Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ, Οι Πολυθρόνες Των Δράκων

                                     Οι Πολυθρόνες Των Δράκων (Μικρή Τριλογία),
Χρυσηίδα Δημουλίδου
                                      Είδος: Eπική Φαντασία
                                     Βαθμολογία: 10/10
                                
Χρονολογία Έκδοσης Απρίλιος 2017
Αριθμός Σελίδων 720
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ

2 χρόνια μετά το κοινωνικό θρίλερ "Οι Δαίμονες Δεν Έχουν Όνομα", η Χρυσηίδα Δημουλίδου επανέρχεται με ένα τολμηρό συγγραφικό βήμα.
Άλλωστε, ενθερμοι αναγνώστες της και μη, αναγνωρίζουν ένα πράγμα στη συγγραφέα Δημουλίδου:
Το γεγονός ότι η Χρυσηίδα Δημουλίδου  δε μένει στάσιμη αλλά εναλλάσσει συγγραφικές μορφές, πειραματιζόμενη διαρκώς με νέες φόρμες και διαφορετικά θεματικά μοτίβα, σα γνήσιος λογοτεχνικός χαμαιλέων που πάντα επιφυλάσσει κάτι νέο στο κοινό.
            Αυτή τη φορά η Χρυσηίδα Δημουλίδου στράφηκε στο πεδίο της επικής φαντασίας, επιχειρώντας ένα καινοτόμο εγχείρημα: Να μετουσιώσει την πρώτη ύλη ενός παραμυθιού(που σχεδιάστηκε αρχικά) για παιδιά, σε ανάγνωσμα ενηλίκων, με άφθονο συναίσθημα, αγωνία και πινελιές του Φανταστικού. Η απόπειρά της πέτυχε, χαρίζοντάς μας ένα υπέροχο έργο σε μορφή συνεπτυγμένης τριλογίας.
            Το μυθιστόρημά της "Οι Πολυθρόνες Των Δράκων" παραπέμπει στην Επική Λογοτεχνία της Βόρειας Ευρώπης και της Βρετανίας, που τόσο αποθεώνεται σήμερα στα ράφια και τις τηλεοπτικές αποδόσεις της, αποδεικνύοντας πως και μια ελληνική πένα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες εμπνεύσεις του εξωτερικού.
Όταν μάλιστα όλα αυτά, εμπλουτίζονται με τον μεσογειακό συναισθηματισμό το αποτέλεσμα είναι ένα έργο άκρως συγκινητικό και δυναμικό, που ξυπνά το ονειροπόλο παιδί μέσα μας.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
2 σκαλιστές πολυθρόνες γίνονται το όχημα που μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην απομονωμένη και τραχιά Κομητεία των Δράκων με τα απροσπέλαστα δάση και τις διαρκείς βροχές.
            Τρεις γενιές Ηγετών με διαφορετική προσωπικότητα.
Μάξιμος, Βάλτεμαρ και Ματτίας.
Προσωπικότητες ξεχωριστές,με ψυχικό βάθος, κουβαλούν ο καθένας το ατομικό του δράμα.
Στο πέρασμα του χρόνου, βιώνουν τα προσωπικά τους πάθη, πληρώνουν τα δικά τους λάθη και αφήνουν την ατομική τους σφραγίδα στην ιστορία αυτού του τόπου.
Δίπλα τους γυναίκες, ξεχωριστές και αλησμόνητες- οι εξαίσιες"Δράκαινες"- χαράσσουν την καρδιά τους και το πεπρωμένο τους, δίνοντας πνοή στο Κάστρο Των Δράκων.
Έρωτας, μίσος  και νέμεση, εξουσία και πόλεμος εναλλάσσονται μαζί με τις εποχές.
Πίσω από όλους το αθέατο μυθικό πλάσμα που εποπτεύει κι αποδίδει τη δική του "δικαιοσύνη".
Ένα οδοιπορικό από τον παγωμένο Βορρά της Φαντασίας ως τα ηλιόλουστο λιμάνι της πολύβουης Γένοβας του Εμπορίου και του Θεάτρου...
Και εκείνο που μένει, είναι οι δυο Πολυθρόνες- μια μπλε κι η άλλη πορφυρή- να θυμίζουν Εκείνον κι Εκείνην, που αγαπήθηκαν πολύ και "κάθισαν πλάι- πλάι" ως το "τέλος"...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Παρασυρθήκατε κι εσείς στη σκοτείνή Κομητεία των μεγάλων παθών και των κρυμμένων Μυστικών;
Δικαίως, γιατί οι "Πολυθρόνες των Δράκων" αποτελούν ένα συναρπαστικό, πολυπρόσωπο ανάγνωσμα που σε αρπάζει στο δικό του κόσμο, από όπου δε θέλεις να βγεις.
Ένα εξαίσιο δείγμα "κοσμοπλασίας", όπου η Χρυσηίδα Δημουλίδου, γι' άλλη μια φορά, αποδεικνύει τη μυθοπλαστική της δεινότητα.
Η συγγραφέας παίρνει υλικά της απτής πραγματικότητας για να στήσει, με ζωηρή εικονοπλασία, ένα νέο σύμπαν- στέρεο και πειστικό.
"Oι Πολυθρόνες Των Δράκων"- ως ένα "παραμύθι για μεγάλους", όπως το συστήνει η δημιουργός του- είναι ένας πετυχημένος συγκερασμός παραμυθιακού και ρεαλιστικού στοιχείου, που ρέει αβίαστα,χωρίς η πλοκή να βαλτώνει παρά τις πολυάριθμες σελίδες του...
        Η αχλύ της φαντασίας απλώνει διακριτικά το αραχνοϋφαντο πέπλο της, υποβάλλοντας μιαν ιδιάζουσα ατμόσφαιρα μεν, χωρίς όμως να κυριαρχεί ή να αποξενώνει το έργο από την πραγματικότητα του ενήλικα αναγνώστη.
         Παρότι ο τόπος δράσης δεν είναι υπαρκτός, υπάρχει πλήρης χαρτογράφησή του και γεωγραφική σύνδεση με πραγματικές περιοχές της Ευρώπης. Ένα άλλο στοιχείο που συμβάλλει στην αληθοφάνεια του παραμυθιού είναι η συνάφειά του με την ιστορική συγκυρία: Έχουμε ένταξή του μύθου σε χρονικά πλαίσια και πλήρη σύμπλευσή του με τις ιστορικές και ηθογραφικές συνθήκες  συγκεκριμένης εποχής: Πρόκειται για τον 16ο αιώνα όπου έχει επικρατήσει η Αναγέννηση και στην κοινωνική διάρθρωση κυριαρχούν οι βασιλικοί οίκοι και τα φέουδα.
Η ίδια κοινωνική δομή υφίσταται κ στις  "Πολυθρόνες Των Δράκων", ενώ παρατηρούνται στοιχεία της εθιμοτυπίας των Παλατιών και της διαδοχής σε αυτά. Η σημειολογία των αντικειμένων (κοσμήματα, όπλα οικόσημα, έπιπλα, πορτρέτα, μενταγιόν κλπ) κι η ενδυματολογία είναι σύμφυτα με την εποχή.
       Ο δε πόλος του Κακού -απόλυτα ανθρωποκεντρικός- αντιπροσωπεύεται από μια φυλή που ατενίζει προγενέστερα παγανιστικά -αμιγώς πολεμικά- φύλα της Ασίας και της Μογγολίας, τόσο άγρια ώστε χάρασσαν από βρέφη τα πρόσωπά τους με σπαθιά, ώστε οι πληγές να αγριεύουν την όψη τους!
Η Χρυσηίδα Δημουλίδου εμπνέεται από ζοφερά στιγμιότυπα της Ιστορίας και στήνει μια αντίστοιχης φρίκης εθιμοτυπία στο εύστοχο εύρημά της, με έναν ηγέτη αιμοδιψή, που προκαλεί ρίγος στον αναγνώστη.
          Το δυνατότερο στοιχείο του έργου όμως είναι, σίγουρα, οι χαρακτήρες του κι οι μεταξύ τους σχέσεις:
Παρότι εκκινούμε από παραμυθιακή βάση, οι χαρακτήρες δεν είναι "χάρτινοι", αλλά αποκτούν σάρκα κι οστά, μέσα από τη φυσικότητα των διαλόγων και τα υποδειγματικά τους ψυχογραφήματα.
          Αν κι όλες οι γυναίκες ξεχωρίζουν για το κάλλος τους και οι άντρες διακρίνονται για την αρρενωπότητά τους, κανενας χαρακτήρας δε μοιάζει με τον άλλον.
Επαρκώς σκιαγραφημένοι και χωρίς εξιδανικεύσεις οι ήρωες εκπροσωπούν διάφορους ανθρωπότυπους, στους οποίους καθένας θα βρει σημεία αναφοράς.
          Καθέ πρόσωπο σφυρηλατείται από τα βιώματα και τις προσωπικές του απώλειες, εξελισσόμενο, μέσα στον χρόνο και τις τραγωδίες που αυτός φέρνει...
Ο αποχωρισμός, η εκδίκηση, η παιδούλα που ωριμάζει σε θεματοφύλακα του χρέους, η σύγκρουση ανάμεσα στην ερωμένη και τη μάνα, η ατομική επανάσταση, η σκληρότητα που μετουσιώνεται σε θανατηφόρο μίσος κι αδικία. Αξέχαστοι χαρακτήρες κι οι στιγμές τους που αμς σημαδεύουν!
Πυρπολούμαστε απ'τον κόκκινο χείμαρρο της ατίθασης Ροσαλίνας!
Μας νανουρίζει ο καλπασμός των αλόγων. 
Το δάκρυ μας κυλά από τα βιολετί "τοπάζια" της Ζάρα (της πιο πολύπλευρης όσο και τραγικότερης ηρωίδας στο βιβλίο.)
Μας προξενει δέος το παράστημα του Τζοναθαν με το μεγαλειο της ψυχής του, ενώ μάς τυλίγει η ηγεμονική σκιά του Βάλτεμαρ! 
Πόσα πρόσωπα με τα οποία συμπάσχεις, θυμώνεις, παραδειγματίζεσαι, καρδιοχτυπάς!
            Και μέσα σε αυτό το γαϊτανάκι προσώπων και καταστάσεων, αναδεικνύονται ποικίλοι προβληματισμοί γύρω από τη διαχείριση της εξουσίας, τους οικογενειακούς δεσμούς και φυσικά την αγωνία της μητρότητας...
Η συγγραφέας ιχνηλατεί ακόμη την αντρική φιλία και τη συντροφικότητα στη μάχη, με μια αξιοσημείωτη διεισδυτικότητα στην αντρική ψυχολογία και τους κώδικες του Πολέμου, ενώ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει το δέσιμο Ανθρώπου και Ζώου.
      Πανω από όλα, ο έρωτας, σπαρακτικός κι απενοχοποιημενος, προδότης ή πανδαμάτωρ (μα παντού κινητήριος δύναμη) καταφάσκει κι έναν αισθησιαμό σύγχρονης υφής, που προσδίδει σαφώς ενήλικη κατεύθυνση στο παραμύθι...
Οι συναισθηματικές διακυμάνσεις είναι αδιάκοπες κι η αγωνία διατηρείται αμείωτη...
Παρόλη την αναγκαστική σύμπτυξη κάποιων σκηνών προς το φινάλε, λόγω όγκου, τελειώνοντας το μυθιστόρημα αυτό, ένιωσα πλήρης συναισθημάτων και εικόνων.
         "Οι Πολυθρόνες Των Δράκων" συνιστούν μια πολύπλευρη αναγνωστική εμπειρία, που προκαλεί ατόφια συγκίνηση.
                  Ένα παραμύθι εποχής με όμορφα διδάγματα και σύγχρονες αναγωγές στην ανθρώπινη Ψυχολογία και τις σχέσεις, διαχρονικά.

