10
Εκδοτικός Οίκος Λιβάνη
Αγγλικός Τίτλος The Death's Head Chess Club
Αριθμός Σελίδων 446
Μετάφραση από τα Αγγλικά Κεφαλλονίτης Ευάγγελος
Ημερομηνία Έκδοσης Νοέμβριος 2015
ISBN: 978-960-14-2985-4
Τιμή στην Αγορά  16,70- 15,03 ευρώ


Επιτέλους!
Εκδόθηκε στην Ελλάδα ένα πολυαναμενόμενο έργο, που συνδυάζει μοναδικά τις μνήμες του Ολοκαυτώματος με τον δαιδαλώδη κόσμο του σκακιού, αλλά και την ατομική κάθαρση!
Πρόκειται για το αριστουργηματικό Deaths Head Chess Club του ψυχιάτρου συγγραφέα John Donoghue, που στην ελληνική του εκδοχή από τις Εκδόσεις Λιβάνη το βρίσκουμε με τον τίτλο Ρουά Ματ!
Ένα εκδοτικό εγχείρημα αξιέπαινο, που παραπέμπει στην τολμηρή πρωτοβουλία του Οίκου Λιβάνη να εκδόσει τις εμβληματικές Ευμενίδες του Λίττελ.
Χωρίς να αγγίζει την πολυπλοκότητα των Ευμενίδων, το Ρουα Ματ είναι ένα βιβλίο που αξίζει να γνωρίσουν όλοι ο λάτρεις της Ιστορίας και της καλής λογοτεχνίας!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Πάουλ Μάισνερ -αξιωματικός των Ες -Ες ,προκειμένου να ανυψώσει το ηθικό των ανδρών του, ιδρύει μια λέσχη σκακιού ανάμεσα στους αξιωματικούς του στρατοπέδου.
           Την προσοχή του θα κεντρίσει ένας Γαλλοεβραίος όμηρος, ο Εμίλ Κλεμάν που ανάμεσα στους κρατούμενους έχει τη φήμη του "ανίκητου" σκακιστή.
Για να τον ταπεινώσει ο αξιωματικός θα τον αναγκάσει να αναμετρηθεί με τους αξιωματικούς της σκακιστικής λέσχης με αντίτιμο τις ζωές Εβραίων συγκρατούμενών του.
Ο Εμίλ , αγωνιώντας για την τύχη της οικογένειάς του, θα αποδυθεί σε έναν αγώνα ζωής και θανάτου πάνω από τις σκακιέρες.
Δεν ξέρει όμως ότι αυτή η "Παρτίδα" θα ολοκληρωθεί 20 χρόνια μετά- σε ένα "παιχνίδι" μνήμης και λύτρωσης...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Εύλογα κατανοεί ο αναγνώστης πως το Ρουά Ματ ένα ξεχωριστό έργο, που κρατά κομμένη την ανάσα- μια σύλληψη άκρως ενδιαφέρουσα με ισχυρά συγκινησιακά φορτία, που συγκλονίζει μέχρι την τελευταία σελίδα!
Το Ρουά Ματ εντάσσεται στην ομάδα λογοτεχνικών έργων που κεντρικό άξονα της πλοκής ή της θεματικής τους έχουν το σκάκι.
       Από αυτά, μια κατηγορία αξιοποιεί τον κόσμο του σκακιού για να περιπλανηθεί στο ιστορικό παρελθόν χαρτογραφήσει ένα μυστήριο αστυνομικής και φιλοσοφικής υφής, όπως το Οχτώ, ο Πίνακας της Φλάνδρας. Εδώ το σκάκι προσλαμβάνει διαστάσεις σχεδόν μυστικιστικές.
         Ανάμεσά σε αυτά τα βιβλία ξεχωρίζει κι η Γέννηση Της Βασίλισσας του Σκακιού της Μαίρης Γιάλομ- μια πραγματεία που ακολουθεί τη θέση της γυναίκας στο ιστορικό γίγνεσθαι σε συνάρτηση με την πορεία του κομματιού της Βασίλισσας.
       Εντούτοις, τα πιο εμβληματικά μυθιστορήματα σχετικά με το σκάκι είναι εκείνα τα κοινωνικά έργα που καταδύθηκαν στην ατμόσφαιρα του σκακιού και δια μέσου αυτής στην ανθρώπινη ψυχή, με χαρακτηριστικότερο την ενδοσκοπική Σκακιστική Νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ.
        Έπειτα έχουμε τη σκοτεινή  Άμυνα του Λούζιν του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ και, τέλος, τη Βαριάντα του Λίνεμπουργκ που συνδυάζει Ιστορία και Σκάκι.

Το Ρουά Ματ ανήκει σε αυτήν την 2η κατηγορία,κι ακολουθεί την τάση των μυθιστορημάτων αυτών να συσχετίζονται με τον Β ΠΠ, καθώς- κι αυτό- στηρίζεται σε ένα συμπληρωματικό μοτίβο που η αντίθεσή του είναι τόσο ξεκάθαρη όσο τα άσπρο και το μαύρο της σκακιέρας:

Σε αυτήν την παρτίδα αναμετρώνται ένας ναζί αξιωματικός και ένας Εβραίος όμηρος!

