Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Όμηρος Αβρααμίδης,Με τα Μάτια της Ψυχής


                                       ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
                                                                                      Είδος : Aισθηματικό
                                                                                     Βαθμολoγία : 9/10(κάθε βιβλίο αξιολογείται με βάση την κατηγορία του)
                                                                              
                                                                                                                                                                
ΕκδότηςΩΚΕΑΝΙΔΑ
ΣειράΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Χρονολογία ΈκδοσηςΑπρίλιος 2000
Αριθμός σελίδων248
Διαστάσεις21x14
ΕπιμέλειαΜΠΟΥΚΑΛΑ ΑΡΕΤΗ
Κωδικός Πολιτείας4590-0231

Ένα από τα πιο συγκινητικά αισθηματικά μυθιστορήματα των τελευταίων ετών μας χάρισε το 2000 η πένα του Όμηρου Αβρααμίδη ,που αγαπήθηκε τόσο για την ευαισθησία που αποπνέουν όλα του τα έργα...

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η αναπηρία της Σεμίνας γίνεται αφορμή να τη βοηθήσει ο ντροπαλός Γρηγόρης και να γίνουν αχώριστοι....
            Η αγάπη του Γρήγορη τον οδηγεί όμως να εξαφανιστεί από τη ζωή της Σεμινας του, όταν εκείνη ανακτά το φως της και την ελπίδα μιας ανέμελης, πλούσιας ζωής,που ο ίδιος δεν μπορεί να της παρέχει, λόγω ενός φριχτού μυστικού.
          Η Σεμίνα, αν κι έχει "μεταμορφωθεί" πια σε μια αριστοκρατική, γοητευτική κοπέλα, με άφθονες πλέον, ευκαιρίες στη ζωή, διατηρεί την καρδιά της πάντοτε δοσμένη στον τρυφερό σύντροφο των "σκοτεινών" της ημερών και θα κάνει τα πάντα να τον ξαναφέρει κοντά της και να του χαρίσει το "φως"...



ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Πρόκειται για το πιο όμορφο από τα ούτως ή άλλως δυνατά αισθηματικά μυθιστορήματα του Όμηρου Αβρααμίδη!
Ένα συγκινητικό βιβλίο που ρέει ατόφιο συναίσθημα ενέχοντας παράλληλα σαφείς κοινωνικές προεκτάσεις!

Ίσως η ιστορία δεν επιφυλάσσει συνταρακτικές εκπλήξεις, ωστόσο ο τρόπος που είναι δοσμένη, πραγματικά ζεσταίνει την ψυχή μας, δημιουργώντας ένα συναισθηματικό δέσιμο με το ζευγάρι.
           Η διαδρομή του Γρηγόρη είναι ένας "γολγοθάς" που 
σίγουρα θα συγκινήσει και θα προβληματίσει τον αναγνώστη.
Όλα τα κεντρικά πρόσωπα του βιβλίου-από την εύθραυστη Σεμίνα ως την πληγωμένη Ελένη μαζί με τις αρετές τους παρουσιάζουν αδυναμίες και ανασφάλειες αναγνωρίσιμες λίγο-πολύ στο μέσο άνθρωπο!Αυτό εξασφαλίζει πλήρη τεκμηρίωση των αντιδράσεων τους και προσδίδει φυσικότητα στην εξέλιξη της ιστορίας.
Η γυναίκα στον Αβρααμίδη προβάλλει σε όλη της την ομορφιά, είτε ως στοργική, πανσεβάσμια μάνα, είτε ως βασανισμένη ύπαρξη και θύμα εκμετάλλευσης, είτε ως τρυφερή αγαπημένη.
Τα κοινωνικά ζητήματα που θίγονται ακροθιγώς είναι η ενδοοικογενειακή κακοποίηση, και η αναπηρία.
            Η κακοποίηση εδώ προβάλλει στην ειδεχθέστερη μορφή της -καταδεικνύοντας πόσο όλεθρο σκορπά στις ζωές των αθώων.Χαμηλόφωνα ο Αβραμίδης καταγγέλλει παράλληλα την συνένοχη σιωπή της κοινωνίας σε μια ανηφορική πορεία που ψάχνει τη λύτρωση.
           Η αναπηρία πάλι παρουσιάζεται από μια ψύχραιμη  σκοπιά χωρίς μελοδραματισμούς, αλλά και χωρίς ηρωοποιήσεις: Ο συγγραφέας δεν αποσιωπά τις ανασφάλειες και τις εσωτερικές συγκρούσεις, που αυτή μπορεί να επιφέρει.