              Άλλο ένα πεδίο όπου η Χρυσηίδα Δημουλίδου δοκιμάστηκε κι ανταπεξήλθε, χαρίζοντάς μας ένα θαυμάσιο αναγνωσμα εποχής, γεμάτο ουσία.
          Η συγγραφέας έχει προαναγγείλει την επικείμενη απόδοση του βιβλίου σε παιδική εκδοχή και παρουσιάζει ενδιαφέρον πώς θα αποδοθούν οι αγαπημένες φιγούρες από μια παιδική εικονογράφο... 

Η ίδια η Χρυσηίδα Δημουλίδου σχολίασε το άρθρο μας με συγκινητική θέρμη 


Οι εικόνες του άρθρου είχαν επιλεγεί από την ίδια τη συγγραφέα ως οπτικοποίηση κάποιων σκηνών και ηρώων του βιβλίου της.

Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου, Κυριαζής/ Γουργουλιάνης εκδ ΩΚΕΑΝΟΣ

                               Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου,
Κυριαζής/ Γουργουλιάνης εκδ ΩΚΕΑΝΟΣ
                                        Είδος :Iστορικό
                                        Βαθμολογία : 9,5/10


Ένας καθηγητής Ιατρικής κι ένας Οικονομολόγος αποδεικνύουν πως ενώνοντας τις δυνάμεις τους μπορούν να δώσουν μυθιστόρήματα με βάθος, γνώση κι ευαισθησία.
         Το δίδυμο των Γουργουλιάνη- Κυριαζή το πετυχαίνουν για δεύτερη φορά, χαρίζοντας μας μια συναρπαστική συνέχεια της εξαίσιας μυθιστορηματικής βιογραφίας "'Αννα Σικελιανού- ο Έρωτας και το Όνειρο"!
"Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου"- μες στην υπέροχη αυτονομία του- είναι ένα από τα πιο όμορφα και μεστά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει για τον  Β Παγκόσμιο Πόλεμο!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η 23χρονη Αντιγόνη αποφασίζει να εργαστεί στο Σανατόριο του Πηλειου ως γραμματέας!
Εκεί την υποδέχεται ο... ιεραπόστολος του Βουνού,
ο πράος γιατρός Καραμάνης.
Κρύβοντας με αξιοπρέπεια στην καρδιά την πληγή της εγκατάλειψης, ο γιατρός Καραμάνης στέκει 
ακούραστος "υπηρέτης και προστάτης" των ασθενών του.
Σε ένα μαγευτικό μικρόκοσμο του βουνού η Αντιγόνη θα μάθει την προσφορά, ενώ ο έρωτας θα της χτυπήσει την πόρτα λίγο πριν ηχήσουν οι ζοφερές σάλπιγγες του Πολέμου.
Είναι τέλη Οκτώβρη του 1940...
Ο αγαπημένος της Νίκος Δενδρινός με γενναιότητα θα πολεμήσει στα αλβανικά βουνά,
κρατώντας την εικόνα της αγαπημένης του φυλαχτό κι υπόμνηση ανθρωπιάς.
Σύντομα η Κατοχή απλώνει το Σκοτάδι της κι ο γιατρός Καραμάνης με την Αντιγόνη αγωνίζονται
για την επιβίωση του Σανατορίου.
         Παράλληλα ο Δενδρινός θα διεξάγαγει τον δικό του προσωπικό πόλεμο,
με όσα συνθλίβουν τα ιδανικά του!
         Στη διαδρομή τους θα συναντήσουν τον παραλογισμό αλλά και στιγμές απρόσμενης ανθρωπιάς- με τον έρωτα παρηγορητή κι έμπνευση ελπίδας...
Ποιος είναι ο εχθρός και ποιος ο φίλος;
Τι όπλα αντιτάσσει η αδούλωτη ψυχή στα πολυβόλα της τυραννίας;
Πώς μια ακατανόητη ιαχή σκορπίζει την υπεροπλία του άναδρου εχθρού;
Ποιο μυστικό παλεύει να κρύψει ο μυστηριώδης ασθενής που κατέφθασε στο Σανατόριο;
Ποιος είναι αυτος ο σύγχρονος "θεός του Πολέμου", που κυριαρχει στα βουνά και στις ψυχές των ανδρών του;
Μπορεί να θεμελιωθεί το όραμα της ειρήνης πάνω στο Μίσος;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Ο Έρωτας στα Χρόνια Του Πολέμου δεν αποτελεί μια ευκαιριακή ιστορία αγάπης με φόντο τον Πόλεμο!

Αντιθέτως συνιστά ιδανικό συγκερασμό ιστορικής γνώσης και συναισθημάτων που συνθέτουν το Πορτρέτο του Πολέμου μέσα από μια σκοπιά ανθρωποκεντρική και γι αυτό συγκινητική.
Αποτέλεσμα εικόνας για σανατοριο πηλιουΤο Σανατόριο του Πηλείου, μέσα στις σκληρές μέρες της Κατοχής γίνεται από τόπος πόνου, ένα καταφύγιο ανθρωπιάς ,ενας παράδεισος προσφοράς και δημιουργίας.
Το Σανατόριο είναι Ένας Μικρόκοσμος όπου συμφιλιώνονται ο Άνθρωπος με τη Φύση.
Σταυροδρόμι όπυ ανταμώνουν Χαμένοι Φίλοι κ οι παλιοί εχθροί κάνουν εκεχειρία...
         Ο "Έρωτας στα Χρόνια Του Πολέμου", πίσω από τα παράθυρα τυου σανατορίου, παρασέρνει σε δυνατά συναισθήματα, διδάσκοντας όμορφα ιδανικά και στιγμές Ιστορίας!
Αφήγηση σε γλώσσα όμορφη και στρωτή που κυλά όντας παραστατική όπου χρειάζεται.
Στο βιβλιο αυτό εντυπωσιάζει η ιστορική του ενημερότητα και τα πλήρως τεκμηριωμένα στοιχεία.
Οι υποσημειώσεις στέκονται, όχι απλώς διαφωτιστικές, αλλά αποτελούν μικροσκοπικά διαμαντάκια καίριας ιστορικής γνώσης από άγνωστες πτυχές αυτού του τρομερού Πολέμου.
            Εντυπωσιακές είναι οι στιγμές των μαχών στο βιβλίο από την Ήπειρο ως το Ανατολικό Μέτωπο, την Έρημο και το Ρίμινι.
Λεπτομερείς περιγραφές μεταδίδουν την έξαψη του πολεμιστή, τη λαχτάρα της νίκης κόντρα στα στοιχειά της φύσης και τα όπλα.
Αποτέλεσμα εικόνας για μουσολινι στο αλβανικο μετωποΞεχωρίζει ωστόσο η φημισμένη μάχη στο Ύψωμα 731, όπου κι ο ίδιος ο Ντούτσε παρακολούθησε  τον διασυρμό του θρασύδειλου φασιστικού του στρατού από τους ρακένδυτους Έλληνες!
Οι συγγραφείς αναβιώνουν στιγμές από το αλβανικό Έπος των μικρων ηρώων που δεν πόθησαν αλλο από την Τιμή και τη Λευτεριά...
Ο αναγνώστης αισθάνεται τον αχό της μάχης, το αίμα που μουσκεύει τις σελίδες, τη λάσπη που καλύπτει τα πάντα και τον τρόμο- αντάμα με τη θέληση για το Δίκαιο!
Εδώ σκιαγραφείται η συντροφικότητα των πολεμιστών κι η γνήσια αντρική φιλία.
Προσεκτικά επιλεγμένα στιγμιότυπα, κατόπιν, προσαρμόζονται αρμονικά στην πλοκή και ιχνηλατούν τον ζόφο της ναζιστικής κατοχής, στην πιο τραγική του εκδοχή.ίσως κάποια φανούν σαν αποκύηματα φαντασίας...Κι όμως είναι πραγματικά γεγονότα που αποδεικνύουην την κτηνωδία.
Εκείνο που δυστυχως μένει σαν επιδέξιος προβληματισμός προς το τέλος είναι το αναδυόμενο σαράκι της Φυλής μας :O διαφαινόμενος Διχασμός που πυκνώνει από το 43 και μετά τα σύννεφα του Εμφυλίου...
Η Επιχείρηση του Γοργοποτάμου-(τόσο καλά παρουσιασμένη)- όπου ΕΔΕΣ κι ΕΛΑΣ πολέμησαν χέρι χέρι, ήταν ίσως η τελυταία στιγμή που οι Έλληνες έδειξαν τι θαύματα μπορεί να φέρει η ομόνοια αν δεν την περιορίσουμε στο όνομα μιας πλατείας μονάχα.
Με μια ψυχογραφική ματιά παρακολουθούμε την αλλοτρίωση ανύποτπων ψυχών που ο φανατισμό να μετατρέπει πρότερους συντροφους σε θανάσιμους εχθρούς...
         Γενικά, ο πλούτος των ιστορικών στοιχείων και ο συμπαγής τρόπος με τον οποίο είναι πλεγμένα μεταξύ τους καθιστούν αυτόν τον πόλεμο βίωμα στον αναγνώστη.
οι συγγραφείς επιχειρηματολογούν ,αποδομούν "πλάνες", μέσα από μια πλούσια βιβλιογραφία...
Παρά την έγκυρη ιστορική γνώση όμως ,δεν υποβαθμίζεται καθόλου το συναίσθημα και η καθεαυτή πλοκή που παραμένει ενδιαφέρουσα και χωρίς κενα.
               Ο "μύθος" και τα δρώντα πρόσωπα παραμένουν αληθοφανή,και τα συναισθήματα ξεπηδούν ατόφια.
            'Όλοι οι ήρωες- υπαρκτοί και μυθοπλαστικοί- συμπλέκονται αναμετάξυ τους και λαμβάνουν το μερτικό τους από την ψυχή του αναγνώστη, γιατί οι συγγραφείς τους εμφυσούν πνοή ζώσα...
Ο φλογερός Νίκος Δενδρινός με τη νηφάλια σκέψη του και την ερωτευμένη καρδιά,
ο αψύς και γλυκός Καπετάν Τραμουντάνας με τα ιδεολογικά του διλήμματα,
ο Γερμανός αεροπόρος με την αρχοντιά της ψυχής, 
ο Ιταλός φίλος,
η γλυκιά Αντιγόνη, που μετουσιώνεται σε μυθική Πηνελόπη με τον αναγνώστη να συμπάσχει στην προσμονή της...
Πλάι τους αληθινά πρόσωπα, που εκπλήσσουν, άλλοτε ευχαριστα κι αλλοτε δυσάρεστα....
Τα λημέρια των Ανταρτών, η ζωή του βουνού με τους αδούλωτους αετούς, οι τράτες που φυγαδεύουν τους αγωνιστές της Μέσης Ανατολής, τα στρατηγεία των μαχών.
Σχετική εικόνα
           Παντεπόπτης, η εμβληματική φιγούρα του χαρισματικού γιατρού Γιώργου Καραμάνη, που σαν Σεπτό Εικόνισμα Αγίου, αναβλύζει φως και κατανόηση στα πάθη.
Στη βιογραφία της Άννας Σικελιανού, τον αφήσαμε -ιδεολόγο στυλοβάτη του Σανατορίου- να ανταπαντά με μεγαλοψυχία στην προδοσία.
Στον "Ερωτα" τον παραλαμβάνουμε στοργικό λειτουργό και μέντορα.
              Ένας αθόρυβος ήρωας της ζωής που στάθηκε με αξιοπρέπεια στις σκληρές δοκιμασίες της:
Συγχωρώντας όσα τσαλαπάτησαν την αντρική του τιμή.
Φροντίζοντας όποιον έφθασε στο κατώφλι του ικέτης της αρρώστιας-φίλος ή εχθρός.
Ξεχνώντας τον ίδιο του τον εαυτό για χάρη των ασθενών του.
Ένας λειτουργός, που αντιμετωπίζει με συγκαταβαση τα πάθη και γιατρεύει τα σώματα, με τη σοφία του μυθικού Κεντάυρου Χείρωνα.
            Είναι ο Γιατρός Καραμάνης, που ακόμη και στις σελίδες αυτές, "παραμένει σεμνά με ένα πικρό χαμόγελο στην άκρη", αφήνοντας το πεδίο στο κεντρικό ζευγάρι Νίκο και Αντιγόνη καθώς και στα ενδιαφέροντα πρόσωπα που τα πλαισιώνουν.
          Κυρίαρχος ανάμεσά τους, ο έρωτας που μεγαλώνει το μπόι των ψυχών με τον τρόπο που ομολογεί ο Νίκος Δενδρινός στην Αντιγόνη -στη αλησμόνητη εκείνη ρήση, που θα τη βρέιτε μεσα στο βιβλίο...
Απόηχος όλων το μοσχοβολιστό αεράκι από τις βουνοπλαγιές της Θεσσαλίας...
           Πολλαπλό κέρδος λοιπόν αφήνει εν τέλει "ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου".
Ανάταση ψυχής, Γνώση και Ωραίο Παράδειγμα ζωής. 
           Είναι συναρπαστικό να ανακαλύπτει κανείς τόσο απολαυστικά, πτυχές από την Ιστορία του τόπου του και να ανακαλύπτει εκείνους τους Γενναίους, που έγιναν μεγάλοι σώζοντας ζωές κι όχι αφαιρώντας τες.
                "Ο Έρωτας Στα Χρόνια Του Πολέμου" είναι ένα πολύπλευρο βιβλίο, που συνομιλεί με την Ιστορία καθώς ατενίζει τον θρίαμβο του έρωτα κι αποζητά τον σπόρο της Ανθρωπιάς σε τόπους που τους σάρωσε ο λίβας του μισους.

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ, Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω

                                            Υπόσχομαι να Μην Ξεχάσω, Γιώργος Πολυράκης

                                                                                              Είδος: Iστορικό

                                          Βαθμολογία: 9/10
                                                        
Φέτος ο αγαπημένος Γιώργος Πολυράκης, διατηρώντας τον ιστορικό προσανατολισμό αυτής της φάσης στο έργο του, στρέφει τη ματιά του σε μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της Παγκόσμιας Ιστορίας:
Πρόκειται για τη Γενοκτονία των Αρμενίων που στα 1915 σημάδεψε με το ματωμένο χνάρι της τον Αιώνα μας.
Το βιβλίο του Πολυράκη έρχεται σαν χρέος και υπόσχεση ιερή: "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω"!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Κεβόρκ και η Νεβάρτ είναι δυο νέα παιδιά που πλάθουν όνειρα στο γραφικό Ερτζιζαν όπου η αρμενική κοινότητα ανθεί.
Τα γεγονότα του Α Παγκόσμιου πολέμου όμως αναζωπυρώνουν τα μίση και στρέφουν τις τούρκικες ορδές εναντίον των χριστιανικών πληθυσμών με την επίζηλη οικονομική αίγλη.
Το βάρος τις επίθεσης σήκωσε ο αρμενικός λαός, σε μια ανευ προηγουμένου επιχείρηση ολικής εξόντωσής του, ενορχηστρωμένη από μεθοδεύσεις γερμανικής έμπνευσης και υλοποιημένη από
το μίσος των Νεότουρκων.
Η Γενοκτονία είναι γεγονός: Κάτω από αυτό,
ο Κεβόρκ και η Νεβάρτ θα χωριστούν...

Τα βήματα εκείνης την οδηγούν στη Θεσσαλονίκη.
Ο Κεβόρκ θα γνωρίσει την κόλαση του εκτοπισμού στην έρημο της Συρίας, αλλά θα επιβιώσει για να φτάσει μετά από πλήθος δοκιμασιών στον Πειραιά.
Γύρω τους θα προστεθούν κι άλλα πρόσωπα με το ατομικό τους δράμα στην ψυχή...
36χρόνια μετά ένα ακριβό κόσμημα σε σχήμα μιας κατακόκκινης καρδιάς θα ενώσει το κομμένο νήμα της μοίρας


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
!!!!!Βιβλίο αδυσώπητο!Βιβλίο που καίει Άλλο ένα μυθιστόρημα  έρχεται να προστεθεί στη βιβλιοθήκη μας από τον αγαπημένο συγγραφέα που 20χρόνια μεσουρανεί στα λογοτεχνικά μας πράγματα με μια μεστή παρουσία. Έργο που σε σημαδεύει ανεξίτηλα.
              Παρότι το δραματικό στοιχείο κυριαρχεί σε όλα τα μυθιστορήματα του Πολυράκη, όπου ζωή, θάνατος κι έρωτας περιστρέφονται σε ένα αιματηρό γαϊτανάκι, το "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" συνιστά το πιο τραγικό από όλα του τα έργα.
Προφανώς ευθύνεται και το καθεαυτό θέμα του βιβλίου..
Το "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" του Γιώργου Πολυράκη συνιστά ένα παραστατικό χρονικό της Γενοκτονίας των Αρμενίων (1915) όπως δεν έχει παραδοθεί ποτέ ξανά στην ελληνική μυθιστοριογραφία!
           Πώς θα μπορούσες να βγεις αλώβητος από τέτοια γνώση όταν σ'τη μεταφέρει η γλαφυρή και φιλαλήθης  πένα του Γιώργου Πολυράκη- αυτού του ένθερμου ιχνηλάτη της ανθρώπινης καρδιάς και της Ιστορίας ;
Αποτέλεσμα εικόνας για ερεβαν ζιλμπερ σινουεΌσα διαβάσετε στο "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" δύσκολα θα τα ξεπεράσετε.
Κι ίσως δεν πρέπει...
          Το θέμα το είχε αγγίξει επιτυχημένα ο Γάλλος Ζιλμπέρ Ζινουέ με το εξαιρετικό "Ερεβάν"το οδοιπορικό δυο αδελφών από την αντιστασιακή δράση του Ντασνάκ ως τον εκτοπισμό και τη σωτηρία.(Άλλωστε η Γαλλία υπήρξε ευαισθητοποιημένη στο ζήτημα της Γενοκτονίας από τις πρώτες που την αναγνώρισαν επισήμως)
         Ο Γιώργος Πολυράκης όμως εμπλουτίζει αυτή τη ματιά του με το μεσογειακό συναισθηματισμό και μια αφοβιά, σκιαγράφοντας απροσχημάτιστα τη φρίκη μέσα από πίνακες άμετρης βαρβαρότητας, αλλά απόλυτης "γνησιότητας".
Οι Αρμένιοι σε αυτό το βιβλιο υψώνουν τη Φωνή της Μνήμης
και του αδικαίωτου Αίματος.
           Ο Γιώργος Πολυράκης τώρα, γίνεται 
η φωνή των πνιγμένων του Ευφράτη,
η κραυγή των εξευτελισμένων γυναικών στην Κιλικία, 
η "ιερά αποκαθήλωση" των παλουκωμένων κοριτσιών,
το δάκρυ των εξωρυγμένων οφθαλμών από τα κομματιασμένα κορμιά, στο Ερζερούμ,
το κατηγορώ των βιασμένων παιδιών
η αναπόφευκτα κόκκινη στάμπα στην τούρκικη χαντζάρα.
                   Μια παρέλαση ματωμένων φαντασμάτων.
Μια αποτρόπαιη εκταφή νεκρών ονείρων, νεκρών ελπίδων μιας ολάκερης γενιάς.

Το πρώτο μαζικό-συστηματοποιημένο- έγκλημα του -υποτίθεται- "πολιτσμενου κόσμου", αν φυσικά εξαιρέσουμε το Ονειδος της Δουλείας και τα φρικιαστικά εγκλήματα που ο ειδεχθής βασιλιάς Λεοπόλδος κυνικά διέταξε εναντίον των Μαυρων στις βέλγικες κτήσεις του Κογκό τέλη του 19ου αιώνα!

       Κι ήταν καιρός να δούμε κατάματα αλήθειες που μας ενοχλούν, ίσως όχι για τη φυσική ασχήμια τους τόσο, αλλά γιατι ξεμπροστιάζουν τον βαθμό της κτηνωδίας στην οποία ενδίδουμε πρόθυμα, προδίδοντας
την ουράνια καταγωγή της ύπαρξης μας.
           Μέρα τη μέρα ,στιγμή τη στιγμή, λοιπόν, ξετυλίγεται το αποτρόπαιο σκηνικό του μαζικού αυτού εγκλήματος μέσα από περιγραφές, προσωπογραφίες των εμπνευστών του και επίσημα εγγραφα...
O συγγραφέας μάς συστήνει τους προδρόμους του κεμαλισμού Ταλάατ- Εμβέρ- Τζεμάλ και τους συν αυτοίς, που με κυνισμό σχεδίασαν κι εξετέλεσαν τη Γενοκτονία.
           Παράλληλα μας μεταφέρει το δραματικό παρασκήνιο και την απεγνωσμένη προσπάθεια διεθνών παρατηρητών- βασικά Αμερικάνων (και Γερμανών ακόμη ιεραποστόλων σε αντίθεση με τους Πρώσους επιτελικούς)- να αποτρέψουν τη Σφαγή.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως ο συγγραφέας ενδιαφέρεται και για όσα ακολούθησαν της Γενοκτονίας.
 Η αλληλεγγύη των απανταχού Αρμενιων υπήρξε συνδετικός κρίκος, που εξασφαλίσε τη διατήρηση της εθνικής τους συνείδηση ενόσο προόδευαν στους τόπιους εγκατάστασης του σε Ευρώπη και Αμερική ακόμα.
Με εθνικό αυτοσεβασμό όμως οι Αρμένιοι απαίτησαν αποκατάσταση της δικαιοσύνης και ο Πολυράκης μεταφέρει ένα εκπληκτικό κι εναγώνιο παρασκήνιο από το αρμενικό δίκτυο που μεθόδευσε την τιμωρία κι εκτέλεση των Ενόχων- με έμφαση στον δολοφόνο Ταλάατ Πασά...
Αποτέλεσμα εικόνας για ταλατ πασας           Η όλη επιχείρηση- με έναν ήρωα άρτια σκιαγραφημένο, θυμίζει την περίπτωση του μεταγενέστερου Εβραίου, Σιμόν Βίζενταλ που με τους καταπληκτικούς του "τιμωρούς" ξετρύπωσαν, στα 1962, τον φυγόδικο ναζί Άντολφ Άιχμαν, τιμωρώντας τον, ενώπιον της Ανθρωπότητας, όπως του άξιζε για τα φριχτά του εγκλήματα κατά το Ολοκαύτωμα! 
            Όπως στους "Μακρινούς Ορίζοντες", ο συγγραφέας προετοιμάζει αρχικά το σκηνικό με καθαρά ιστοριογραφικές αναφορές κι επειτα ενσωματώνει τους ήρωές του σε αυτό- τεχνική κάπως αμφισβητούμενη από φιλολογικής σκοπιάς.
Ίσως όμως η επιλογή του αυτή συμβαδίζει με το γεγονός ότι το παρασκήνιο της Αρμενικής Γενοκτονίας δεν είναι τόσο γνωστό στο ελληνικό κοινό (αν και παρουσιάζει ομοιότητες προς την τραγωδία του Ποντιακού Ελληνισμού κ επειτα τους Μικρασιάτες).
Στο "Υποσχομαι Να Μην Ξεχάσω" υπάρχει μια ανακολουθη εναλλαγή στον χρόνο, που όμως αποσαφηνίζεται όταν ολοκληρώνεται το εργο. 
         Η ιστοριογραφική αυτή διάθεση αμβλύνεται και το έργο κορυφώνεται με το ατομικό δράμα των ηρώων και μια σπαρακτική αγάπη, που αφοπλίζει ως το τέλος.
          Η εξιδανίκευση του έρωτα που ανθεί σχεδόν άκοπα, (με "αφύσικο" ρομαντισμό άλλων εποχών) δεν πρέπει να "ξενίσει", καθώς είναι απλά "όχημα" ώστε να τονιστούν οι αντιθέσεις Ειρήνης και Πολέμου και να αναδειχθεί  η ολέθρια επίδραση της Ιστορίας στις χαρές των καθημερινών ανθρώπων..
          Δηλαδή ζητούμενο του συγγραφέα δεν είναι "οι διακυμάνσεις της αγάπης κι η προσπάθεια κατάκτησής της", αλλά οι ανατροπές που φερνει ο Πόλεμος.
       Γι' αυτό και διαγράφει απόλυτα  επιτυχημένα το αίσθημα απωλειας στις ψυχές των πρωταγωνιστών, εμφυσώντας και στον αναγνώστη βαθιά Νοσταλγία.
       Κι εδώ ο Πολυράκης εκμεταλλεύεται τη δύναμη της σύμπτωσης και το ομηρικό μοτίβο της "Αναγνώρισης" που είδαμε την "Κρυμμένη Αλήθεια" και το όσο "Υπάρχουν Ανθρωποι".
Το φινάλε επιφυλάσσει ανατροπη που επιτείνει το καρδιοχτύπι για να εκτονωθεί γλυκόπικρο και βαθιά ανθρώπινο.
              Το "Υπόσχομαι Να Μην Ξεχάσω" του Γιώργου Πολυράκη είναι λοιπόν σημαντικό βιβλίο- πολύπλευρο και συνταρακτικό, πιστό στον "ιερό όρκο" του τίτλου του
:
                           Βιβλία σαν αυτό, δεν επιτρέπουν στη Λήθη να συλήσει στιγμές "ακριβές",
που η Ανθρωπότητα οφείλει να θυμάται για να μην τις επαναλάβει...

                                                

Αποτέλεσμα εικόνας για ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ- Ζωή Σε Πόλεμο- Ζωή Σε...Θέατρο!!!!!!

                                     Λένα Μαντά, ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ
                                                          ΖΩΗ ΣΕ ΘΕΑΤΡΟ
Αποτέλεσμα εικόνας για λενα μαντα ζωη σε πολεμο
                                              

Η Λένα Μαντά επανέρχεται με ένα πολύ ιδιαιτερο βιβλιο.
              Το ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ είναι μια κατάθεση ψυχής κι ένας ύστατος φόρος τιμής στη μητέρα της που έχασε πρόσφατα...
Μια σχέση πάθους -συγκρούσεων και βαθιάς αγάπης όπως μόνο η σχέση κόρης και μάνας μπορεί να είναι!
                 Πασπαλίζοντας την προσωπική της ιστορία με την αχλύ του μυθιαστορήματος, που λειαίνει τις αιχμές κι αμβλύνει τις πληγές, η Λένα Μαντά μας συστήνει μια δυναμική  Κωνσταντινουπολίτισσα με έντονο ταμπεραμέντο και τον δυναμισμό να ορθοποδήσει από ένα οδυνηρό διαζύγιο για να μεγαλώσει την κόρη της.
Με λάθη και σωστά...Ένα παράδειγμα με στοιχεία προς μίμηση κι άλλα ίσως προς αποφυγίν...
Αλλωστε μια ρήση λέει πως "Τα Παιδιά μας ειναι οι πιο αμείλικτοι κριτές μας κι αν είμαστε τυχεροί ίσως μας συγχωρεσουν". 
Με το βιβλίο αυτό η Λένα Μαντα τιμά κ κλείνει ισως τους λογαριασμούς της με ένα βαθύ κομμάτι της υπαρξης της.Τη φιγούρα της Μάνας.
Με την αλήθεια που τη διακρίνει μοιράζεται αναμνήσεις ακριβές -και κωδικοποιημένες (στον μικρόκοσμο ενός μυθιστορήματος) όπως οι Αρχαιες Ελληνίδες στις Τραγωδίες εξομολογούνταν τα Όνειρα τους για να τα ξορκίσουν.
           Αυτό το πολυαναμενόμενο βιβλιο
κι η μοναδική σχεση
Μάνας- Κορης θα ζωντανέψουν στη Σκηνή του Θεάτρου "Κάτια Δανδουλάκη" σε μια αποκλειστική θεατρική παράσταση στις 14 Μαϊου 
από δυο εκλεκτές πρωταγωνίστριες:Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΟΥΜΑΣΑΤΟΥ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ
Η Κάτια Δανδουλάκη κι η Μαριάννα Τουμασάτου θα ερμηνεύσουν τους 2 ρόλους σε ένα ξεχωριστό μονόπρακτο, αποκλειστικά για τους αναγνώστες της Λένας Μαντά!!!!
Στην εκδήλωση το παρόν θα δώσει ο Γρηγόρης Αρναούτογλου.
Την παράσταση θα ακολουθήσει κοκτέιλ...
Η Θεατρική Παράσταση θα πραγματοποιηθεί 
τη Δευτέρα, 14 Μαϊου 2018 στις 8 το βράδυ
στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη (Αγιου Μελετιου 61, Πατήσια)


Κράτηση θέσεων έως την Παρασκευή 11 Μαΐου 
στο τηλ.: 210 2804854 ή στο pr_2@psichogios.gr
.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 
Πρωταγωνιστούν: 
Κάτια Δανδουλάκη & Μαριάννα Τουμασάτου
Σκηνοθετική επιμέλεια: Κώστας Κουνέλλας
Μουσική επένδυση με βιολί: Μαρία Νίκα
Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου θα συντροφεύσει τη συγγραφέα σε μια εκ βαθέων συζήτηση στη σκηνή.
Θα ακολουθήσει cocktail.

Απαραίτητη η κράτηση θέσεων 
έως την Παρασκευή 11 Μαΐου 
στο τηλ.: 210 2804854 
ή στο 

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ, Θεοί Από Στάχτη (1)

                                 Θεοί Από Στάχτη (1), Πασχαλία Τραυλού 
                                        Είδος:Εποχής
                                      Βαθμολογία : 10/10
Αποτέλεσμα εικόνας για θεοι απο σταχτη


ISBN:978-960-605-506-5
Συγγραφέας:Πασχαλία Τραυλού
Έκδοση:1η
Ημερομηνία έκδοσης:21/03/2018
Αριθμός σελίδων:440
Μέγεθος:140 x 205


Μετά
το "Φιλί Στα Μάτια" και το ζήτημα της γυναικείας καταπίεσης καθώς και του Trafficking, η Πασχαλία Τραυλού επανέρχεται σε ένα πεδίο όπου διέπρεψε με 
"Το Άγαλμα Στη Σοφίτα", εμβαθύνοντας περισσότερο.
Αυτή τη φορά μάς προσφέρει μια φιλόδοξη ιστορική τριλογία, φιλοσοφικών προεκτάσεων, διαποτισμένη ανθρωπιά κι έρωτα -που ζητά να φωτίσει ολόπλευρα το εβραικό ζήτημα αρχές του 20ου αιώνα, όπως ίσως δεν έχει συμβεί σε τόσο εκτεταμένο βαθμό στη σύγχρονη ελληνική μυθιστοριογραφία.
Το πρώτο μέρος που σηματοδοτεί την αρχή είναι ένα διαμαντάκι εποχής, που διαβάζεται απνευστί:

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στη Φωκαια της Μικράς Ασίας, ο επιδέξιος και πείσμων ραφτάκος Αρίστος Σεφεριάδης ερωτεύεται την ευκατάστατη Ελπινίκη κάνοντας σχέδια για μια νέα, ανέφελη ζωή μαζί της!
Το θρησκευτικό μένος των Νεοτούρκων κι ο Α'ΠΠ ανατρέπουν τα σχέδια του με τρόπο δραματικό, φέρνοντάς τον πρόσφυγα σε μια πατρίδα- μητριά...
Με εκπτώσεις που ούτε ο ίδιος φανταζόταν και με τον ρατσισμό να διχάζει τη μικροκοινωνία της κοσμοπολίτικης Θεσσαλονίκης , ο Αρίστος θα στήσει το σπιτικό του.
        Χρόνια αργότερα, η κόρη του η Ροζαλία, πνεύμα ανυπότακτο, θα αρνηθεί τον συμβιβασμό με τα καθιερωμένα πρότυπα της γυναικείας υποταγής, αναζητώντας να πετάξει με τα φτερά της Μουσικής.
Οδηγός της στο όνειρο η φιγούρα του διεθνούς φήμης μαέστρου, Ανατόλ Κοβάλσκι, σε ένα απόκομμα εφημερίδας.
Πλάι της ο συνεσταλμένος Εβραίος Αλμπέρτο Μαλάχ, που κουβαλά το δικό του ανομολόγητο μυστικό. 
    Ένα ραδιούργο σχέδιο κι ένα γράμμα θα φέρουν τη Ροζαλία στο Παρίσι όπου θα συναντήσει τελικά το πολυπόθητο ίνδαλμά της, τον Ανατόλ.
Η ζωή στη Γαλλία θα της επιφυλάξει και μια νέα, μοιραία φιλία με τον ζωγράφο Ζαν Πιερ Λαρούζ.
Πάνω που η Ροζαλία ψηλαφεί το όνειρό της όμως, μια απροσδόκητη εξέλιξη θα ανατρέψει τις ισορροπίες της, όταν ο αγαπημένος της μαέστρος αποκαλύπτει ένα άλλο "πρόσωπο" .
Τι κρύβει ο Ανατόλ Κοβάλσκι;
Ποιος είναι τελικά ο μυστηριώδης μέντορας που τόσο αγάπησε η Ροζαλία;
Τι ρόλο θα παίξει ο παράφορος ζωγράφος στη ζωή της;

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Η Πασχαλία Τραυλού αυτή τη φορά επιχειρεί ένα μεγαλεπήβολο συγγραφικό εγχείρημα.
Έχει γνωστοποιηθεί πως ετοιμάζει μια τριλογία για το Εβραικό Ζήτημα με αθέατες αλήθειες, η οποία, όμως, στο υπόστρωμα της πραγματεύεται το μείζον πρόβλημα του ρατσισμού εν γένει! Είναι η ολιστική προσέγγιση του ρατσισμού που καθιστά την έπνευσή της ξεχωριστή.
              Πρωτο μέρος της τριλογίας αυτής ειναι οι "Θεοί Από Στάχτη", ένα από τα πιο δυνατά και συμπαγή μυθιστορήματα εποχής των τελευταίων χρόνων, που "τα εχει όλα":
Ρομαντική διάθεση, εναλλαγή τόπων και ανθρώπινα πάθη.Ένα δράμα αισθηματικών και συνάμα κοινωνιογραφικών αποχρώσεων, όπου προτάσσονται οι θρησκευτικές διαφορές σε ποικίλες εκφάνσεις τους.
           Το πρώτο αυτό μέρος ("Θεοί Από Στάχτη") μπορεί να αναγνωστεί σε διττό επίπεδο, ικανοποιώντας και τον αναγνώστη που αποζητά απλώς ένα βιβλίο δυνατών συγκινήσεων, μα και όποιον θέλει ταυτόχρονα να πάει σε βαθύτερους προβληματισμούς...
Η ιστορία μας ακόμη παραμένει πιο προσωποκεντρική, με έξυπνη ένταξη του ιστορικού πλαισιου στη διαδρομή των πρωταγωνιστών.
           Εν πρώτοις, λοιπόν, στους "Θεούς Από Στάχτη" προβάλλει ένα δράμα εποχής γεμάτη συναισθήματα, εντάσεις και άκρως ενδιαφέροντες χαρακτήρες. 
            Στο επίκεντρο έρχεται αρχικά ο αποφασιστικός Αρίστος Σεφεριάδης και ο πεισματικός αγώνας του να ξεφύγει από το πεπρωμένο της μιζέριας, που εχουν προδιαγράψει γι' αυτόν η Ιστορία και η προκατάληψη μιας απρόθυμης πατρίδας.Είναι τα πρώτα σπέρματα του ρατσισμού -εις βάρος του πρώτου προσφυγικού κύματος το '14. Έλληνες της παλαιάς Ελλάδας εναντίον Ελλήνων από Χαμένες Πατρίδες.
Η συγγραφέας ιχνηλατέι τη βιοπάλη, το μεράκι του δουλευτή, τη μοναξιά του πρόσφυγα και την απώλεια, σκύβοντας με κατανόηση πάνω από την ταπείνωση της συνθηκολόγησης.
            Τη σκυτάλη παίρνει η ονειροπόλα Ροζαλία που μάς γοητευει από την αρχή, βρίσκοντας τον δικό της "θεό" στις νότες του Πενταγράμμου και σε ένα είδωλο από χαρτί, τον διαπρεπή μουσικό Ανατόλ Κοβάλσκι.
Εδώ πυρπολούμαστε από τη φωτιά της εφηβικής ψυχής που ζητά να σπάσει τα δεσμά.
Ένας στροβιλισμός που θυμίζει την καταραμένη, την ακαταμάχητη σαγήνη
του"Μαγεμένου Αυλού" των Γκριμ.
Πλάι στη Ροζαλία, ένας ντροπαλός άντρας, ο Αλμπέρτο Μαλάχ, που κάποιοι του αρνούνται το δικαίωμα στον αυτοκαθορισμό, αναδεικνύοντυας ένα ακόμη ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα.
Μέσα σε όλα, η δίκαιη αγανάκτηση, για τη Μοιραία Πλεκτάνη που θα παγιδεύσει ένα ολότελα αθώο θύμα αλλά και την ίδια τους τη συνείδηση για πάντα!
           Αυτό το βιβλίο της Πασχαλίας ακολουθεί τον δρόμο που επέλεξε στο "Φιλί Στα Μάτια" με έναν τρόπο γραφής λιγότερο "περίτεχνο"(για κάποιους και "περίπλοκο") από πρότερα έργα της...
Στους "Θεούς Από Στάχτη" σημειώνεται μεγαλύτερη οικονομία λόγου και λίγο απλόυστερη γλώσσα, που έχει αποτέλεσμα μια εξέλιξη πλοκής πιο γρήγορη σε σχέση με παλαιότερα βιβλία της Τραυλού, διατηρώντας όμως τη γοητεία των εμπνεύσεων της.
Παρόλαυτα η σκιαγράφηση των χαρακτήρων παραμένει πλήρης, ενώ η συγγραφέας κατορθώνει να χαρτογραφήσει ετερόκλητες κουλτούρες και μέρη ακολουθώντας  τους ήρωες της στις γεωγραφικές ανατροπές της πορείας τους.
Η παραθαλάσσια Φωκαία με τον ακμάζοντα ελληνισμό αντάμα με τον μερακλή Τούρκο, μέχρι το μίσος να σωριάσει τα πάντα σε καπνισμένα ερείπια...
Η πολύβουη Θεσσαλονικη χωνευτήρι εθνοτήτων...
Το ονειρικό Παρίσι του ερωτισμού και  του Κάλλους.
Σε όλα πανταχού παρούσα η Τέχνη που τόσο εμπνέει σχεδόν όλα τα έργα της Τραυλού...
Κι εδώ, όπως στο Φιλί , στο "Άγαλμα", στο "Έστω Μια Φορά", η Τέχνη αναζωογονεί, δίνει ταυτότητα και υπόσταση στο όνειρο.
Αυτή τη φορά είναι η Μουσική που κυριαρχεί! 
Ο απώτερος προβληματισμός του έργου ωστόσο, προδιαγράφεται ήδη από τον σημειολογικό τίτλο του...
"Θεοί Από Στάχτη", λοιπόν:
Ο πρώτος όρος αντιπροσωπεύει τις Ψευδαισθήσεις και τις προκαταλήψεις,
ενώ ο δεύτερος τη Διάψευση και τον Όλεθρο,
με πιθανή αιτιοκρατική σχέση μεταξύ τους, αφου το θρηκευτικό μένος επέφερε ρήξη σχέσεων, κοινωνικών δομών  και εκρίζωση ολόκληρων εθνοτήτων.
Στο πρώτο αυτό μέρος έχουμε τον ρατσισμό με αφορμή τις θρησκευτικές διαφορές.Αλάαχ, Γιαχβέ, Χριστός που αντί να ενώνουν διχάζουν.
Χριστιανοί και μουσουλμάνοι στη Μικρά Ασία , αρχικά, μαριονέττες συμφερόντων.
           Οι θρησκευτικές προκαταλήψεις στην όμορφη Ιωνία σύντομα πυροδοτούν τον φανατισμό και καταστρέφουν τα ωραία έργα της ειρηνικής συνύπαρξης.
Η πληγωμένη ειρήνη, άλλωστε, αντιπροσωπεύεται με μια ιδιαίτερη φιλία κι ένα σύμβολο αθωότητας, που συναντάμε και στον Λειβαδίτη ("Ο Χανς Με τη Φυσαρμόνικα") για να έχουμε αντίστοιχη αιματηρή κατάληξη και την προσφυγιά.
       Κατόπιν ακολουθεί το εβραϊκό στοιχείο της Θεσσαλονίκης, που κινεί τα νήματα στην οικονομική άνθηση της πόλης,μένοντας όμως δέσμιο θρησκευτικών αγκυλώσεων, και μιας εκατέρωθεν εχθρότητας με τους Χριστιανούς.Αυτό διαγράφεται ανάγλυφα στις εσωτερικές συγκρόυσεις του Αρίστου και στο δράμα του νεαρού Αλμπέρτο.
            Μήπως όμως, σε επίπεδο ψυχογραφικό, δεν έχουμε έναν ακόμη "θεό" όπως συχνά η γυναικεία μυθοποίηση χρίζει τον άντρα της καρδιάς της, θέτοντας τον πυξίδα των επιλογών της, αφού έχει κάνει εκπτώσεις ίσως στην αυτοεκτίμησή της την ίδια;
Άλλωστε η εποχή της Ροζαλίας ,εκεί στον Μεσοπόλεμο, θέλει τη γυναίκα δορυφόρο του ανδρός κι αυτό είναι κάτι που επίσης η συγγραφέας εμμέσως καταγγέλει μέσα από το δράμα των ηρώων της.
            Πόλεμος, μόχθος, ανθρώπινες σχέσεις και σαγήνη, λοιπόν!
"Οι Θεοί Από Στάχτη" προσφέρουν μια πολυδιάστατη αναγνωστική εμπειρια που σε απορροφά στη δίνη της και δε θέλεις να βγεις με τίποτα από αυτή.
           Υπάρχει μόνο ένα "ελάττωμα":Χρειάζεται να αναμένουμε ,με μπολικο καρδιοχτύπι, τη συνέχεια που θα κυκλοφορήσει στις 21 Ιουνίου!
Κρατώντας τον όρο Στάχτη κι όσα τρομακτικά υπαινίσσεται 
στο δεύτερο μέρος μαθαίνουμε τι συμβαίνει με τον αινιγματικό Ανατόλ Κοβάλσκι, ακολουθούμε την τραγωδία που σημαδέυει για πάντα τη Ροζαλία και βλέπουμε την εξέλιξη όλων των ηρώων, ενόσο η ναζιστική μπότα σαρώνει την Ευρώπη, έτοιμη να θέσει σε εφαρμογή το εφιαλτικότερο σχέδιο που μηχανεύτηκε ποτέ στρατηγικός νους...



Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Θοδωρής Παπαθεοδώρου Γυναίκες Της Μικρής Πατρίδας

                                    Γυναίκες Της Μικρής Πατρίδας (1), Θοδωρής Παπαθεοδώρου
                                                Είδος:Iστορική Τριλογία
                                                      Βαθμολογία:10/10
Αποτέλεσμα εικόνας για γυναικες της μικρης πατριδας

Μετά την εμβληματική Τετραλογία για το δράμα των Γυναικών του Εμφυλίου κι ένα δίτομο μυθιστόρημα γύρω από την εποχή της Χούντας ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου επανέρχεται στο ιστορικό πεδίο, με ένα έργο βαθιά ανθρώπινο, γεμάτο αγάπη στην πατρίδα και σέβασμο στα βάσανα των απλών ανθρώπων, που αλέθονται στις μυλόπετρες της Ιστορίας.
Αυτή τη φορά επιλέγει ένα θέμα δύσβατο, που έπειτα από τη θρυλική Πηνελόπη Δέλτα ("Μυστικά Του Βάλτου" κλπ), περίμενε έναν περίπου αιώνα και "Τη Σκιά Της Πεταλούδας" του Ισίδωρου Ζουργού για να αναδειχθεί, σε υψηλό επίπεδο, από τη σύγχρονη μυθιστοριογραφία.πεδίο που δεν έχει κορεστεί δηλαδή και παραμένει σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό: 
                Στην ταραγμένη πολιτική συγκυρία, που όνομα κι εδάφη της Μακεδονίας μας περιφέρονται ξανά στα σαλόνια των Διαπραγματεύσεων σαν "ιμάτια προς διαμερισμό", το νέο βιβλίο του Θοδωρή Παπαθεοδώρου φαντάζει δραματικά επίκαιρο και φιλοδοξεί να παρουσιάσει ολοκληρωμένα, όσο ποτέ άλλοτε, την πορεία του ελληνισμού στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας, που εκτεινόταν ως την Ανατολίκή Ρωμυλία, στη χαραυγή του 20ου αιώνα.
                  Με τις "Γυναίκες της Μικρής Πατρίδας" ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου έρχεται να εμφυσήσει ανθρωπιά αλλά- κυρίως- να αφυπνίσει την ιστορική μνήμη, στοιχειοθετώντας μια εθνική συνείδηση χτισμένη στον πόθο για την ελευθερία, την τιμή προς τους προγόνους και την αυτοκριτική... 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Αρχές του αιώνα, στην Αθήνα, στις λάσπες μιας φτωχογειτονιάς, γεννιέται ένα κοριτσάκι, χωρίς να υποψιάζεται ότι, από τη βρεφοδόχο,τα βήματά της θα την οδηγήσουν σε μια από τις πιο φημισμένες αθηναϊκές οικογένειες που την κοσμεί η παρουσία του Ίωνα Δραγούμη:
Είναι η Αρετή, που θα αντισταθεί στις επιταγές της υψηλής κοινωνίας, αναζητώντας την ταυτότητά της στο όνειρο να γίνει δασκάλα και να στηρίξει τον χειμαζόμενο ελληνισμό της Μακεδονίας που ζει κάτω από τον ασθμαίνοντα τουρκικό ζυγό και τη βουλγαρική τρομοκρατία!
Στην αναζήτηση της αυτήν, θα γνωρίσει και τον Μανώλη από τη σκλαβωμένη Κρήτη, που επέλεξε να γίνει αξιωματικός, αποζητώντας να ξεπλύνει την ντροπή του για όσα δεν μπόρεσε κάποτε να προασπίσει. 
Παράλληλα, η Φωτεινή από την Ανατολική Ρωμυλία γαλουχείται στα ιδανικά της προσφοράς από τον γιατρό πατέρα της, ενόσο ο βουλγαρικός εθνικισμός απειλεί να εκριζώσει το ελληνικό στοιχείο από περιοχές διαποτισμένες για αιώνες από την πολιτισμική του αίγλη.
Η Φωτεινή θα βρεθεί σημαδεμένη από μια ανεπούλωτη απώλεια στη Θεσσαλονίκη των κοινωνικών αναταραχών, των ιδεολογικών ζυμώσεων, των εθνοτήτων...
           Ο έρωτας θα έρθει μες στους χαλεπούς καιρούς να παίξει τα δικά του παιχνίδια, χωρίζοντας και διασταυρώνοντας ζωές, μέχρι να αναμετρηθεί με το καθήκον..
Ζωές στιγματισμένες από τα σημεία των καιρών και άσβεστη στην ψυχή την αγάπη για αυτήν την πατρίδα τη μικρή με το αιώνιο μεγαλείο...

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Μετά την Τετραλογία του για τον Εμφύλιο, ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου επανέρχεται με ένα αντίστοιχης βαρύτητας ιστορικό έργο, που επιφυλάσσει ανάλογες συγκινήσεις.
Αυτή τη φορά μας ταξιδεύει στην πολύπαθη Μακεδονία αρχές του 20ου αιώνα κι η επιλογή του, με την ονοματολογία των Σκοπίων στο προσκήνιο, φαντάζει περισσότερο επίκαιρη παρά ποτέ.
Εν πρώτοις, "Οι Γυναίκες της Μικρής Πατρίδας" φαίνονται όπως το προδιαγράφει ο τίτλος τους, ένα γυναικοκεντρικό μυθιστόρημα ιστορικής χροιάς, με ισχυρές συναισθηματικές εντάσεις.
Μια ιστορία που ξετυλίγεται σε μια ευέλικτη και άρτια σκηνοθετημένη παραλληλία ανάμεσα στην  Φωτεινήπρόσφυγοπούλα από την Ανατολική Ρωμυλία και μετέπειτα νοσοκόμα,
και την Αρετή, κόρη μιας φημισμένης οικογένειας που αναζητά την χειραφέτησή της...
        Οι δυο ζωές αυτες, ενόσο υπηρετούν την Ωραία Ιδέα, θα βρουν σημείο τομής σε ένα σατανικό πάιγνιο της μοίρας με απρόβλεπτες συνέπειες που κόβουν την ανάσα.  
          Κυρίαρχο ρόλο στις "Γυναίκες της Μικρής Πατρίδας" παίζει το Μακεδονικό Ζήτημα, που αφορούσε φυσικά όχι μόνο στο ομώνυμο γεωγραφικό διαμέρισμα της σύγχρονης Ελλάδας, αλλά σε όλα τα εδάφη από το Μοναστήρι στα βορειοδυτικά ως την Ανατολική Ρωμυλία (περιοχή Φιλιππούπολης σήμερα).
            Αρχές του αιώνα,με την Οθωμανική Αυτοκρατορία να φυλλορροεί κάτω από τη σήψη της και τα δυτικά συμφέροντα, η ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας έγινε μήλον της έριδος για μελλοντική προσάρτηση σε αναδυόμενες κρατικές οντότητες, αλλα κυρίως στα τότε εδαφικώς περιορισμένα κράτη της Ελλάδας και της Βουλγαρίας. Η τελευταία είχε τη στενή κηδεμονία της Ρωσίας που- στα πλαίσια του πανσλαβισμού- ήθελε πρόσβαση στο Αιγαίο και τη συνέφερε μια βουλγαρική Μακεδονία.
Γι αυτό η Βουλγαρία αποδύθηκε σε έναν λυσσαλέο αγώνα εκρίζωσης του μακραίωνου ελληνικού στοιχείου στις περιοχές αυτές με όχημα τον προσηλυτισμο στο δικό της αυτόνομο Πατριαρχείο (Εξαρχία).
          Για τον σκοπό αυτό επιστρατεύτηκαν άτακτα ένοπλα σώματα (κομιτατζήδες) που σκόρπισαν τρομοκρατία, θέτοντας στο στόχαστρο την πνευματική ελίτ -ιερείς και δασκαλους που κρατούσαν τη φλόγα της ελληνικής συνείδησης και τη γλώσσα...
Οι Έλληνες της Μακεδονίας πάλευαν μόνοι κι αποκομμένοι από το αδιάφορο ελλαδικό κράτος- με φάρους κάποιους πεφωτισμένους ανθρώπους-σαν τον Δραγούμη, τον Παύλο Μελά, τον σλαβόφωνο Καπετάν Κώττα, τον ποιητή Τέλλο Αγρα κι αλλους αγωνιστές των όπλων και της πένας...
       Παράλληλα η Κρήτη διεκδικεί την απαλλαγή της από το οθωμανικό γιαταγάνι,αναδεικνύοντας στη φωτιά της Θερισού τον κορυφαίο πολιτικό του αιώνα...
          Αυτό είναι το ιστορικό πλαίσιο που ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου διαφωτίζει ολόπλευρα, ιχνηλατώντας μέσα από αυτό το πορτρέτο μιας εποχής και μιας Ελλάδας που διήυνυε τις πρωτες της δεκαετίες ως ένα κράτος νεοσύστατο- έρμαιο καιροσκοπισμού και δόλιων ξένων συμφερόντων.
Οι άρτια τεκμηριωμένες αναφορές του συγγραφέα (κι οι επεξηγηματικές υποσημειώσεις του, στο τελος) αναδεικνύουν τη φιλοπονία του και τον πλούτο της βιβλιογραφίας, που μελέτησε- με ευθύνη απέναντι στις θουκυδίδειες επιταγές της ιστορικής αντικειμενικότητας, που ένα πραγματικά σημαντικό Βιβλίο του είδους οφείλει να υπηρετέι.
             Μια απαθής μπουρζουαζία από τη μια, κατευθύνει το κράτος των Αθηνών, κι ο συγγραφέας την κατακρίνει με οξυδέρκεια μέσα από το σπινθηροβόλο παράδειγμα της κεντρικής του ηρωίδας Αρετής, που ασφυκτιά και αποφασίζει να υπηρετήσει την πατρίδα στην πρώτη γραμμή.
Παράλληλα, στη Θεσσαλονίκη της Φωτεινής- κέντρο προσφυγιάς αλλά και καπιταλιστικών όρων παραγωγής, αναφύονται τα πρώτα εργατικά κινήματα, που όμως κάποιες φορές τα οικειοποιήθηκαν αντεθνικοί κύκλοι.
Ο συγγραφέας αναδεικνύει την κοινωνική αναγκαιότητα της συσπειρωσης των Εργατών- αναδεικνύοντας τις συνθήκες απόλυτης και αδικής εξαθλίωσης τους.
Ταυτόχρονα μας ενημερώνει για τις ύπουλες μεθοδεύσεις πρακτόρων σε κάποιες από τις συνδικαλιστικές ενώσεις, μεσα από μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, που διατηρεί το μυστηρίο της.
Παράλληλα τα ελληνικά χωριά στη Μακεδονία- προμαχώνες του εθνικού ιδεώδους- θα σηκώσουν το βάρος της βουλγαρικής θηριωδίας, καθώς οι πιο αθώοι θα δοκιμάσουν τη λάμα του κομιτατζή, που έχει κηρύξει πόλεμο στην ιστορική αλήθεια και διώκει με μανία κάθε Έλληνα ιερέα και δάσκαλο- θεματοφυλακα της ειρήνης, της τιμής και της φιλοπατρίας.
            Εκείνο που γενικά γοητεύει στον Παπαθεοδώρου είναι πως η ιστορική αλήθεια ρέει χωρίς βερμπαλισμούς, ενταγμένη αρμονικά στο κάδρο της πλοκής του.
Ο συγγραφέας αποφεύγει την παγίδα της αποστείρωσης που ελλοχεύει όταν διακύβευμα είναι η ιστορική αλήθεια, εμφυσώντας πνοή ζώσα στις αναφορές του με χαρακτήρες άρτια σκιαγραφημένους και πειστικούς  στα παθη και τις αδυναμίες τους.. 
Το δράμα των ανθρώπων εδώ, συμβαδίζει ισότιμα με τις μεγάλες εθνικές τραγωδίες. Η ατομικότητα δεν συνθλίβεται από τη συλλογικότητα- αλλά αναδεικνύει τη μοναδικότητά της μέσα στην εξέλιξη της Ιστορίας.
Βαθύ συναίσθημα διαπνέει τις σελίδες του Παπαθεοδώρου, που συμπάσχει με τους ήρωές του... 
Και σε αυτό το έργο του Παπαθεοδώρου δεσπόζει η φιγούρα της Γυναίκας με τα πολλαπλά της πρόσωπα.
Μάνα , Ερωτευμένη Δεσποσύνη, Λειτουργός, Ένθερμη Πατριώτισσα...
       Είναι συγκλονιστικό πώς μια αντρική πένα αντιμετωπίζει με τόσο βαθιά ενσυναίσθηση την τραγικότητα και τη γοητεία της γυναικείας ύπαρξης- όπως είδαμε και στην "Τετραλογία του Εμφυλίου" φυσικά.
         Ο Παπαθεοδώρου αγαπά ειλικρινά τη Γυνάικα και το εργο του αναβλύζει αυτήν του την αγάπη.
         Συμμερίζεται τους αγώνες της για χειραφέτηση- όπως συμπυκνώθηκαν στην εμβληματική Καλλιρρόη Παρρέν κ προσωποποιήθηκαν από την ατίθαση Αρετή του.
        Οσμίζεται την αρωματισμένη αλληλογραφία της ερωτευμένης έφηβης με τον μακρινό αγαπημένο της.
        Παράλληλα αφουγκράζεται τον πόθο της Μητροτητας, ψηλαφώντας ευλαβικά το μεγαλείο της...
        Στα πλαίσια της θεματολογίας του αποτείει φόρο τιμής στην Ελληνίδα Δασκάλα που αντιστάθηκε στον βουλγαρικό επεκτατισμό με όπλο την Αγάπη στο Παιδί και την Ελλάδα.
Το μαρτυρολόγιο των αφανών ηρωίδων δασκαλισσών της Μακεδονίας μακρύ:
Προεξάρχουσα η Βελίκα Τράικου που σφαγιάστηκε κ διαμελίστηκε από τα βουλγαρικά στύφη...
Πλάι της η 22χρονη Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, που την έκαψαν το 1904  ζωντανή οι κομιτατζήδες στη Γευγελή, «υπέρ της εις τον Θεόν των Ελλήνων πίστεως αγωνιζομένη", όπως αναγράφει ο τύμβος της.
           Εδω θα προστεθεί ταπεινά κι η ηρωίδα του συγγραφέα μας ως υπόμνηση του ιερού Χρεόυς που κάθε Δάσκαλος έχει απέναντι στα υπό διωγμόν Ιδανικά και την εν γένει Υπόθεση του Ανθρώπου.
         Εμφανής ειναι η ευαισθησια του Θοδωρή Παπαθεοδώρου προς το κοινωνικό περιθώριο, με στιγμιότυπα που ραγίζουν την καρδιά σου και  διεκδικούν από τον εφησυχασμό μας τη χαμένη μας ευσυνειδήσία. 
Είναι τόσα αυτά που μπορεί κανείς να πει για τις "Γυναίκες της Μικρής Πατρίδας", γιατί όπως κάθε διαχρονικό βιβλίο, εγείρει πλήθος προβληματισμών γύρω από τη ζωή, την πολιτική και την πατρίδα!
Το βέβαιο είναι πως το βιβλίο αυτό ήρθε στην ιδανική χρονική συγκυρία.  
          Σήμερα, που αλυτρωτισμοί έχουν φουντώσει πάλι ενσπείροντας μεγαλομανείς επεκτατισμούς, κάθε Ελληνας κι Ελληνίδα -πλάι στον αδιαφιλονικητο πόθο της ειρηνικής γειτνίασης- πρέπει να προτάσσει ψυχραιμία ,αυτοσεβασμό και προπάντων νηφάλια, ιστορική γνώση.
            Βιβλία σαν τις "Γυνάικες της Μικρής Πατρίδας" Παπαθεοδώρου, είναι πειστικός αντίλογος σε φωνές φανατισμού, προασπίζοντας τα ιδανικά της Συνύπαρξης και της Επίγνωσης, που γαλουχούν πολίτες με κοινωνική ευαισθησία κι εθνική συνείδηση.
Προσωπικά, ευχαριστώ τον κ Παπαθεοδώρου ως Ελληνίδα και Γυναίκα για τη σπουδαία εμπειριά Ψυχής και Σκέψης που πρόσφερε, και ενημερώνω το κοινό ότι- δυστυχώς - πρέπει να αναμένει ως το Φθινόπωρο για τη Συνέχεια που αναμένεται συναρπαστική...