       Η ιδέα δεν είναι πρωτόλεια: Την έχουμε συναντήσει παλιότερα στο μυθιστόρημα του Πάολο Μάουρεσινγκ "Η Βαριάντα Του Λίνεμπουργκ", όπου ο Εβραίος σκακιστής "Ταμπόρι" παίζει στο Μπέργκεν Μπέλσεν σκάκι με τον Γερμανό αξιωματικό των Ες Ες, "Ντίτερ Φις"-γεγονός που συνδέεται εφιαλτικά με μια δολοφονία 20 χρόνια μετά!
Το βιβλίο του Ιταλού είναι ένα υποβλητικότατο θρίλερ που σα γρίφος οδηγεί στη Νέμεση.
Ο Αμερικάνος Ντόνοχιου, από την άλλη, μεταφέρει το σκηνικό του δράματος στο Άουσβιτς και ξεδιπλώνει αυτήν την ιδέα σε ένα πλαίσιο ιστορικό και βαθιά ανθρωπιστικό- ευθέως στον αντίποδα της Βαριάντας Του Λίνεμπουργκ.
Ζητούμενο στο "Ρουά Ματ" του Ντόνοχιου είναι η αυτογνωσία κι η συγχώρεση!
Η δικαίωση των ηρώων δεν έρχεται με την εκδίκηση αλλά με την ελευθερία.
Η ψυχολογική αυτή διαδρομή, διαποτισμένη από σκακιστικούς συμβολισμούς και την εβραϊκή παράδοση της Καμπάλα, παραλληλίζεται με σκακιστική παρτίδα και οι διαφορες εκφάνσεις της -κεφάλαια- δανείζονται τον τίτλο τους από σκακιστικές κινήσεις κι επώνυμες βαριάντες!
Το αξιοσημείωτο εδώ όμως είναι ότι εν αντιθέσει με τα προγενέστερα κοινωνικά σκακιστικά μυθιστορήματα,εδώ καταλύεται η μοναχικότητα του σκακιστή!!
Πρώτη φορά σε αντίστοιχο έργο έναντι του σκακιού προτάσσεται ο Άνθρωπος.
Το βιβλίο του Ντονοχιου δεν ενδίδει στην γοητευτική "παθολογία"του σκακιού ,αλλά ζητά να τη "θεραπεύσει"...
           Το σκάκι γίνεται ένα όχημα αντίστασης, σημείο αναστοχασμού και τόπος "συνάντησης"!
Η ιερή μυσταγωγία ουσιαστικά δε συντελείται στη σκακιέρα ή στον νου, αλλά στην καρδιά.
Είναι μια επώδυνη διαδικασία που απαιτεί χρόνο να ωριμάσει κι ο συγγραφέας τον παρέχει στους ήρωές του, ώσπου γίνεται βίωμα και για τον ίδιο τον αναγνώστη.
Το Ρουά Ματ του Ντόνοχιου ανήκει στα λίγα σκακιστικά μυθιστορήματα που -κατά την άποψή μου- αγγίζουν τους λάτρεις του σκακιού,αλλά ταυτόχρονα μπορούν να συγκινήσουν το ευρύ κοινό, γιατί είναι ανθρωποκεντρικό και δεν προϋποθέτει αυτό το ιδιαίτερο πάθος με το σκάκι, που χρειάζεται για άλλα του είδους.  

Εδώ στο προσκήνιο, έρχεται αφοπλιστικά η ανδρική φιλία, αυτή που ανθεί κάτι ατμοσφαιρικές βραδιές με ουίσκι και εξομολογήσεις de profundis , όπως μόνο μεταξύ ανδρών μπορεί να γίνει...
Στο Ρουά Ματ αποδίδεται πλήρως η ιδιαίτερη θαλπωρή της φιλίας αυτής, "πάνω στη σκακιέρα της μνήμης, που βοηθά του ήρωες να φτάσουν στην αυτογνωσία και την άφεση-όπως σε κείνη την αλησμόνητη διαφήμιση γνωστού ποτού:
Το δράμα του μυθιστορήματος ξετυλίγεται σε δύο χρονικά επίπεδα.
Το πρώτο είναι η ζωή στο Άουσβιτς την τελευταία τριετία του Πολέμου, και το δεύτερο είναι ένα σκακιστικό τουρνουά στο Άμστερνταμ του 1962.
Έχουμε εναλλαγές στους χρόνους αφήγησης, άρτια σκηνοθετημένες, που συμπληρώνουν την ιστορία μας σαν παζλ...
Σε αυτό συμβάλλει κι η άρτια γλώσσα που ρέει άνετα και οι καλά ιχνηλατημένοι χαρακτήρες.
Τα στιγμιότυπα του στρατοπέδου συγκέντρωσης αποδίδουν παραστατικά και με ιστορική ακρίβεια τις συνθήκες εξαθλίωσης και τις πράξεις θηριωδίας που υπέστησαν οι όμηροι, με κεντρικό πρόσωπο τον Εμίλ Κλεμάν που σταδιακά τα χάνει όλα, ώσπου ένα καπρίτσιο τού επιφυλάσσει την πιο μοιραία συνάντηση, εκείνη με τον παράξενο ναζί αξιωματικό... 

Ο Πάουλ Μάισνερ είναι ο κινητήριος μοχλός και ο αρχικός πόλος της μοιραίας αναμέτρησης, ένας χαρακτήρας άκρως ενδιαφέρων, ένα πεδίο, όπου μάχωνται η αποκτήνωση και η ακεραιότητα.
Γύρω από τους δυο, άλλοι εξίσου ενδιαφέροντες "ανθρωπότυποι".
          Η σύμπτωση ή "θεία πρόνοια" 20 χρόνια μετά θα έρθει να απαλύνει και να επουλώσει τις πληγές όλων, όχι μέσα από κάποιον ατομικής φύσης διαλογισμό ,αλλά μέσα από τη συναναστροφή:
Το μέγα ζητούμενο στο "Ρουά Ματ" είναι το Αντάμωμα με τον Άλλον.
Οι ήρωες ξεπερνούν με τον μονισμό του θηρίου, οπου τους έχει καταδικάσει ένα αιματοβαμμένο χθες, μέσα από τη συντροφικότητα.
Ένοχοι,και θύτες όλοι εξομολογούνται τα πάθη της ψυχής τους κάτω από το πετραχήλι της φιλίας.
        Για τον κεντρικό μας χαρακτήρα υπάρχει ένα επιπρόσθετο εμπόδιο- αυτό μιας πράδοξης "έπαρσης":
         Ο Εμίλ μέσα από τη μόνωση του σκακιστή κρύβεται για χρόνια από την ίδια την αλήθεια κι η σκακιέρα γίνεται προστατευτική κάψουλα, πεδίο όπου το μίσος του μπορεί να μετουσιώνεται σε νίκη κι αναγνώριση.
Μέσα από το σκάκι είναι ο Ισχυρός και μέσα από την επικράτηση ξορκίζει την ισοπέδωση που γνώρισε ως όμηρος των ναζί.
Μέχρι τη μεγάλη συνάντηση, ο φημισμένος σκακιστής Εμίλ Κλεμάν- υποψήφιος για τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή- είναι ο Ανίκητος νικημένος...
Στη φιλία αυτή, ο Εμίλ θα ανακαλύψει πως νίκη είναι μερικές φορές και να παραχωρείς την υπεροχή σου, να προσφέρεσαι στον άλλον!
Αυτό θα σηματοδοτήσει το τέλος μιας παρτίδας που απαίτησε 20 χρόνια για να ολοκληρωθεί και "νικητή" θα αναδείξει την ανθρωπιά και την άφεση ως ηθικούς αναμορφωτές του Προσώπου (όπως αυτό ορίζεται  στη Θεολογία και στην επιστήμη της Ψυχολογίας.)
Στο ΡΟΥΑ ΜΑΤ διαγράφεται μια διαδομή ανακάλυψης κι αποδοχής του εαυτόυ μας- ένός εαυτού που δεν έχει ανάγκη έναν πολέμιο για να υπάρχει ετερόφωτα.
Είναι πια ένας εαυτός που αυτάρκης μπορεί να δίνεται στον "πλησίον", συμπονώντας τον άλλοτε εχθρό του.
Με αυτόν τον τρόπο ο Ψυχίατρος συγγραφέας θεολογέι εξαίσια κι οι ήρωές του συναντώνται κάτω από τον Εσταυρωμένο στην καμαρούλα του Ιερέα...

Μια μοναδική ιστορία με όρους σκακιστικής παρτίδας που όμως δεν εγκλωβίζεται στη "δυναστεία των πιονιών", αλλά αναζητά την "Ψυχή" πίσω από τα χέρια που τα κινούν!
Το Ρουά Ματ είναι ένα από τα πιο συγκινητικά βιβλία για τη φιλία και σίγουρα θα σας κάνει να κλάψετε, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον σας ως το τέλος που απελευθερώνει ικανοποιώντας και το περί δικαίου αίσθημα...

Ικανοποιητική η μετάφραση μάς προσέφερε ένα κατατοπιστικότατο επίμετρο και χρήσιμες υποσημειώσεις που εμπλουτίζουν και τον γνωστικό ορίζοντα του αναγνώστη, μεταφέροντάς τον στο κλίμα του σκακιού και της Ιστορίας.
Σε επίπεδο λεπτομέρειας, ενδεχομένως ένας πιο πρωτότυπος τίτλος να ταίριαζε περισσότερο, καθώς ο συγκεκριμένος έχει χρησιμοποιηθεί για άλλο σκακιστικό μυθστόρημα που κινείται σε άλλο τέμπο.

Οσοι λάτρεις του σκακιού, της Ιστορίας και του...Ανθρώπου, ανακαλύψτε το Ρουά Ματ του Τζον Ντονοχιου, ένα από τα κορυφαία σκακιστικού περιεχομένου μυθιστορήματα που γράφτηκαν ποτέ!!!
Ισως και το πληρέστερο...

                                                        Eλισσάβετ-Μαρία Δ.

                                              ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο John Donoghue εργάστηκε στον τομέα της Ψυχικής Υγείας για πάνω από είκοσι χρόνια. Έχει γράψει πολυάριθμα άρθρα σχετικά με τη θεραπεία των ψυχικών νοσημάτων σε διάφορα ιατρικά περιοδικά. Είναι παντρεμένος και ζει στο Λίβερπουλ.

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

ΑΙΩΝΙΑ ΑΓΑΠΗ,Νερμιν Μπεζμεν

                                                      Αιώνια Αγάπη, Νερμίν Μπέζμεν
                                                 Είδος: Εποχής
                                                 Βαθμολογία: 8,5/10 
                                                    


ΤΙΤΛΟΣ                                       KURT SEYT & SHURA
ΑΡΧΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ                      ΤΟΥΡΚΙΚΑ
ΣΕΛΙΔΕΣ                                     640
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ                            ΡΕΝΑ ΧΑΤΧΟΥΤ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ      ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2015

Αγαπήθηκε σε πλήθος χωρών, καλύπτοντας δύο εποχές σταθμούς του 20ου αιώνα: Την ανατροπή του τσαρικού καθεστώτος στη Ρωσία και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Τουρκία.
Έγινε best seller στην Τουρκία ,χαρίζοντας από το 1994 αναγνώριση στην τότε 38χρονη συγγραφέα του,Νερμίν Μπεζμεν, που με αυτό το βιβλίο απέδωσε μυθιστορηματικά τη συναρπαστική ζωή του παππού της...
Αποκορύφωμα της επιτυχίας  ήταν η απόδοση του σε δημοφιλή τηλεοπτική σειρά.
Ένα είναι σίγουρο:
Η  "Αιώνια Αγάπη" σαγηνεύει καθώς διασχίζει τους αιώνες και οι εκδόσεις Ωκεανίδα μας παρασέρνουν στο ταξίδι της.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Κουρτ Σεγίτ είναι μουσουλμάνος της Κριμαίας που υπηρετεί ως στρατιωτικός ακόλουθος του Τσάρου Νικόλαου Β' κι απολαμβάνει την τρυφηλή ζωή στην ονειρική Ρωσία των αντιθέσεων με τα κουδουνάκια από τις τρόικες να τραγουδούν απαλά στο χιόνι...
Σε μια χοροεσπερίδα υπό τους ήχους του Τσαικόφσκι, συναντά τη 16χρονη Σούρα μια ορθόδοξη Ρωσίδα καλλονή,και ανάμεσα τους γεννιέται ένα φλογερό ατόφιο αίσθημα.
Παρά τις θρησκευτικές τους διαφορές και την έκλυτη ζωή του φέρελπι λοχαγού, η αγάπη αυτή θα θεριέψει μέσα στα δύσκολα χρόνια του Α Παγκοσμίου Πολέμου και θα είναι το μόνο αντίβαρο όταν ο αλλοτινός κόσμος της ξεγνοιασιάς θα ανατραπεί από τον άνεμο της Ρώσικης Επανάστασης.

Η Σούρα και ο Σεγίτ- αν και αθώοι- θα έρθουν αντιμέτωποι με το μίσος, και την απώλεια. 
Κυνηγημένοι από τους μπολσεβίκους, ως μέλη της αριστοκρατίας, που για αιώνες καταδυνάστευε τον φτωχό λαό, θα καταφύγουν στην Κωνσταντινούπολη για να σώσουν τη ζωή τους...
Εκεί θα αντιμετωπίσουν την πρόκληση της φτώχειας και της νοσταλγίας για εκείνα που έχασαν.
Παράλληλα θα αναδυθούν απειλητικές οι αδυναμίες τους, διαφορές τους και το θρησκευτικό τους χάσμα...
Θα κατορθώσει η αγάπη τους να επιβιώσει;


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Οπως μαρτυρά ο τίτλος και το ονειρικό εξώφυλλο, η Αιώνια Αγάπη συνιστά ένα αυθεντικό ρομάντζο εποχής, από τα καλύτερα του είδους.
Σε αυτό συνυπάρχουν αρμονικά η Ιστορία, η Παράδοση και Έρωτας στη διττή- τη λυρική και συνάμα την αισθησιακή του- διάσταση.
Το τρίπτυχο αυτό συνθέτει ένα καθηλωτικό σύνολο, που θα συγκινήσει τον αναγνώστη σεργιανώντας τον σε μια "συναρπαστική" περίοδο της Ιστορίας.
Ένα βιβλίο με ζωηρή εικονοπλασία,παραστατικές αλλά όχι κουραστικές περιγραφές και συναισθηματικές διακυμάνσεις.
Είναι σαφές ότι το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Τούρκος αξιωματικός Κουρτ Σεγίτ Εμίνοφ.

Ξεκινώντας από μια φλογερή νύχτα του ονείρου, ανάμεσα σε πλουμιστά φορέματα ,μεθυστικά αρώματα και μελωδίες ,το βιβλίο μας αρπάζει σε μια δίνη συναισθημάτων και εικόνων από ένα  κόσμο "παραμυθένιο"και κρυστάλλινο, που σήμερα απολαμβάνουμε σε ακριβούς πίνακες ζωγραφικής.
Στιγμιότυπα ενός έρωτα αναδυόμενου μέσα από τη Μουσική και τις νιφάδες του ρώσικου χειμώνα-ισορροπούν ανάμεσα στον λυρισμό και στη ρεαλιστική παρουσίαση. 
Παρόλο τον συντηρητισμό της εποχής υπάρχει μια τόλμη που ποτέ όμως δεν ολισθαινει στην ωμότητα.
Εξαίσια σφυρηλατείται η αντίθεση ανάμεσα στην παιδούλα Σούρα και τον έμπειρο αξιωματικο Κουρ Σεγίτ.

Κατόπιν, η ροή διακόπτεται και ανατρέχουμε στο παιδικό παρελθόν του μικρού Τουρκορώσου Σεγίτ.
Μέσα από την οικογένεια Εμίνοφ, μάς παρουσιάζεται η ζωή των Μουσουλμάνων της Κριμαίας.
Εδώ, μάς παρατίθενται ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία σχετικά με το μουσουλμανικό στοιχείο της Ρωσίας,που διαφωτίζουν χωρίς να κουράζουν.
Αν και ιδωμένες από μια φιλοτουρκική σκοπιά ,οι ιστορικές αναφορές συνοψίζουν τους σημαντικότερους σταθμούς στις ρωσοτουρκικές σχέσεις των τελευταίων τριών αιώνων.
        Σε επίπεδο καθημερινότητας των απλών ανθρώπων απολαμβάνουμε τα ήθη, στιγμιότυπα  ενηλικίωσης, στιγμές οικογενειακής ζωής που ξετυλίγουν μια αλλότρια εθιμοτυπία κι έναν κόσμο πρωτόγνωρο.
Ένα στοιχείο που επιτείνει τη συγκίνηση είναι οι ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί ειδικότερα μεταξύ πατέρα και γιου.
        Μέσα από τον εκκολαπτόμενο πια αξιωματικό Κουρτ Σεγίτ ,ανακαλύπτουμε τους κώδικες της στρατιωτικής ζωής και γνωρίζουμε τους περιβόητους Ουσάρους του Τσάρου,ενόσο περιηγούμαστε στην πολυτέλεια των Ανακτόρων και "αγγίζουμε" σκαλιστά κειμήλια με μακραίωνη παράδοση.

Η πορεία των ηρώων ακολουθεί τις θύελλες της Ιστορίας.
         Η Ματωμένη Κυριακή του 1905 γίνεται προπομπός όσων περιμένουν τους εκπροσώπους της παλίας τάξης στο όνομα ενός δίκαιου ξεσηκωμού των εξαθλιωμένων,  και την παρακολουθούμε μέσα από τα μάτια των νεαρών ουσάρων.
Είναι εκείνοι που όταν ξεσπάσει η Επανάσταση των μπολσεβίκων ,θα βρεθούν διωγμένοι -και φτωχοί με τη σειρά τους- παρακολουθώντας όλες τις σταθερές τους να εκριζώνονται βίαια και την πατρίδα που αγάπησαν ,να τους αποδιώχνει με μίσος.
Τα γεγονότα της Οκτωβριανής Επανάστασης ειναι δοσμένα μέσα από την οπτική της τσαρικής Αυλής όπου ανήκει ο ήρωάς μας και η εμπάθεια είναι εμφανέστατη, υπερβαίνοιντας και την ατομική τραγωδία του Σεγίτ και την δικαιολογημένη επίκριση στα έκτροπα που σημειώθηκαν..
Η συγγραφέας,δηλαδή, παρουσιάζει τους επαναστάτες ανεξαιρέτως ως θρασύδειλα κι αιμοδιψή κτήνη, ως άρπαγες ,παραβλέποντας το γεγονός πως αυτοί οι ξεσηκωμένοι άνθρωποι ήταν απλά ο εξαθλιωμένος λαός που η αριστοκρατία εκμεταλλευόταν ασύστολα για αιώνες και τα είχε χάσει όλα πια.
Εγκληματίας είναι αυτός που δεν αντέχει να δουλεύει σα σκλάβος και να του στερούν το δικαίωμα στο ψωμί και στη ζωή, ή εκείνοι που του το στερούν αυθαίρετα, καλοπερνώντας εις βάρος του;
Επίσης η εκστρατεία στην Κριμαία, γενέτειρα του Σεγίτ, παρουσιάζεται ως ύστατη "ηρωική" αντίσταση υπέρ βωμών και εστιών των τσαρικών, και αποσιωπάται ότι σηματοδότησε μια ξένη επέμβαση στα εσωτερικά της Ρωσίας (Άγγλογάλλοι -ακόμη και σώμα από την Ελλάδα εναντίον των "μπολσεβίκων"), προς καταστολή του λαϊκού ξεσηκωμού. 

Παρόλαυτα σύντομα η ιστορία μας μάς παρασέρνει στις ατομικές αγωνίες των ηρώων και παρακάμπτουμε την υποκειμενικότητα αυτή.
Η μοίρα,λοιπόν, θα ενώσει ξανά απρόσμενα τη Σούρα που επανεμφανίζεται και τον Σεγίτ, μέσα στη φρίκη και το αίμα- κι έκτοτε παρακολουθούμε με αγωνία τον εκπατρισμό δύο ανθρώπων που ο έρωτας τους παραμένει συνδετικός κρίκος με όσα κάποτε αγάπησαν κι έχασαν.

Η ζωή στην σαγηνευτική Κωνσταντινούπολη αναδεικνύει αδυναμίες και απομυθοποιεί το εξιδανικευμένο αίσθημα συμβάλλοντας στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων.
Αναδεικνύεται η τούρκικη καταγωγή και ερχόμαστε σε επαφή με την εμβληματικότερη προσωπικότητα της σύγχρονης τούρκικης Ιστορίας ,τον Μουσταφά Κεμαλ.
Προσπεράστε την υπερβολική αναφορά της Μπεζμέν, όπου παραλληλίζεται η εχθρότητα του σταλινικού καθεστώτος προς το τουρκικό στοιχείο με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων!
Δείξτε κατανόηση που, την ίδια στιγμή, αποσιωπώνται τα γενοκτονικής υφής εγκλήματα των κεμαλικών ορδών εις βάρος των άμαχων Ελλήνων κ Αρμενίων 

Αυτές οι μικρές αδυναμίες που είναι αναμενόμενος λόγω εθνικότητας της συγγραφέως δεν αναιρούν καθόλου τη συνολική γοητεία της ιστορίας μας και το πλεονέκτημά της που είναι ο άρτια ιχνηλατημένος πρωταγωνιστής της και τα δυνατά αισθήματα! 
Στο τρίτο αυτό μέρος, η Σούρα κι ο Σεγίτ "ενηλικιώνονται", καθώς πρέπει να αγωνιστούν για την επιβίωσή τους και αντιμετωπίζουν διλήμματα ζωής: 
Βιώνουμε τη μετέωρη ψυχολογία του φυγάδα που ταλαντεύεται ανάμεσα σε δύο πατρίδες-"ξένος" και στις δυο. Η ψυχή του Σεγίτ γίνεται ένα τραγικό πεδίο σύγκρουσης δύο κόσμων:
Του αλλοτινού ,ξέγνοιαστου και ηδυπαθή και τουσυντηρητικού κόσμου που επιτάσσει το αίμα κι η πατρογονική παράδοση...
Η πάλη είναι συγκλονιστική και μέχρι το τέλος μας επιφυλάσσει ατόφια συγκίνηση σε ένα φινάλε που αποδεικνύει πως η Αγάπη Είναι Αιώνια ακόμη κι αν στο ονομά της αρνηθείς εκείνο που πιότερο αγάπησες.

Ένα βιβλίο που θα σας ταξιδέψει στη  Ιστορία και στον έρωτα.
Ανακαλύψτε το όπωσδηποτε κι αφήστε να σας συγκινήσει και να σας σεργιανίσει στη μαγεία ενός εκθαμβωτικού κόσμου, που χάθηκε ανεπιστρεπτί.













                       

"Τηλέμαχος", O Άγγελος κι ο φύλακάς του

                                           Ο Άγγελος κι Ο Φύλακάς του, "Τηλέμαχος"
                                                   Είδος: Kοινωνικό
                                                   Βαθμολογία: 10/10
                       
                                     

Προ ολίγων ημερών αξιώθηκα μια από τις μεγαλύτερες χαρές που μπορεί να φανταστεί ένας βιβλίοφιλος:
Ανάμεσα στα πολυδιαφημισμένα, κοινότυπα βιβλία και τα θορυβώδη best sellers, ήρθε στα χέρια μου ένα σπάνιο, μικρό διαμαντάκι από τον ανεξερεύνητο κόσμο των ιδιωτικών εκδόσεων. 
Το βιβλίο έχει τον τίτλο "Ο Φύλακας κι Ο Άγγελός Του" κι είναι ένα άκρως συγκινητικό μυθιστόρημα που αφοπλίζει τον αναγνώστη με τη μεστότητά του.
Αποτελεί το δεύτερο μυθιστόρημα του συγγραφέα που υπογράφει ως "Τηλέμαχος" και μας συστήθηκε με τα "Ρόδοπέταλα Σε Μια Επανάσταση" από τις εκδόσεις Ιβίσκος.
            Το δεύτερο αυτό έργο του επιβεβαιώνει περίτρανα πως ο "Τηλέμαχος" είναι μια αξιοπρόσεκτη πένα γεμάτη συναισθηματικό βάθος και ουσία, που έχει να προσφέρει πολλά στη Λογοτεχνία μας.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ (ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ)
Ένας ψυχικά διαταραγμένος νεαρός αστυνομικός με άσχημο παρελθόν 
προσπαθεί να δώσει άσυλο σε ένα κακοποιημένο κορίτσι από ξένη χώρα.
Δυο τόσο διαφορετικοί κόσμοι έρχονται σε επαφή, 
καθώς σκιές του παρελθόντος... παραμονεύουν.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ένα από τα συγκινητικά και δυνατά μυθιστορήματα που έπεσαν στα χέρια μου, "ο Άγγελος κι ο φύλακάς του" συνδυάζει πρωτόλεια τρυφερότητα, δράση κι αγωνία ως την τελευταία σελίδα με έναν τρόπο σκληρό,και ιδότυπα λυρικό- τόσο ωραία αντιφατικό!
       Έργο ατμοσφαιρικό, που μες την απλότητά του,θα συγκλονίσει τον αναγνώστη.

Η αρχική έμπνευση καθεαυτή είναι πολύ δυνατή, κεντρίζοντάς σε να ανακαλύψεις ...επιτακτικά αυτόν τον ιδιαίτερο δεσμό ανάμεσα σε δυο τόσο αντίθετες φιγούρες:
Μια άγουρη παιδούλα που της άρπαξαν βίαια την παιδικότητά 
κι έναν αστυνομικό, που παλεύει τους προσωπικούς του δαίμονες:
Ένα κορίτσι που -θα 'πρεπε να -παίζει με κούκλες, τούλια και πουέντ κι έναν άντρα που "παίζει με τα όπλα και τον θάνατο"...
            Αυτή η ιδέα  είναι δοσμένη σε λόγο λιτό, χωρίς περίτεχνα λογοτεχνικά σχήματα- με "ρυθμό" και εικονοπλασία κινηματογραφική. 
Συναντάμε στιγμιότυπα της μέσης καθημερινότητας σε παραλληλία με τις δραματικές εξελίξεις. 
Η γλώσσα διαθέτει τη φυσικότητα του προφορικού λόγου-παρουσιάζοντας ενίοτε και μια "απενοχοποιημένη τραχύτητα"με κοφτές προτάσεις και καθημερινές εκφράσεις, ρέοντας άνετα και ξεκούραστα για τον αναγνώστη.

Η αφήγηση είναι δομημένη πάνω σε εναλλασσόμενους μονολόγους των τριών ηρώων(Ερμής- Ελσα- Κατερίνα), που επιταχύνουν τη δράση.
Καθένας γίνεται πρίσμα που διαθλά από τη δική του πλευρά την αλήθεια, κι έτσι ο αναγνώστης έχει πλήρη εικόνα και άρτια ψυχογραφημένα τα πρόσωπα του "δράματος", καθώς και τις αντιδράσεις τους στα γεγονότα.
          Σε πολύ γρήγορους ρυθμούς μάς ξεδιπλώνονται περιστατικά, σκέψεις και ηθικά διλήμματα, καθώς ο ένας παίρνει τη σκυτάλη από τον άλλον.
Η χρονική ακολουθία είναι γραμμική , αλλά όχι μονότονη.
Ο συγγραφέας χειρίζεται άψογα τις υφολογικές διακυμάνσεις-σε αντιστοιχία με τους χαρακτήρες.Αυτήν την τεχνική την έχω συναντήσει και σε άλλα μυθιστορήματα πολύ διαφορετικής χροιάς όπως η "Επώνυμη" του Π. Χατζηστεφάνου ή ακόμη και στο Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι.

Μην ξεγελαστείτε πάντως, από το μικρό μέγεθος του έργου σε σύγκριση προς τα σύγχρονα μυθιστορήματα.Αυτό το φαινομενικά "μικρό" βιβλίο κυοφορεί ,στην πραγματικότητα, τρομακτικα συγκινησιακά φορτία.
.Είναι αυτή η αριστοτελική του περιεκτικότητα, όπου τίποτα δε λείπει και τίποτα δεν περισσεύει.
Η αλήθεια των συναισθημάτων αναβλύζει αφτιασίδωτη. Δεν μπορείς να τής κρυφτείς.
Το βιβλίο έχει την αμεσότητα σφαίρας που στοχεύει κατευθείαν την καρδιά του αναγνώστη,αφήνοντας ανεξίτηλο το σημάδι του σε αυτή!

Απλό αλλά όχι απλοικό, "απτό", αλλά και βαθυστόχαστο, σκληρό και τρυφερό συνάμα,ο Άγγελος κι ο Φύλακάς Του είναι ένα βιβλίο που ισορροπεί επιδέξια στις αντιφάσεις του, συνθέτοντας μέσα από αυτές ένα αρμονικό σύνολο με την ηρακλέιτεια διαλεκτική των αντιθέτων!
        Η ίδια η κεντρική ιδέα άλλωστε, παρουσιάζοντας  στηρίζεται στην αρχετυπική συμπληρωματικότητα ανάμεσα στο Άρρεν και το Θήλυ,το παιδί και την ενηλικίωση, την κτηνωδία και τη στοργή, τον πόθο και την αγνότητα, τον Μονισμό και τη Δοτικότητα.

Στην ιστορία αυτή, ακροθιγώς προσεγγίζονται κοινωνικά ζητήματα, όπως η παιδική κακοποίηση,η απόδοση δικαιοσύνης, η εφηβεία, η φιλία.
Αν και γραμμένο από αντρική πένα ,η  γυναίκα στον" Άγγελο και τον Φύλακά του" έχει δεσπόζοντα ρόλο και προσλαμβάνει πολλαπλούς ρόλους:
Έτσι, προβάλλει στην πιο τραγική μα κι ονειρική της διάσταση ταυτόχρονα,μέσα από την κεντρική πρωταγωνίστρια.
Σφάγιο άφταιγο ,παιδί ανυποψίαστο με γυναικεία φύση κατακερματισμένη.
Αγριμάκι που βιώνει την ανασυναρμολόγηση της γυναικείας του υπόστασης μέσα από την ανεξήγητη στοργή ενός θλιμμένου νέου άντρα.
Ομορφιά εξιδανικευμένη- παιδικότητα κι αφύπνιση.
Diana -Venus σε ένα κοινό μοτίβο.
         Στο έργο πάντως, συναντάμε τη γυναίκα και στην αισθησιακή της μορφή, αλλά και ως καρτερική παραστάτιδα, γνωστική φίλη...
Ο ερωτισμός διάχυτος κλιμακώνεται από τη φαντασίωση και τον ανομολόγητο πόθο, μέχρι την ευγενέστερη εκδοχή του.

Ο τίτλος - από τους πιο εύστοχους- ήδη θέτει το κεντρικό υπαρξιακο ζητούμενο του βιβλίου.
Αποτελέι παραλλαγή ενός όρου της ορθόδοξης παράδοσης του "φύλακα αγγέλου", που αναλογεί σε κάθε ψυχή:
Το βιβλίο όμως τον απαλλάσσει της θεολογικής του διάστασης, σηματοδοτώντας αντιστροφή των ρόλων.
Ο Άγγελος κι ο Φύλακάς του ,λοιπόν...
         Εδώ είναι ο άνθρωπος- ο ίσως εκπεσών- που πασχίζει να προστατεύσει τον "άγγελο",δηλαδή, στην ουσία, να διασώσει την αθωότητά του, την καθαρότητα της ψυχής, που ένας άγριος κόσμος ζητά να κατασπαράξει,χωρίς οίκτο.
Για να το καταφέρει όμως πρώτα από όλα πρέπει να υπερβεί το θηρίο μέσα του.
Να ξεπεράσει τα ατομικά του τείχη, που καβάφικα περιβάλλουν τον εύθραυστο κόσμο του.
Αυτός ο δρόμος περνά, μέσα από την έγνοια ενός άλλου πλάσματος, πιο αδύναμου.
Ο Αριστοτέλης ορίζει πως για να ζει κάποιος μόνος του-αντι-κοινωνικός, είναι η θηρίο ή θεός.
Ο Ντοστογιέφσκι συμπλέοντας με αυτό, ορίζει ως κόλαση το να μη βιώνεις την αγάπη.
Κάτι σαν τη βασανιστική μόνωση του ήρωά μας δηλαδή...
Μέσα από την προσφορά του εαυτού του, λοιπόν, εκείνος από "θηρίο" εξανθρωπίζεται για να ατενίσει τελικά την "Ιδέα"(- κατά Πλάτωνα), τη "θέωση"- (κατά Αριστοτέλη,) ολοκληρώνοντας την κυκλική πορεία της ρήσης του Σταγειρίτη.
Είναι όμως μια αμφίδρομη σχέση.
Ένας "κολασμένος" που εξαγνίζεται μέσα από την παρουσία ενός μικρού "αγγέλου", τον οποίο με τη σειρά του αυτός διασώζει από την κόλαση,δίνοντας ξανά πνοή στα "φτερά του"...

Τελικά ποιος είναι ο άγγελος και ποιος ο φύλακας;
Ποιος είναι ο άγγελος, αν όχι εκείνος που ανυψώθηκε και αναμετρήθηκε με το Αγαθό και το Τίμημά του;

Ο Άγγελος κι ο Φύλακάς του είναι ένα βιβλίο που το σκέφτεσαι πολύ μετά αφότου το τελειώσεις.
Αισθητικά, το μικρών διαστάσεων βιβλίο με το σκληρό εξώφυλλο και την υποβλητική εικόνα στο εξώφυλλο αποδεικνύει πως κι η καθεαυτή έκδοση ενός βιβλίου μπορεί να είναι μια μορφή Τέχνης.
Ένα όμορφο κομψοτέχνημα,για το οποίο ο συγγραφέας του αξίζει να είναι περήφανος.

Για όλα αυτά ο Άγγελος κι ο Φύλακάς του" είναι ένα μυθιστόρημα που αξίζει να αναζητήσετε και να ζήσετε μια εμπειρία ψυχής, που δε θα ξεχάσετε ποτέ.




                                                  

Γιώτα Παπαδημακοπουλου, Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς

                            Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς, Γιώτα Παπαδημακοπουλου
                                                    Είδος: Αισθηματικό-Κοινωνικό
                                                     Βαθμολογία: 10/10

Εκδόσεις                       ΜΑΤΙ
Αριθμός Σελίδων           532
Επιμέλεια                       Μιαούλη Έλενη , Σάββας Προβατίδης
Χρονολογία Έκδοσης    Μάιος 2015



Η γνωστή διαδικτυακή βιβλιοκριτικός Γιώτα Παπαδημακοπούλου, μέσα από τη συγγραφική της ιδιότητα επανέρχεται με ένα από τα πιο όμορφα- και τολμηρά συνάμα- αισθηματικά βιβλία των τελευταίων χρόνων από τις εκδόσεις Μάτι. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί από όλους μας για να ανακαλύψουμε πόσο θαυμαστή γίνεται η ζωή ,"Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς"!


ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Ιόλη, κόρη ενός γνωστού μεγαλοδικηγόρου είναι τελειόφοιτη της Νομικής και μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στις σπουδές της και στους αγαπημένους της φίλους...
Μια μέρα,την προσοχή της τραβάει η φιγούρα ενός μοναχικού νεαρού άνδρα που συναντά στη Σχολή της.
Έκτοτε η μελαγχολική μορφή του της γίνεται εμμονή και τελίκά κατορθώνει να τον γνωρίσει.
Ο Στέφανος δε μένει ασυγκίνητος από κείνη , όμως κατατρύχεται από τον δικό του "τρομακτικό δαίμονα".
Η Ιόλη με περίσσιο θάρρος και όπλο την άμετρη αγάπη της θα του ξαναδώσει την ελπίδα και θα πολεμήσει στο πλάι του.
Ενωμένοι θα δουν μια κοινωνία να ορθώνεται εχθρική απέναντί τους, κλείνοντας τις πόρτες και πληγώνοντας τα ευγενικά του όνειρα...
Στη διαδρομή τους ,όμως, θα βρουν απροσδόκητους συμπαραστάτες και θα διαπιστώσουν πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο "Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς"!...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Πόσο ευλογημένη νιώθω ως αναγνώστρια που έζησα αυτήν την αναγνωστική αλλά πρωτίστως συναισθηματική εμπειρία!
Είναι η πρώτη ,ενστικτώδης σκέψη που μού έρχεται στον νου μετά το τέλος αυτού του μυθιστορήματος:
Το "Όταν Ξέρεις Να Αγαπάςείναι κάτι παραπάνω από μια ρομαντική ιστορία-όσο κι αν αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετα γοητευτικό.
Το βιβλίο της Γιώτας Παπαδημακοπούλου είναι ένα πρωτοπόρο και "γενναίο" κοινωνικό βιβλίο, που δεν μπορείς- και δεν "πρέπει"- να το ξεχάσεις με τίποτα!
Με αυτό, η συγγραφέας δείχνει ότι έχει διανύσει μια τεράστια, σχεδόν χαώδη απόσταση από τα προηγούμενα λίγο "άγουρα" βιβλία της και αποδεικνύεται μια δημιουργός ευαίσθητη και κοινωνικά αφυπνισμένη!
       Επιτέλους, ένα διαφορετικό αισθηματικό μυθιστόρημα που διεισδύει στην ουσία της Αγάπης και δεν αναλίσκεται σε φτηνούς εντυπωσιασμούς!

Το "Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς",λοιπόν, τολμά να αναμετρηθεί με ένα ζήτημα φλέγον που η κοινωνία μας επιμένει εγκληματικά να αντιμετωπίζει ως ταμπού και μια κοινωνική ομάδα που αδίκως παραμερίζεται -αν όχι δαιμονοποιείται άδικα!
Πρόκειται για την ευάλωτη κατηγορία των οροθετικών, που πέρα από τον προσωπικό τους ανήφορο καλούνται να αντιμετωπίσουν την προκατάληψη, τον φόβο και την περιφρόνηση.To θέμα αυτό έρχεται στο προσκήνιο μέσα από έναν συγκλονιστικό έρωτα.

Η ηρωίδα μας, λοιπόν, η Ιόλη, ένα κορίτσι καλόκαρδο και ως τότε ξέγνοιαστο καλείται να αναμετρηθεί με την τρομερή αποκάλυψη ότι ο άντρας που αγαπά είναι φορέας του HIV.
Δίλημμα συντριπτικό και αμετάκλητο, από εκείνα που φέρνουν τον άνθρωπο σε ένα οριακό, υπαρξιακό σταυροδρόμι, ανάμεσα στη διάσωση της βολής του και στην απόλυτη αυτοπροσφορά, που ελευθερώνει!

Από την απαρχή της,μας συγκινεί αυτή ρομαντική  γνωριμία ανάμεσα στην ευαίσθητη Ιόλη και τον μυστηριώδη, θλιμμένο άγνωστο...
Η συνέχεια μας επιφυλάσσει μια συγκλονιστική συναισθηματική δίνη, που μας απορροφά στον μέγιστο βαθμό...
Με γλώσσα απλή, που ρέει, παραστατικούς διαλόγους και στοχευμένη απόδοση κάθε ψυχολογικής διακύμανσης των ηρώων ,η Γιώτα Παπαδημακοπούλου χαρτογραφεί βήμα- βήμα μια σχέση δύσκολη, μαζί και δυνατή από αυτές που ταξιδεύουν την ψυχή και αναμορφώνουν ολόκληρη την στάση ζωής!
Η αληθοφάνεια των χαρακτήρων και των καταστάσεων του δεν αναιρεί το αμείωτο ενδιαφέρον και την απαραίτητη μυθιστορηματική "πινελιά" που επιτείνει τη συγκίνηση!Οι ανατροπές παραμένουν μέχρι το επιδέξια "σκηνοθετημένο" τέλος του.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ζήτημα των οροθετικών θίγεται στη λογοτεχνία.'
Σε αυτόν τον τομέα έχουμε το πρωτοπόριακό για την εποχή του κοινωνικό μυθιστόρημα της Λίτσας Ψαραύτη "Το Αυγό Της Έχιδνας",που κυκλοφόρησε μέσα της δεκαετίας του '90
Ήταν ένα οδοιπορικό ενός νεαρού-συνώνυμου προς της Γιώτας- που από μια επιπολαιότητα κολλάει τον ιό.Εκεί, παρακολουθούμε τη διαδρομή αποδοχής της νέας κατάστασης και την απόφασή του να αντιμετωπίσει τη μεγάλη Μάχη με διακριτική συνοδοιπόρο την εφηβική του αγάπη (Σε αυτό το σημείο αναρωτήθηκα... τι σόι λογοτεχνική κατάρα κατατρέχει τους Στέφανους και τους γράφει τέτοιο δύσβατο ριζικό!)
Αυτό το βιβλίο τότε είχε κάνει αίσθηση στο ανέτοιμο κοινό που δεν ήταν εξοικειωμένο με την πρωτόγνωρη ,"τρομερή ασθένεια", και εστίαζε στην ατομική ψυχολογία του φορέα.
          Ακολούθησε το επίσης ευρείας αποδοχής νεανικό Γεύση Πικραμύγδαλου του Μάνου Κοντολέοντα.

Κανένα τους, όμως δεν άγγιξε τα συναισθηματικά βάθη, που κατάφερε να φτάσει το "Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς"!
Έχουμε επίσης να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα νεανικής δροσιάς και συνάμα βαθιάς ωριμότητας.
        Με τόλμη κι ευαισθησία εδώ, η νεαρή συγγραφέας προσδιορίζει την ψυχολογία του ήρωά της μέσα από τη συνύπαρξη του με τους γύρω και ανατέμνει την αγάπη σε όλη της τη ματωμένη ομορφιά, σε όλη της την τραγικότητα...
Χωρίς να παράσχει υπερβολικές λεπτομέρειες , η ιστορία αυτή ενημερώνει το κοινό για τις πιο χρήσιμες αλήθειες γύρω από τη συγκεκριμένη ασθένεια , ανατρέποντας στερεότυπα χρόνων, που άδικα κατέστρεψαν τόσες ζωές. 

Η πορεία του Στέφανου και της Ιόλης εξελίσσεται με όλες της τις δυσκολίες, τις κρίσεις και τις άβολες στιγμές.
Τίποτα δεν εξωραΐζεται και καμιά παράμετρος δεν αποσιωπάται, με αποτέλεσμα να ιχνηλατούνται οι περισσότερες πλευρές της σκληρής συνύπαρξης με την ασθένεια και τους περιορισμούς της
Η συγγραφέας χειρίζεται αριστοτεχνικά την αλήθεια-με τόλμη μεν, χωρίς καμιά ωμότητα δε...
        Ώρες αδυναμίας αλλά κι άμετρου μεγαλείου, με την αγάπη μόνο όπλο απέναντι σε πλήθος εμποδίων ενδογενών και εξωγενών...
Και, μέσα σ'όλα, βλέπουμε την Ίόλη να ανάγεται σε προσωποποίηση της ανιδιοτέλειας και της αυταπάρνησης, όπως μόνο ένας γνήσιος ταγός της αγάπης μπορεί να είναι...
          Μια αγάπη που απαρνείται τα όποια προνόμιά της!
Μια αγάπη που σκύβει πάνω από τις πληγές, που δέχεται να γίνει κοινωνός τους,να λεκιαστεί από το "αίμα τους", αφού όπως σημειώνει αφοπλίστικά η Marguerite Yourcenar:"Δέν αγαπάμε αρκετά τους ανθρώπους , όταν δεν αγαπάμε την αθλιότητα , την ταπείνωση και τη δυστυχία τους..." 

Μέσα από αυτήν την υπέροχη αγάπη, αναδεικνύεται ένα ακόμη κρίσιμο κοινωνικό θέμα που είναι επιτακτική ανάγκη η κοινωνία να το επανεξετάσει και να  αναμορφώσει επειγόντως το νομοθετικό της πλαίσιο γύρω από αυτό.Είναι καλύτερο όμως να το ανακαλύψει μόνος του ο αναγνώστης!

Το "Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς" είναι ένα χορταστικό βιβλίο που όταν το τελειώσετε θα αισθανθείτε "πλούσιοι" ψυχικά και θα έχετε αποκτήσει κίνητρο να γίνετε καλύτεροι άνθρωποι!
         Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου πρέπει να είναι περήφανη που αυτό το βιβλίο φέρει τη δική της υπογραφή...Με αυτό το υποδειγματικό μυθιστόρημα η Γιώτα αποδεικνύει πως "Όταν Ξέρεις Να Αγαπάς" , γεννάς θαύματα κι αυτό ακριβώς είναι αυτό το βιβλίο -πρόκληση.
Μια ευχάριστη έκπληξη στα λογοτεχνικά δρώμενα της περσινής σεζόν κι ένα πολύτιμος συνοδοιπόρος "καρδιάς".
        Συγχαρητήρια στον εκδότη Σάββα Προβατίδη που είχε την οξυδέρκεια να αγκαλιάσει αυτήν την ιδέα και να προσφέρει μέσα από τον οίκο Μάτι ένα μυθιστόρημα από αυτά που έχει ανάγκη η κοινωνία για να την αφυπνίζουν και να τη στρέφουν σε ανώτερες αξίες χωρίς διδακτισμούς!

Οπωσδήποτε, ανακαλύψτε αυτήν την ιστορία έρωτα ,που μας μαθαίνει να αγαπάμε αληθινά και λυτρωτικά!