Αυτό καθιστά πειστική τη διαδρομή της εύθραυστης Σεμίνας και τη μετεξέλιξη της σχέσης της με το Γρηγόρη όταν
οι όροι αντιστράφηκαν.

Προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον αυτή η μεταστροφή,όταν ο παράγοντας αναπηρία εξαλείφεται και αναδεικνύει το συναίσθημα που έδεσε το Γρηγόρη και τη Σεμίνα σε όλες του τις διαστάσεις-ακόμη και τις λιγότερο ιδανικές.
Μέσα από την ανατροπή αυτή αναδεικνύονται σε βάθος οι διαφορές αλλά και τα σημεία τομής των δύο ερωτευμένων, συνθέτοντας ένα από τα πλέον αληθοφανή ζευγάρια που συνάντησα τελευταία σε αισθηματικό βιβλίο!
Το δυνατότερο στοιχείο του βιβλίου είναι όμως, ο κεντρικός του χαρακτήρας, ο Γρηγόρης.
        Ο Γρηγόρης είναι ένας λαϊκός άνθρωπος- αξιαγάπητος και βασανισμένος.
      Η ξεχωριστή ψυχή του Γρηγόρη σκιαγραφείται πειστικά όχι μόνο από την αφήγηση,αλλά και μέσα από προσωπικούς "μονολόγους"στο ημερολόγιό του,περιλαμβάνοντας διαφωτιστικές αναδρομές στο παρελθόν του και στον τρόπο που μεγάλωσε στα χέρια της στοργικής μητέρας του.
         Συγγραφικά ο Γρηγόρης αποτελεί έναν αρκετά βαθύ χαρακτήρα, που εμπνέει βαθιά συμπόνια στον αναγνώστη με τις αντιξοότητες, που αντιμετώπισε από την παιδική του κιόλας ηλικία, και την ευαίσθητη ψυχή του.Παράλληλα κερδίζει το βαθύ θαυμασμό μας για το ηθικό ανάστημα που αντιπαρέταξε σε αυτές...Είναι ευτύχημα να συναντάς τέτοιες υπάρξεις σαν τον Γρηγόρη- ακόμη και μέσα σε ένα βιβλίο...

Μια φιγούρα που μέσα από τα ελλείμματά της κατάφερε να ενσαρκώσει την απόλυτη θυσία-και μάλιστα δύο φορές!- εκφράζοντας δυο διαφορετικές μορφές αγάπης-με το ίδιο πάντα μεγαλείο.

Ακριβώς αυτό άλλωστε είναι το απώτερο ζητούμενο του Αβρααμίδη σε όλα του τα βιβλία:O Άνθρωπος κι όσα νοηματοδοτούν τον αγώνα του στη ζωή όπως η Αξιοπρέπεια, η Αυταπάρνηση, η Συγχωρητικότητα! 
           Τα βιβλία του Όμηρου Αβρααμίδη ξεχωρίζουν, διότι αν και αυθεντικά ρομαντικές ιστορίες, δεν εγκλωβίζονται στο αισθησιασμό, αλλά ως απόηχο αφήνουν πάντα υψηλά ηθικά μηνύματα - με προεξάρχουσα την αγάπη.
Στα Μάτια της Ψυχής η Αγάπη κινείται σε διπλό άξονα.Αυτόν της Θυσίας και αυτόν της Συγχώρεσης-όλα με επίκεντρο το Γρηγόρη..
Αξίζει να επισημανθεί ως προς αυτό μια λεπτομέρεια:Μέσα από τα ημερολογιακά φλας μπακ, ο συγγραφέας τοποθετεί ένα περιστατικό,με τη μητέρα σε όλη της την ιερότητα:
Εκεί σαν σε παλιά παραβολή διδάσκόμαστε την Ανεξικακία τόσο τρυφερά, που πιστεύω το γλυκύτατο δίδαγμα θα με ακολουθεί σα βάλσαμο σε όλη μου τη ζωή...

Η λύση της πλοκής στα "Μάτια της Ψυχής" δεν επιφυλάσσει ιδιαίτερες εκπλήξεις, αλλά μεταφέρει μια πίστη στη ζωή και στην εσωτερική αξία του καθενός, που όλοι έχουμε ανάγκη αυτό το δύσκολο καιρό.

Ναι,είναι γεγονός πως το βιβλίο έχει μιαν εξαιρετικά απλή δομή και κομίζει μηνύματα πολύ βατά ,χωρίς ιδιαίτερες αναγνώσεις.
   Εντούτοις, αναδεικνύει αφοπλιστικά το μεγαλείο της αγάπης μέσα από καθημερινούς ανθρώπους, προβάλλοντας μια θυσία αθόρυβη, χωρίς να καταφεύγει στην εύκολη λύση μελοδραματικών εξάρσεων και εξιδανικευμένων χαρακτήρων!
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το μήνυμα του να μην ανυψώνεται στη σφαίρα του εξωπραγματικού ,αλλά να είναι ένα αίτημα-πρόκληση για τον καθένα μας να γίνει καλύτερος άνθρωπος.
Η παρώθηση να γίνουμε πιο γενναιόδωροι και πιο δοτικοί στην αγάπη μας άλλωστε,είναι το πλέον χρήσιμο μήνυμα που μπορεί να μεταφέρει ένα βιβλίο και ο Αβρααμιδης το πετυχαίνει απόλυτα.


Ανοίξτε λοιπόν,την Ψυχή" σας για να δείτε εκείνα που δε βλέπουν τα μάτια...


                                                             

                   

                  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ  
                                                     
                                                                                                                                                                                                                                                                                

Ο Όμηρος Αβραμίδης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1939. Σπούδασε ελληνική και γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία της Κύπρου. Το 1974-1975 σπούδασε εφαρμοσμένη γλωσσολογία στη Σορβόνη με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως μεταφραστής και επιμελητής βιβλίων και ως υπεύθυνος σύνταξης σε διάφορους εκδοτικούς οίκους. Η σημερινή του επαγγελματική δραστηριότητα περιλαμβάνει εκτός από τη μετάφραση και τη συγγραφή, και πρακτόρευση ξένων εκδοτικών οίκων στην Ελλάδα.Από το 2002 ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή.
Βιβλία

Το 1997 έγραψε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο . Ακολούθησαν έντεκα μυθιστορήματα και μια συλλογή διηγημάτων.
Τίτλος ΒιβλίουΕκδόσεις
Η κίτρινη σημαίαΩΚΕΑΝΙΔΑ
Ο δρόμος του φεγγαριούΩΚΕΑΝΙΔΑ
Με τα μάτια της ψυχήςΩΚΕΑΝΙΔΑ
Ακριβή κληρονομιάΩΚΕΑΝΙΔΑ
Άκου το τραγούδι της βροχήςΩΚΕΑΝΙΔΑ
Γιατί ΑλλάχΩΚΕΑΝΙΔΑ
Σαν ανοιξιάτικη μπόραΩΚΕΑΝΙΔΑ
Με τα φτερά της ΕλπίδαςΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ
Οι δρόμοι της καρδιάςΩΚΕΑΝΙΔΑ
Το τρίτο πρόσωποΩΚΕΑΝΙΔΑ
H αγάπη είναι το μυστικόΩΚΕΑΝΙΔΑ
Η δροσοσταλίδα της συγνώμηςΩΚΕΑΝΙΔΑ
Γύρισε σελίδαΔΙΟΠΤΡΑ
Διχασμένη αγάπηΔΙΟΠΤΡΑ
        Πηγή: Wikipedia          

1 σχόλιο:

  1. Επειτα απο πολλα πολλα βιβλια που εχω διαβασει πιστευω πως ειναι το πιο ομορφο και συγκινιτικο βιβλιο αν και πολυ απλα γραμμενο σου αφηνει πολλα μηνυματα..υπεροχος συγγραφεας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή